3เสาหลัก

วันนี้ผมอยากพาผู้อ่านไปรู้จัก 3 เมืองหลักของกัมพูชา ที่น่าจะเป็นโอกาสในการทำธุรกิจอย่างมาก

เมืองที่สำคัญสุด คือ พนมเปญมีจำนวนประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 2 ล้านคน เป็นคนในพื้นที่ และกล่มผู้ไม่ได้มีถิ่นฐานในพื้นที่เช่นนักธุรกิจ นักท่องเที่ยว เป็นเมืองที่กำลังขยายตัวอย่างมาก เป็นที่ตั้งศูนย์ราชการ แหล่งอุตสาหกรรม

เสียมราฐ มีประชากรกว่า 9.2 แสนคน และมีนักท่องเที่ยวปีละกว่า 2 ล้านคน ผู้คนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพในภาคบริการและการท่องเที่ยว การเกษตร และการทำเหมืองแร่

พระตะบอง มีประชากรกว่า 1 ล้านคน ส่วนใหญ่เป็นเกษตรกร ปลูกข้าว พืชไร่ ปศุสัตว์ ทำประมงในทะเลสาบเขมร แต่ขณะนี้การท่องเที่ยวก็มีปริมาณเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทำให้เริ่มมีแรงงานเข้าสู่ภาคบริการและการท่องเที่ยวเพิ่มมากขึ้น

เมืองหลักทั้ง 3 แห่งล้วนมีปัญหาเดียวกัน คือ ไฟฟ้าไม่พอ ในพนมเปญมีความพร้อมด้านสาธารณูปโภคมากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นไฟฟ้า ประปา การสื่อสาร

ขณะที่เสียมราฐมีความพร้อมด้านสาธารณูปโภคดีในเขตเมือง แต่ปริมาณไฟฟ้ายังมีไม่เพียงพอ และเนื่องจากเป็นเมืองท่องเที่ยวที่มีความสำคัญที่สุดของกัมพูชา ทำให้มีการพัฒนาระบบคมนาคมขนส่งตลอดเวลา

ส่วนในพระตะบองยังมีปัญหาปริมาณไฟฟ้าไม่เพียงพอ การประปา การสื่อสาร การคมนาคมขนส่ง อยู่ในระดับพอใช้

กรุงพนมเปญรัฐบาลกัมพูชามีโครงการพัฒนาเมือง 5 ด้าน คือ 1.พัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของชุมชนเมือง 2.เชื่อมระบบคมนาคม 3.รักษาสภาพแวดล้อม 4.ใช้พื้นที่ให้มีประสิทธิภาพ และ 5.ส่งเสริมการมีที่อยู่อาศัยและลดความยากจน

ขณะที่เสียมราฐ รัฐบาลมียุทธศาสตร์พัฒนาด้านท่องเที่ยวมีเป้าหมายเพิ่มจำนวนนักท่องเที่ยวเป็น 3-5 ล้านคน เพิ่มรายได้จากธุรกิจท่องเที่ยวมากกว่า 1,500-2,000 ล้านเหรียญสหรัฐ และเพิ่มการจ้างงาน 4-5 แสนคน และยังมีนโยบายพัฒนาด้านการเกษตร การประมง และเหมืองแร่ด้วย

ส่วนพระตะบอง มีแผนพัฒนาสาธารณูปโภค แผนการลงทุนด้านการเกษตรและอุตสาหกรรมการเกษตร การลงทุนเพื่อการพัฒนาพื้นที่ในเขตชายแดนที่ติดกับไทย

พระตะบองนั้นมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดโพธิสัตว์บันเตียเมียนเจย ไพลิน และเสียมราฐ โดยพระตะบองถูกจัดให้เป็นอู่ข้าวอู่น้ำของกัมพูชา จังหวัดบันเตียเมียนเจยก็อยู่ในแผนจัดตั้งเขตเศรษฐกิจพิเศษ ส่วนไพลินมีศักยภาพในการทำเกษตรอุตสาหกรรม พระตะบองจึงมีศักยภาพในการเชื่อมโยงกันเป็นศูนย์กลางการค้าทางการเกษตรของกัมพูชาอย่างมาก