คุมจำนวน

อากาศร้อนๆ ทะเลคือตัวเลือกยอดฮิตที่ใครๆ ก็อยากจะไปเที่ยว แต่ภาพคลื่นมนุษย์บนชายหาดของ “อ่าวมาหยา” จ.กระบี่ คงทำเอาหลายคนต้องสะท้าน และอาจตัดสินใจเปลี่ยนแผนท่องเที่ยวในนาทีสุดท้าย

แน่นอนว่า เรื่องแบบนี้ผู้ที่เกี่ยวข้องคงต้องหาทางแก้ไขปัญหาในอนาคต ซึ่งผู้ว่าราชการจังหวัดกระบี่ได้ให้สัมภาษณ์สื่อว่า นักท่องเที่ยวที่ไปเที่ยวอ่าวมาหยามีทั้งที่เดินทางไปจาก จ.กระบี่ และบางส่วนก็มาจาก จ.ภูเก็ต ซึ่งการจะจำกัดต่างๆ อาจทำได้ยาก เพราะอ่าวมาหยาเป็นอ่าวเปิด ใครๆ ก็มาเที่ยวได้ แต่ตอนนี้ก็กำลังอยู่ระหว่างการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น

จะว่าไปแล้ว การแก้ไขปัญหาด้านการท่องเที่ยว โดยเฉพาะประเด็นนี้ คงไม่ใช่ “หน้าที่” ของท้องถิ่นเพียงอย่างเดียว เพราะปัญหานี้ได้ขยายวงไปในเมืองท่องเที่ยวหลายๆ แห่งของประเทศ อาจจะหนักมากหนักน้อยตามฤดูกาล หากเป็นช่วงหน้าร้อน ปัญหาหนักก็มักจะไปตกที่เมืองชายทะเล ส่วนหน้าหนาว คนเมืองเหนือ ฝั่งอีสานก็ต้องรับแขกเยอะเป็นพิเศษ

เมื่อปัญหานี้เกิดขึ้นทั่วประเทศ ก็ควรจะร่วมกันแก้ปัญหาในระดับชาติ เพราะการท่องเที่ยวคือหนึ่งในแหล่งรายได้สำคัญของชาติ หากแหล่งท่องเที่ยวเสื่อมโทรม เพราะการมีนักท่องเที่ยวแห่แหนเข้าไปสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติ รวมถึงโบราณสถานต่างๆ มากเกินไป ก็จำเป็นต้องควบคุมจำนวนนักท่องเที่ยว หากต้องการให้สถานที่เหล่านั้นยังมีสภาพสดใส ยังมีแรงเย้ายวนใจนักท่องเที่ยวต่อไป

ล่าสุด มีข่าวว่ากระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬากำลังวางแผนยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวสำหรับปี 2559-2563 ที่ถูกระบุว่า จะมีการปรับแผนให้สอดคล้องกับกระแสการเดินทาง ที่คาดว่าจะขยายตัวเพิ่มขึ้นอีก โดยประเมินกันว่าในปี 2562 น่าจะมีนักท่องเที่ยวต่างชาติมาเที่ยวไทยสูงถึง 47.2 ล้านคน

กระทรวงควรใช้โอกาสนี้สะสางปัญหาด้านท่องเที่ยวที่ไทยเผชิญอยู่ในปัจจุบัน ทั้งปัญหาแหล่งท่องเที่ยวเสื่อมโทรม ปัญหานักท่องเที่ยวในบางพื้นที่มากเกินไป ทัวร์ศูนย์เหรียญ และทัวร์ต่างชาติครบวงจรที่เข้ามาทำธุรกิจในไทย จนผู้ประกอบการไทยแทบไม่ได้ประโยชน์อะไรจากนักท่องเที่ยวเลย

ขณะเดียวกัน ก็ต้องขบคิดให้หนักด้วยว่า จะเตรียมความพร้อมการท่องเที่ยวอย่างไร ให้พร้อมรับกับนักท่องเที่ยวต่างชาติ ที่คาดว่าน่าจะหลั่งไหลมาอีกมหาศาลในอนาคต โดยเฉพาะแผนการเปิดเมืองรอง ดึงนักท่องเที่ยวไปเที่ยวพื้นที่ใหม่ๆ ถามว่า เมืองเหล่านั้นมีความพร้อมรับคลื่นมหาชนมากน้อยแค่ไหน?

แว่วๆ ว่า แผนยุทธศาสตร์อาจจะมีการจำกัดจำนวนนักท่องเที่ยวให้เหมาะสมกับศักยภาพรองรับของแหล่งท่องเที่ยวด้วย

หากทำแบบนั้นได้ ก็ถือเป็นเรื่องที่ดี ก่อนที่แหล่งท่องเที่ยวจะบอบช้ำจนไม่มีใครสนใจมาเที่ยว