ลดภาษี แบรนด์เนม

อย่างที่รับทราบกันดีว่า ไทยมีศักยภาพในอุตสาหกรรมแฟชั่น โดยเฉพาะใน 3 กลุ่มอุตสาหกรรม ได้แก่ สิ่งทอและเครื่องนุ่งห่ม เครื่องหนัง อัญมณีและเครื่องประดับ แต่ด้วยเป็นกลุ่มที่ใช้แรงงานเข้มข้น จึงมีปัญหาด้านต้นทุนแรงงานอย่างมาก

ในช่วงที่ผ่านมา ผู้ประกอบการได้ย้ายฐานการผลิตไปประเทศเพื่อนบ้านเพื่อลดต้นทุน ขณะที่ภายในประเทศเอง รัฐบาลได้ปรับแผนส่งเสริมการลงทุน กลุ่มสิ่งทอไม่ได้รับการส่งเสริม แต่ล่าสุดรัฐบาลได้ให้สิทธิพิเศษกับกลุ่มอุตสาหกรรมสิ่งทอ ที่ไปตั้งโรงงานในเขตเศรษฐกิจพิเศษ ถือเป็นมาตรการจูงใจและช่วยเหลือผู้ประกอบการได้ส่วนหนึ่ง

อุตสาหกรรมแฟชั่น เป็นอีกหนึ่งอุตสาหกรรมหลักของไทยที่สร้างรายได้มากกว่าปีละ 6 แสนล้านบาท ที่ผ่านมาแข่งขันอย่างหนัก โดยเฉพาะสินค้าจากจีนเข้ามาตีตลาด และเข้ามาในแหล่งค้าขายหลักของไทย อย่างโบ๊เบ๊ ประตูน้ำสำเพ็ง ทางออก คือการยกระดับสินค้าแฟชั่นสู่ตลาดระดับบน เน้นดีไซน์ การออกแบบและสวยงาม ตามแนวโน้มความเปลี่ยนแปลงของโลก เมื่อเขาเข้ามาแข่ง เราก็ต้องหนีด้วยคุณภาพที่สูงขึ้น

อย่างไรก็ตาม แนวคิดในการลดภาษีสินค้าแบรนด์เนมให้เหลือ 0% ของกระทรวงการคลัง ได้รับการคัดค้านอย่างหนักของสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย เพราะมาตรการภาษีดังกล่าวจะส่งผลกระทบผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมแฟชั่นไทยอีกระลอก และอาจจะหนักกว่าการปรับขึ้นค่าแรงเป็น 300 บาท สมัยรัฐบาลที่แล้ว

ผลกระทบครั้งนี้จะไม่ใช่แค่ผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมระดับแมสเพียงอย่างเดียว แต่กระทบทุกระดับเพราะอย่างที่ทราบคนไทยที่มีกำลังซื้อมักจะนิยมสินค้าแบรนด์เนมหรูหราจากต่างประเทศ ซึ่งสวนทางกับคนต่างชาติที่ส่วนใหญ่จะเข้ามาช็อปสินค้าแบรนด์ไทย เพราะฉะนั้นการลดภาษีสินค้าแบรนด์เนม อาจไม่ได้ส่งผลดีต่อการบริโภค หรือจูงใจต่างชาติให้เข้ามาซื้อสินค้าแบรนด์เนมในไทยเท่านั้น

แต่อาจเกิดผลเสียต่อผู้ประกอบการไทยมากกว่า โดยเฉพาะกลุ่มเอสเอ็มอี