สร้างฝันในห้องเล็ก พสธร ทรงถาวรทวี

โดย...โยธิน อยู่จงดี ภาพ : วีรวงศ์ วงศ์ปรีดี

“เวลาที่อยู่ในห้องผมมักจะเปิดเฟซบุ๊กเข้าไปที่เว็บไซต์ของเหล่านักสถาปนิก อยู่ราวๆ 2-3 เว็บ ผมชอบที่จะเข้าไปดูภาพและแนวคิดในการออกแบบ ซึ่งก็สอดคล้องกับเรื่องที่ผมเรียนนั่นล่ะ ดูไปเรื่อยๆ ผสมกับฟังเพลงไปบ้าง แต่ที่ชอบที่สุดก็คือค้นหาข้อมูลเรื่องเรือตังเก” เซินเจิ้น-พสธร ทรงถาวรทวี นักร้องและนักแสดงที่มีผลงานจากภาพยนตร์เรื่อง รักสุดท้ายป้ายหน้า และซีรี่ส์บันทึกกรรม ดีกรีนักศึกษาจากรั้วคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง

เซินเจิ้น เล่าต่อว่า เขาชอบเรื่องประมงตังเกมาตั้งแต่เด็กๆ ที่บ้านเกิดจะมีท่าเทียบเรือ ทุกเย็นจะมีเรือประมงจอดเรียงรายอยู่ คุณพ่อก็มักจะพาเดินเล่นดูเรือประมงริมทะเลอยู่บ่อยๆ

“ที่จริงแล้วคุณพ่อไม่ได้ตั้งใจจะให้ผมชอบเรือตังเก แต่ผมมีความรู้สึกว่าเรือประมงไทยนี้มันสวยนะ ยิ่งดูก็ยิ่งสวย ถ้าเราสังเกตดีๆ เรือตังเกจะมีรายละเอียดเยอะไม่แพ้เรือของต่างชาติเลย

สมัยเรียนมัธยมในห้องเรียนผมก็มักจะแอบวาดรูปเรืออยู่เป็นประจำ เพื่อนคนอื่นๆ อาจจะชอบวาดรูปรถ เครื่องบิน แต่ผมวาดเรือตังเก พอเข้ามาเรียนมหาวิทยาลัย ผมเลือกเรียนทางด้านสถาปนิกออกแบบ ผมก็ตั้งใจออกแบบเรือตังเกส่งเป็นงานออกแบบให้อาจารย์ ซึ่งทุกคนที่ดูก็ไม่ต้องถามเลยว่างานใคร ของเซินเจิ้นแน่นอน

“ผมคิดว่าโชคดีมากที่โซเชียลมีเดียทำให้ผมรู้ว่ามีอีกหลายคนที่ชอบเรือตังเกเหมือนผม มีอยู่ครั้งหนึ่งผมไปเจอคนที่มีความรู้เรื่องเรือตังเกในเฟซบุ๊ก ผมก็รีบอินบ็อกซ์หาเขาทันที ทั้งที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

ผมทักเข้าไปเขาก็ตอบกลับมาแบบงงๆ ว่าเราเป็นใคร ยิ่งเห็นชืิ่อและรูปโปรไฟล์ของผม ก็ยิ่งงง เพราะเขาเห็นผลงานของผมมาก่อน ว่าเป็นนักแสดงแล้วทำไมถึงมาสนใจเรื่องเรือตังเก ตัวปลอมหรือเปล่า ผมก็บอกว่าไม่ใช่ตัวปลอมเป็นตัวจริงแน่นอน

จนเขาเริ่มเชื่อก็พูดคุยกันเรื่องเรือ คุยกันเป็นชั่วโมงๆ ได้ไม่รู้จักเบื่อ เวลาว่างๆ หลังทำงานเสร็จผมก็จะเข้าเว็บดูรูปเรือตังเกแบบต่างๆ นี่ละครับ พอยิ่งศึกษาก็จะยิ่งรู้ว่าชาวประมงไทยนี่หาปลาได้ไม่แพ้ชาวประมงชาติไหนในโลก”

เซินเจิ้นทิ้งท้ายกับพี่ๆ ว่า เวลาที่อยู่ในห้องแล้วอยากทำให้ไอเดียบรรเจิดที่สุด จะเน้นเรื่องการหาแรงบันดาลใจจากภาพถ่ายและงานออกแบบ อย่างเวลาว่างๆ ในห้องเขาจะเปิดเว็บไซต์ดูภาพสวยๆ งานดีไซน์ใหม่ๆ พอดูจนเรียกว่าเต็มอิ่ม ก็จะรู้สึกว่าอยากสร้างผลงานออกมาสักชิ้นที่เป็นของตัวเองบ้าง ก็เริ่มลงมือทำงานของตัวเองกับโปรแกรมออกแบบต่างๆ อย่างโมเดลเรือตังเกของเขาก็เริ่มจากร่างแบบในกระดาษก่อน ใส่รายละเอียดลงในโปรแกรมออกแบบ และสร้างออกมาเป็นโมเดลเรืออย่างสวย

“แต่ภาพสเกตช์กับโมเดลเรือตังเกที่ต่อเอง มันเป็นความฝันเล็กๆ ที่ผมสามารถสร้างได้ แต่ฝันใหญ่ของผมคือการเป็นเจ้าของเรือตังเกที่ผมออกแบบเองสักลำในอนาคต ซึ่งผมต้องทำความฝันนั้นให้ได้”