ติดปีกแรงงาน

โดย...สมหทัย โมสิกะ

ในฐานะที่เป็นประเทศผู้ส่งออกแรงงานไปทำงานเมืองนอกอย่างเป็นล่ำเป็นสัน ฟิลิปปินส์ได้พยายามเตรียมความพร้อมของแรงงานก่อนไปเผชิญโลกกว้างอย่างเข้มข้น

สำนักข่าวบีบีซี รายงานว่า ในแต่ละปีรัฐบาลฟิลิปปินส์ได้ฝึกอบรมแรงงานกลุ่มแม่บ้าน คนขับรถ ช่างยนต์ และคนสวนหลายหมื่นคน ก่อนที่จะส่งพวกเขาไปทำงานระยะยาวในต่างแดน ซึ่งมาตรการดังกล่าวถือเป็นยุทธศาสตร์ที่ทุกฝ่ายต่างได้ประโยชน์ไม่ว่าจะเป็นตัวแรงงานเอง รัฐบาลฟิลิปปินส์ รวมถึงประเทศปลายทางผู้นำเข้าชาวฟิลิปปินส์กลุ่มนี้

ข้อมูลของธนาคารกลางฟิลิปปินส์ ระบุว่า ในช่วงครึ่งปีแรกของปี 2557 แรงงานฟิลิปปินส์ในต่างประเทศส่งเงินกลับบ้านรวมกันถึง 1.14 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ หรือเพิ่มขึ้น 5.8% จากช่วงเดียวกันของปี 2556 โดยส่วนใหญ่เป็นรายได้ของคนที่ไปทำงานในสหรัฐอเมริกา ซาอุดิอาระเบีย สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ อังกฤษ สิงคโปร์ ญี่ปุ่น แคนาดา และฮ่องกง

แน่นอนว่าก่อนจะกวาดรายได้ขนาดนี้กลับประเทศได้ ฟิลิปปินส์ก็ได้ทุ่มเทกับการฝึกปรือฝีมือของแรงงานตัวเองไม่น้อยเช่นกัน โดยรัฐบาลมีศูนย์ฝึกอบรมอาชีพก่อนไปเจองานจริง อย่างเช่น ศูนย์ฝึกอบรมแม่บ้านในกรุงมะนิลา ที่มีการจัดห้องเรียนทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ มีห้องจำลอง ทั้งห้องรับแขก โซนซักผ้า และห้องครัว ไว้ให้เหล่าสาวน้อยสาวใหญ่ได้ฝึกงาน

ผู้รับการอบรมทุกคนจะได้ลองทำงานกันแบบจริงจัง ทั้งงานปัดกวาดเช็ดถู ทำความสะอาดบ้าน ซักผ้า ฝึกปรุงอาหารหลากหลายเมนู ขณะที่ส่วนของห้องเรียนภาคทฤษฎี ก็จะมีโต๊ะเรียนเหมือนกับห้องเรียนทั่วๆ ไป โดยจะมีการสอนเรื่องสุขอนามัย การเคารพนายจ้าง และการบริหารการเงินส่วนบุคคลให้แก่แรงงานที่จะโกอินเตอร์ในอนาคต

หญิงคนหนึ่งที่เข้าอบรมฝีมือบอกกับบีบีซีว่า แม้ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะทิ้งครอบครัวไว้ข้างหลัง แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่น เพราะเธอมีลูกและไม่มีทางอื่นที่จะเลี้ยงดูลูกได้ รายได้ที่เธอจะได้จากการไปทำงานที่คูเวต จะช่วยให้แม่ของเธอเลี้ยงดูลูกแทนได้ ส่วนบางคนก็บอกว่าภูมิใจกับสิ่งที่ตัวเองกำลังทำ และพวกเธอคือฮีโร่ของชาติ