โอกาสท่องเที่ยว ไทย : ลาว

แม้เป็นเพียงประเทศเดียวในกลุ่มประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล แต่ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ของ “สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว” ยังมีศักยภาพทางด้านการค้าการลงทุนหลายประการ ความบริสุทธิ์และอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรธรรมชาติ เป็นดินแดนประวัติศาสตร์ที่มีสถานที่ท่องเที่ยวทางมรดกโลกหลายแห่ง ประกอบกับมีพรมแดนติดกับจีน ไทย เวียดนาม และกัมพูชา

รวมทั้งเป็นตลาดการค้าขนาดใหญ่ โดยปี 2557 เฉพาะในส่วนของ SMEs ไทยสามารถส่งออกสินค้าไป สปป.ลาว คิดเป็นมูลค่า 51,729 ล้านบาท หรือ 1,608 ล้านเหรียญสหรัฐ

“ธุรกิจท่องเที่ยว” นับเป็นหัวใจสำคัญของเศรษฐกิจที่นำรายได้เข้าสู่ประเทศลาวอย่างต่อเนื่อง ขณะที่ไทยเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวที่นิยมของชาวลาว สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (สสว.) จึงได้ทำการศึกษาพฤติกรรมผู้บริโภคเชิงลึกในกลุ่มประเทศอาเซียน+6 ระยะที่ 3 ในกลุ่มอาเซียนใหม่ หรือ CLMV โดยผลการศึกษาพฤติกรรมผู้บริโภคชาวลาว ในสาขาการท่องเที่ยว พบว่า อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของ สปป.ลาว เติบโตขึ้นต่อเนื่อง ตั้งแต่ปี 2554 มีนักท่องเที่ยวเดินทางเข้าสู่ประเทศประมาณ 2.7 ล้านคน และเพิ่มขึ้นเป็น 3.4 ล้านคนในปี 2556 โดยชาวไทยครองแชมป์เป็นนักท่องเที่ยวอันดับหนึ่ง รองลงมาคือ เวียดนาม และจีน ขณะที่นักท่องเที่ยวชาวยุโรปมีแนวโน้มเดินทางมาท่องเที่ยวเพิ่มขึ้น

แหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมถือเป็นหัวใจหลักที่สร้างแรงดึงดูด อาทิ หลวงพระบาง เมืองมรดกโลก ซึ่งเป็นเมืองโบราณที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดีที่สุดในเอเชียอาคเนย์ นครหลวงเวียงจันทน์ ที่ผสมผสานสถาปัตยกรรมของลาวและฝรั่งเศสได้อย่างลงตัว รวมถึงแหล่งท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติ และเชิงประวัติศาสตร์ อาทิ เมืองเวียงไซ ซึ่งได้รับการขนานนามว่ากุ้ยหลินเมืองลาว ทุ่งไหหินในเมืองเชียงขวาง ประตูชัย ฯลฯ

ทั้งนี้ รัฐบาล สปป.ลาว วางนโยบายส่งเสริมอุตสาหกรรมท่องเที่ยวหลายประการ อาทิ ยกเลิกการขอวีซ่าสำหรับนักท่องเที่ยวในกลุ่มอาเซียน ให้สิทธิพิเศษทางภาษีแก่นักลงทุนต่างชาติ เปิดรับสายการบินต่างประเทศเพื่อให้บริการ จัดอบรมบุคลากรด้านการท่องเที่ยว ด้วยเหตุนี้ธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องกับการท่องเที่ยวจึงเติบโตสูง โดยเฉพาะธุรกิจโรงแรมซึ่งปัจจุบันยังไม่เพียงพอต่อความต้องการ ส่งผลให้ราคาห้องพักค่อนข้างแพงเมื่อเทียบกับไทย

เช่นเดียวกับร้านอาหารสไตล์โมเดิร์นและร้านกาแฟสมัยใหม่ ซึ่งยังมีไม่มากเมื่อเทียบกับเศรษฐกิจที่ขยายตัวและความนิยมของชาวลาว ขณะที่ร้านสปาแบ่งผู้ใช้บริการเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มลูกค้าระดับล่างถึงกลาง เน้นการนวดแผนโบราณซึ่งมีอยู่ทั่วไปในตัวเมือง และร้านสปาแบบครบวงจร เน้นกลุ่มลูกค้าระดับกลางถึงบน ซึ่งยังมีให้บริการน้อยมาก เช่นเดียวกับร้านขายของที่ระลึกร่วมสมัยที่มีการบริหารจัดการเป็นระบบ เพราะส่วนใหญ่จะเป็นร้านขายของลักษณะแบกะดินหรือตามตลาดนัดท้องถิ่น