
‘ลิกมี แอมดีลิเชียส’อร่อยติดล้อ เป้าหมายใหม่สำหรับคนรักไอศกรีม
โดย...ช้องนาง ปรีชาเจริญศิลป์
โดย...ช้องนาง ปรีชาเจริญศิลป์
ธุรกิจรถขายอาหารเคลื่อนที่ หรือ “ฟู้ดทรัก” เป็นธุรกิจที่ได้รับความนิยมมากในสหรัฐ เพราะสามารถตอบสนองความต้องการในวิถีชีวิตแบบเร่งรีบได้เป็นอย่างดี โดยธุรกิจส่วนมากเน้นจำหน่ายอาหารที่ใช้เวลาเตรียมไม่นาน เช่น แฮมเบอร์เกอร์ กาแฟ ของทานเล่น เป็นต้น ซึ่งในปัจจุบันสามารถพบเห็นได้บ้างในประเทศไทย
ทั้งนี้ หากกล่าวถึงร้านไอศกรีมเคลื่อนที่ในประเทศไทย ส่วนใหญ่จะเป็นธุรกิจแฟรนไชส์มากกว่าธุรกิจรายย่อย ผู้ประกอบการในวงการไอศกรีมส่วนมากเน้นอยู่เป็นหลักเป็นแหล่งมากกว่าจะเคลื่อนที่ตระเวนขายไอศกรีม แต่หารู้ไม่ว่า ร้านไอศกรีมเคลื่อนที่สามารถทำเงินได้มากกว่าร้านที่ตั้งอยู่กับที่เสียอีก
ชาร์ลี ฟรานซิส เจ้าของธุรกิจไอศกรีมเคลื่อนที่ “ลิกมี แอมดีลิเชียส” เริ่มกิจการของตัวเองตั้งแต่ปี 2011 ต่อมาธุรกิจนี้สร้างรายได้ให้เขาประมาณ 1.4 แสนปอนด์ (ประมาน 7.8 ล้านบาท) ในปี 2012
ฟรานซิส กล่าวว่า ก่อนหน้าที่ฟรานซิสจะเริ่มทำธุรกิจเป็นของตัวเอง ฟรานซิสเคยทำงานในวงการอุตสาหกรรมโฆษณามาก่อน แต่เริ่มรู้สึกเบื่อ จึงอยากออกมาทำธุรกิจเป็นของตัวเอง ประกอบกับพ่อและแม่ของฟรานซิสประกอบอาชีพผลิตไอศกรีมในประเทศเวลส์มาเป็นเวลากว่า 30 ปี ฟรานซิสจึงเห็นหนทางในการทำธุรกิจไอศกรีมของตัวเอง
ต่อมา ฟรานซิสได้สมัครร่วมรายการเดอะ เทก วัน สมอล สเต็ป (The Take One Small Step) ที่จัดขึ้นโดยธนาคารบาร์เคลย์ส ซึ่งเป็นรายการที่นำธุรกิจรายย่อยหลายๆ ธุรกิจมาแข่งขันกัน โดยต้องแข่งขันโปรโมทธุรกิจเพื่อดึงคะแนนโหวตจากกรรมการและผู้ชมรายการให้ได้มากที่สุด
สุดท้าย ฟรานซิสก็เป็นผู้ชนะการแข่งขันและได้เงินรางวัลทั้งหมด 5 หมื่นปอนด์ (ราว 2.5 แสนบาท) และกลายเป็นเงินทุนเริ่มต้นสำหรับร้าน “ลิกมี แอมดีลิเชียส”
ทั้งนี้ หลังจากสะสมทุนได้จำนวนหนึ่งแล้ว ฟรานซิสเริ่มคิดค้นวิธีการประดิษฐ์เครื่องผลิตไอศกรีม โดยการใช้ไนโตรเจนเหลวสำหรับแช่เย็นไอศกรีม มีการลองผิดลองถูกเฉกเช่นธุรกิจทั่วไป และเพื่อการลองผิดลองถูกดังกล่าว ฟรานซิสจึงพยายามหาความรู้เพิ่มเติม โดยอาศัยการศึกษาจากผู้เชี่ยวชาญในธุรกิจแช่แข็ง
ฟรานซิสใช้เวลาในการศึกษาถึงวิธีการดังกล่าวกว่า 1 ปี และใช้เวลา 6 เดือนทำงานกับผู้ผลิตสินค้าและวัตถุดิบหลายราย เพื่อนำมาพัฒนาต่อยอดธุรกิจไอศกรีมเคลื่อนที่
ในขณะเดียวกัน วิธีการนำเสนอสินค้าของฟรานซิสนั้น เน้นการสร้างภาพลักษณ์ของสินค้าให้โดนเด่น ทั้งนี้ ฟรานซิสแนะนำว่า การลงประกาศในนิตยสารได้ผลสำเร็จน้อย เมื่อเทียบกับการสร้างเรื่องราวให้ธุรกิจน่าสนใจและน่าตื่นเต้น วิธีการดังกล่าวจะสามารถดึงดูดสื่อมวลชนได้มากกว่า
อีกทั้งจุดขายของธุรกิจไอศกรีมเคลื่อนที่นี้ คือ การใช้ไนโตรเจนเหลว ซึ่งเป็นสิ่งแปลกใหม่สำหรับธุรกิจไอศกรีม รวมไปถึงไอศกรีมเรืองแสง และการเปิดโอกาสให้ลูกค้าสามารถปั้นถ้วยไอศกรีมได้เอง โดยทั้งหมดเป็นผลจากการศึกษาและคิดค้นด้วยตัวเองมาเป็นเวลา 1 ปี
นอกจากนี้ ฟรานซิส อธิบายว่า เหตุผลที่เลือกทำธุรกิจไอศกรีมเคลื่อนที่นั้น เนื่องจากการทำธุรกิจร้านไอศกรีมที่อยู่กับที่เป็นธุรกิจที่มีความเสี่ยงสูงและเติบโตช้า แต่กลับต้องใช้เงินลงทุนจำนวนมาก อีกทั้ง การทำธุรกิจแบบเคลื่อนที่จะเปิดโอกาสสร้างกลุ่มลูกค้าที่หลากหลายกว่า
ข้อดี
- เป็นนายตัวเอง มีอำนาจตัดสินใจเองในทุกๆ เรื่อง ไม่ว่าจะเป็นการขายและการตลาด
- หากไม่มีหุ้นส่วน กำไรทั้งหมดเป็นของเรา
- ดำเนินการง่าย ไม่ต้องขอใบอนุญาตประกอบธุรกิจ หรือเลขประจำตัวนายจ้าง (อีไอเอ็น)
- ธุรกิจมีความยืดหยุ่น สามารถเปลี่ยนเมนูได้เอง หรือวางกลยุทธ์ทางการตลาดตามที่ต้องการได้
- สามารถเปลี่ยนทำเลได้ตลอดเวลา
ข้อเสีย
- ควบคุมเงินลงทุนยาก ไม่มีหลักทรัพย์ยืนยันในการขอสินเชื่อ มีความเสี่ยงล้มเหลว
- เหนื่อยในช่วงแรก ต้องดำเนินธุรกิจเองจนกว่าทุกอย่างจะเข้าที่
-สินค้าต้องโดดเด่นกว่าสินค้าเจ้าอื่น
- จะขายดีหรือไม่ขึ้นอยู่กับสภาพอากาศในวันนั้นด้วย







