เวลาของเราถูกครอบงำจากคนอื่น

โดย...ทัธภร ธนาวริทธิ์

ผู้เขียนเคยได้มีโอกาสคุยกับอาจารย์ท่านหนึ่ง และคำพูดของท่านก็เป็นประโยคที่ผู้เขียนมักจะนึกถึงเวลามีสตินึกได้ว่าเรากำลังเสียเวลาไปแบบไร้ประโยชน์ พอนึกถึงคำสอนของท่านจะทำให้เราหยุดได้ทันที เลยอยากแบ่งปันประโยคโดนๆ นี้ให้กับผู้อ่าน

“เรื่องของเขาไม่ใช่เรื่องของเรา อย่าเอาเรื่องเขามาไว้บนหัวเรา เพราะจะทำให้เรากลายเป็นควาย”

เมื่อคิดถึงเรื่องของคนอื่น สิ่งที่ตามมาคือการคิดเชื่อมโยง หรือเปรียบเทียบกับตนเอง แล้วก็เกิดอารมณ์ขุ่นมัว แล้วเวลาที่เราเสียไปกับการคิด และขุ่นมัวกับอารมณ์เหล่านั้นล่ะ? ถ้าหากเรามีเวลา และมีสติอยู่กับเพียงลมหายใจกับตัวเองล่ะ ความสมบูรณ์ บริบูรณ์ก็จะเกิดขึ้นกับตัวตน ไม่มีอยากได้ อยากมี อยากเป็น ไม่มีโกรธ หลง ทำไมเราไม่เลือกสิ่งดีกว่าให้กับเรา?

อีกเรื่องหนึ่งที่อาจารย์สอนตลอดเวลาคือ กตัญญูกตเวที เรื่องความกตัญญูกับผู้มีพระคุณเป็นสิ่งที่ทุกคนรับรู้กันอยู่แล้ว แต่ผู้เขียนอยากจะเขียนถึงคือความรู้สึกขอบคุณกับทุกเหตุการณ์ ทุกคนที่ผ่านมาที่เป็นอาจารย์ เป็นบทเรียนให้ได้เรียนรู้ในชีวิตที่ผ่านมา ซึ่งการเรียนรู้ผ่านคำพูด กับการเรียนรู้ในชีวิตจริงความเข้าใจจะต่างกัน และผลที่เกิดกับการปฏิบัติตัวก็จะต่างกัน

โดยเฉพาะเหตุการณ์ที่ทำให้เราทุกข์ คนที่ทำให้เราทุกข์ จะเป็นเหตุการณ์ที่ให้บทเรียน เป็นอาจารย์ที่สอนเราได้ดีที่สุด ซึ่งจะทำให้เราใช้ชีวิตต่อไปอย่างไม่ประมาท ใช้ชีวิตอย่างมีสติมากขึ้น ถ้าเราคิดได้อย่างนี้เราจะสามารถแปรพลังงานลบจากเหตุการณ์ เป็นพลังงานบวกที่ส่งเสริมการใช้ชีวิตที่ดีต่อไปในอนาคต ขอบคุณคนที่สอนเราให้เข้าใจสันดานของคน ขอบคุณเหตุการณ์ที่สอนให้เราใช้ชีวิตอย่างระวังมากขึ้น

แต่สิ่งเหล่านี้ก็ขึ้นอยู่กับเราว่ามองเห็นประโยชน์และโทษจากสิ่งต่างๆ ที่ผ่านหรือไม่ หรือเพียงแค่ปล่อยให้ผ่านไป ทั้งปล่อยให้หลงไปจมอยู่กับความทุกข์ รู้สึกเกลียด โมโห อิจฉาคนเหล่านั้น จมอยู่กับความน้อยใจเสียใจกับโชคชะตาและตอกย้ำความรู้สึกนั้นกับตัวเอง ทำไมไม่เปลี่ยนสิ่งเหล่านั้นเป็นพลังงานบวกผลักดันให้ชีวิตเราเรียนรู้ที่จะอยู่อย่างมีความสุข สมบูรณ์บริบูรณ์

1 วัน มี 24 ชั่วโมง 1 ใน 3 ของวันหมดไปกับการหลับ และ 2 ใน 3 เป็นเวลาที่เราตื่น มีการรับรู้ มีการตอบโต้ มากกว่า 1 ใน 3 เราใช้เวลากับงาน ดังนั้นเวลาที่ผ่อนคลายอยู่กับตัวเอง ครอบครัว หรือคนที่คุ้นเคยจะเหลือเท่าไร เวลามีสติ เคยลองดูความคิดตัวเองไหมว่าความคิดเราไปติดอยู่กับอะไร เป็นจิตที่ส่งออกคิดถึงเรื่องคนอื่นแล้วส่งผลลบกับตัวเอง และคนรอบข้างไปเท่าไร และเวลาที่จิตที่อยู่กับตัว จิตที่สร้างความสมบูรณ์บริบูรณ์ สร้างพลังบวกที่ส่งเสริมการใช้ชีวิตสำหรับตัวเราเอง และคนรอบข้างมีอยู่เท่าไหร่