Digital Era (ตอนที่ 1)

10 มีนาคม 2558

โดย....บุญสน เจนชัยมหกุล รองผู้อำนวยการธนาคารออมสิน

ในการกลับมาเขียนบทความอีกครั้งหนึ่งนี้ ผมขอเริ่มด้วยเรื่องสุดฮิตในปีนี้ นั่นก็คือโลกในยุคดิจิทัล (Digital Era) ซึ่งกำลังกลายเป็นหัวข้อการสนทนาอย่างแพร่หลายในหลากหลายวงการ รวมถึงถูกจัดเป็นหัวข้อหลักในงานสัมมนาระดับโลกด้านเทคโนโลยีแทบทุกงาน

หลายคนอาจจะถามว่าแล้วโลกในยุคดิจิทัลที่เรากำลังพูดถึงมีอะไรแตกต่างจากสิ่งที่เรามีอยู่ในวันนี้มากน้อยเพียงใด เราไม่ใช่อยู่ในโลกยุกดิจิทัลแล้วหรือ จริงๆ แล้วเรากำลังพูดถึงโลกใหม่ซึ่งทุกอย่างจะต้องเป็นดิจิทัลหมด เรากำลังพูดถึงว่าสิ่งของ (Physical) ทุกอย่าง จะต้องประกอบด้วยส่วนที่เป็นดิจิทัล (Digital) และหากทำการเทียบระดับความเป็นดิจิทัลของโลกที่เป็นอยู่ตอนนี้ กับโลกดิจิทัลในเป้าหมาย โดยทำการจัดระดับสเกล 1 ถึง 100 ผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่จะให้ระดับโลกดิจิทัลที่เราอยู่ในปัจจุบันเพียงแค่ 1 หรือ 2 เท่านั้น เราเป็นเพียงอยู่ในระยะเริ่มต้น

เรากำลังพูดกันถึงว่าการเปลี่ยน แปลงในครั้งนี้จะเป็นการปฏิวัติวัฒนธรรมของโลกครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดที่เทียบแล้วยิ่งใหญ่กว่าการปฏิวัติอุตสาหกรรมซึ่งเกิดขึ้นในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1760-1820 และผลกระทบจะมีรุนแรงกว่ามาก เนื่องจากในยุคของการปฏิวัติอุตสาหกรรมใช้เวลายาวนานถึงมากกว่า 60 ปี ก่อนที่จะเห็นผลกระทบในรูปธรรมต่อวัฒนธรรมและความเป็นอยู่ของผู้คนในภูมิภาคต่างๆ ทั่วโลก

หากย้อนกลับไปดูประวัติศาสตร์ของการปฏิวัติอุตสาหกรรมที่ผ่านมา จะเห็นว่ามีผู้ประกอบการจำนวนมากซึ่งทำการผลิตโดยใช้แรงงานเป็นหลัก และไม่สามารถ (หรืออาจจะไม่ยอม) ปรับตัวกับการเปลี่ยนแปลงของโลกที่เกิดขึ้นอันมีตัวจักรสำคัญจากเครื่องจักรไอน้ำต้องล้มหายตายจากไป ทั้งๆ ที่การปฏิวัติอุตสาหกรรมในครั้งนั้นมีเวลาให้ทำการปรับตัวนานถึง 60 ปี (หลายสำนักยังพูดถึง 80 ปีด้วยซ้ำ) แต่เชื่อว่าครั้งนี้ในการเข้าสู่โลกดิจิทัลโลกทั้งโลกจะปรับเปลี่ยนไปในระยะเวลาเพียง 20 ปีเท่านั้น หรือประมาณ 1/3 ของระยะเวลาในการปฏิวัติอุตสาหกรรมที่เกิดขึ้นและผ่านพ้นไปแล้วเกือบ 200 ปี

ยุคดิจิทัล (Digital Era) ที่กำลังพูดถึงคืออะไร ในช่วงเวลา 1-2 ปีที่ผ่านมาเราได้ข้อสรุปถึงคำจำกัดความที่ใกล้เคียงกันที่เพียงพอที่จะเห็นภาพสำหรับโลกอนาคตนี้ได้ลางๆ ส่วนใหญ่มีความเชื่อว่าเราได้เห็นโลกอนาคตนี้อยู่แล้วจากภาพยนตร์วิทยาศาสตร์ (Sci-Fi) ที่ฉายอยู่และเคยฉายในอดีต ท่านผู้อ่านลองนึกถึงหนังวิทยาศาสตร์ที่ท่านชื่นชอบและในอนาคตอันใกล้นี้ ท่านจะได้เห็นสิ่งต่างๆ เหล่านั้นในชีวิตประจำวัน ทำไมถึงเชื่อกันอย่างนั้น มิใช่เพราะว่าผู้เขียนหนังสือหรือผู้สร้างภาพยนตร์มีญาณวิเศษที่มองเห็นอนาคต แต่คำตอบที่สรุปร่วมกันคือ เราเชื่อว่าวิศวกรและนักวิทยาศาสตร์ในสาขาวิชาชีพต่างๆ เป็นกลุ่มคนที่ไม่มีจินตนาการอย่างสิ้นเชิง แต่มีแรงบันดาลใจเมื่อได้เห็นสิ่งที่ท้าทายทางวิศวกรรมหรือวิทยาศาสตร์ และจะมุ่งมั่นสร้างให้สิ่งเหล่านั้นเกิดขึ้น และกลุ่มบุคคลพวกนี้คือแฟนพันธุ์แท้ของภาพยนตร์วิทยาศาสตร์ต่างๆ นั่นเอง จึงหนีไม่พ้นที่จะนำเอาจินตนาการเหล่านั้นมาสร้างให้เป็นจริง

ในบทต่อไป เราจะมาพูดกันถึงผลกระทบของโลกยุคดิจิทัล (Digital Era) ต่อด้านการบริการทางการเงิน

แต่เดี๋ยวก่อน นี่ผมกำลังทำอะไรอยู่? แทนที่จะเขียน Blog ลงในสื่อดิจิทัล ผมกลับนั่งเขียนบทความที่จะต้องทำการตีพิมพ์ลงในสื่อสิ่งพิมพ์ที่เป็นกระดาษ ผมกำลังเขียนผิดเรื่องผิดที่หรือเปล่า