โค้ชแล้วนิ่ง ทำอย่างไร (3)

โดย...อัจฉรา จุ้ยเจริญ

ครั้งที่แล้วดิฉันได้กล่าวถึงกรณีที่ผู้บริหารมักกังวลว่า เมื่อโค้ชไปแล้ว โค้ชชี่กลับนิ่ง จะมีแนวทางแก้ไขอย่างไรและได้กล่าวถึงการปรับเปลี่ยนด้านสิ่งแวดล้อมไป ครั้งนี้ดิฉันขอกล่าวถึงปัจจัยด้านท่านที่เป็นโค้ชเอง เพื่อให้เห็นปัญหาทุกมิติ

อย่างแรกต้องเข้าใจก่อนว่า ผู้บริหาร ผู้จัดการ ในองค์กรที่โค้ชผู้ใต้บังคับบัญชามีความรับผิดชอบหลายด้าน การโค้ชให้กลุ่มนี้ จึงควรมีเครื่องมือที่สามารถนำไปใช้ได้โดยง่าย

หากไม่มีเครื่องมือที่ดี โค้ชไม่เข้าใจปัญหาของโค้ชชี่ และรูปแบบการพัฒนาไม่สอดคล้องกับผลลัพธ์ที่ต้องการ ไม่ใช่โค้ชชี่เท่านั้นที่นิ่ง โค้ชเองก็ไม่อยากโค้ชอีก

เมื่อเดือนที่ผ่านมา ดิฉันได้เชิญผู้เชี่ยวชาญจากบริษัทการโค้ชในเครือข่ายจากสวิตเซอร์แลนด์ ที่มีประสบการณ์กว่า 28 ปีในการสร้างการโค้ชให้เป็นวัฒนธรรมองค์กร มีผลงานใน 50 ประเทศ รวมถึงกลุ่ม Fortune 100 Companies มาที่ประเทศไทย เพื่อมาเล่าให้ฟังว่า อะไรคือสิ่งที่ปฏิบัติเป็นเลิศ และอะไรเป็นอุปสรรคในการสร้างวัฒนธรรมการโค้ช และอีกประการคือ ในการทำให้คนเปลี่ยนแปลง และพัฒนาด้วยการโค้ชให้เป็นผลสำเร็จ มีอะไรเป็นปัจจัยสำคัญ

บริษัทนี้มีศูนย์วิจัย (Research Center) ของตนเอง และได้วิเคราะห์ออกมาผ่านการศึกษา ผู้จัดการ 500 คน ใน 12 ประเทศ มี 10 รูปแบบธุรกิจด้วยกัน

ผลการศึกษาพบว่า ไม่ว่าจะเป็นการโค้ชตนเองและผู้อื่นนั้น เครื่องมือการโค้ชที่ทำให้พวกเขาเห็นทิศทางชัดเจน เข้าใจได้เร็ว และนำมาใช้ได้ง่ายๆ ในการโค้ชผู้ใต้บังคับบัญชาในองค์กรเป็นสิ่งสำคัญ

นอกจากมีเครื่องมือที่ดีแล้ว โค้ชสามารถสำรวจตนเองด้วยว่า ปกติเราสื่อสารชัดเจนให้ลูกน้องเข้าใจบทบาทหน้าที่ของตนเอง และความสำคัญของงานของตนที่มีต่อองค์กร หรือเป้าหมายขององค์กรหรือไม่ โค้ชช่วยเขาวางแผนเส้นทางการเจริญเติบโตในอาชีพหรือไม่ และโค้ชส่งเสริมให้เขาได้ใช้เวลากับเพื่อนร่วมงานที่กระตือรือร้น คิดสร้างสรรค์ และชอบแลกเปลี่ยนความรู้ต่างๆ หรือไม่

ท้ายนี้ขอฝากไว้ว่า คนเราต้อง “คิด” เพื่อการวางแผน แต่เรามักต้อง “รู้สึกดี” ในการลงมือทำ โดยเฉพาะการลงมือทำอย่างต่อเนื่องและไม่นิ่ง