บริการสุขภาพเวียดนาม

โดย...สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจ ขนาดกลางและขนาดย่อม (สสว.) www.sme.go.th

“ชาวเวียดนามมีค่านิยมเลี้ยงเด็กให้อ้วนท้วนสมบูรณ์เพื่อแสดงถึงสุขภาพดีและมาจากครอบครัวที่มีฐานะ ส่วนกลุ่มคนวัยทำงานมีวัฒนธรรมการดื่มเบียร์ภายหลังเลิกงาน” ส่วนหนึ่งจากผลการศึกษาพฤติกรรมผู้บริโภคเชิงลึกในกลุ่มประเทศอาเซียน+6 ระยะที่ 3 ในกลุ่มอาเซียนใหม่ หรือ CLMV โดยสำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (สสว.) ในสาขาบริการสุขภาพ ชี้ให้เห็นถึงวัฒนธรรมความเชื่อด้านพฤติกรรมบริโภคของชาวเวียดนาม ซึ่งส่งผลต่อสุขภาพและกำลังกลายเป็นปัญหาใหญ่ในสังคม

เวียดนามนับเป็นประเทศกำลังพัฒนาที่มีแนวโน้มประสบปัญหาด้านสุขภาพมากยิ่งขึ้น เนื่องจากวัฒนธรรมความเชื่อและพฤติกรรมการใช้ชีวิตแบบชาวตะวันตก ปัจจุบันเด็กเวียดนามมีปัญหาน้ำหนักเกินกว่าเกณฑ์จำนวนมาก ขณะที่หนุ่มสาวรุ่นใหม่นิยมรับประทานอาหารฟาสต์ฟู้ด คนวัยทำงานนิยมดื่มเบียร์สังสรรค์หลังเลิกงาน ประกอบกับสภาพการจราจรและวิถีชีวิตที่เร่งรีบ ชาวเวียดนามจึงมีแนวโน้มป่วยเป็นโรคหัวใจ มะเร็ง และเบาหวาน โรคตับอักเสบชนิดเอ ตลอดจนอุบัติเหตุเพิ่มมากขึ้น เนื่องจากยังไม่มีกฎหมายที่เคร่งครัดในการห้ามผู้ดื่มสุราขับขี่ยานพาหนะ ขณะที่ผู้ป่วยมีแนวโน้มเพิ่มมากขึ้น แต่การบริการทางการแพทย์และสาธารณสุขของเวียดนามถือว่าอยู่ในระดับปานกลาง

ผลการศึกษาข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง 600 ตัวอย่างในสาขาบริการสุขภาพ โดย สสว.พบว่าปัจจุบันเวียดนามมีจำนวนประชากรสูงถึง 90 ล้านคน มีโรงพยาบาล 1,100 แห่ง คิดเป็น 2.2 เตียง/ประชากร 1,000 คน สถานบริการทางการแพทย์ที่ทันสมัยมีให้บริการเฉพาะในเมืองใหญ่ เป็นโรงพยาบาลเอกชนประมาณ 100 แห่ง และมีเพียง 1 แห่งที่ได้รับการรับรองมาตรฐานโดย JCI (JCI Accreditation-Joint
Commission International Standards) ซึ่งจะมีทีมแพทย์ชาวต่างชาติให้การรักษา

อย่างไรก็ตาม เวียดนามยังขาดแคลนแพทย์ที่จะออกไปประจำตามโรงพยาบาลในชนบท โดยสัดส่วนแพทย์ต่อประชากรอยู่ในระดับ 1.2 คน/ประชากร 1,000 คน โดยภาพรวมบริการทางการแพทย์และสาธารณสุขของเวียดนามยังถือว่าอยู่ในระดับปานกลาง ด้วยเหตุนี้ พฤติกรรมการใช้บริการด้านสุขภาพจึงถูกกำหนดด้วยระดับของอายุและรายได้ ซึ่งแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม ดังนี้

กลุ่มผู้มีรายได้น้อย ซึ่งเป็นประชากรหลักของประเทศ มักอาศัยอยู่ในพื้นที่ห่างไกลทางการแพทย์ จึงขาดความรู้ความเข้าใจและตระหนักในเรื่องการดูแลสุขภาพ เมื่อเจ็บป่วยจึงนิยมรักษาด้วยแพทย์ทางเลือกคือแพทย์แผนโบราณหรือสมุนไพร เนื่องจากสะดวก มีค่าใช้จ่ายน้อย แม้จะได้รับสวัสดิการจากภาครัฐซึ่งขึ้นกับระดับความยากจนแต่ยังต้องจ่ายเองบางส่วน ซึ่งข้อมูลจากวารสารหมออนามัย (2553) ระบุว่า เวียดนามมีคนจนประมาณ 50% เท่านั้นที่เข้าถึงหลักประกันสุขภาพ

(อ่านต่อสัปดาห์หน้า)