รู้เขา รู้เรา

โดย...ชนิตร ชาญชัยณรงค์

ขอคารวะผู้อ่านทุกท่าน ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่กองบรรณาธิการโพสต์ทูเดย์เชื้อเชิญให้มาเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับลู่ทางการค้า การลงทุนในกัมพูชา เพื่อให้ทุกคนมองเห็นภาพที่แท้จริงของประเทศเพื่อนบ้านก่อนประตูการค้าของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนจะเปิดเต็มรูปแบบ

ผมมีโอกาสพูดคุยกับนักลงทุนไทยหลายคนที่สนใจเข้าไปลงทุนในกัมพูชา ส่วนใหญ่มีประเด็นคำถามหลักใน 3-4 เรื่อง เช่น 1.การเข้าไปลงทุนธุรกิจขนาดใหญ่ที่กัมพูชา ควรจะติดต่อกับใครจึงจะเชื่อถือได้มากที่สุด 2.การเข้าไปทำธุรกิจในกัมพูชา ควรจะทำการขยายตลาดด้วยวิธีใดจึงจะดีที่สุด ระหว่างการหาคู่ค้า กับเข้าไปลงทุนด้วยตัวเอง อุปสรรคทางการค้าเมื่อเข้าไปลงทุนมีอะไรบ้าง

และ 3.ถ้าต้องการลงทุนที่กัมพูชา และขยายต่อไปยังประเทศลาว เวียดนาม ควรจะไปตั้งโรงงานที่ไหน

นี่คือโจทย์ใหญ่ที่นักลงทุนไทยถาม

ก่อนที่จะลงลึกในเรื่องการค้า การลงทุน ผมอยากจะชวนผู้อ่านทุกท่านมาทำความรู้จักกับกัมพูชาก่อน เพื่อให้เรารู้จักเขา ก่อนที่เราจะก้าวไปทำธุรกิจในประเทศเพื่อนบ้าน

คนไทยรู้จักกัมพูชามายาวนาน  แต่หยุดถามตัวเองสักนิดเถอะว่าเรารู้จักเขาแค่ไหน... หลายคนอาจไม่รู้จักเขาเลยก็ได้...

กัมพูชาตั้งอยู่กลางภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทิศเหนือติดกับประเทศไทย (อุบลราชธานี-ศรีสะเกษ-สุรินทร์-บุรีรัมย์) และลาว (แขวงอัตตะปือและจำปาสัก) ทิศตะวันออกติดเวียดนาม (จังหวัดกอนทูม เปลกู ซาลาย ดั๊กลั๊ก ส่องแบ๋ เตยนิน ลองอาน ด่งท๊าบ อันซาง และเกียงซาง) ทิศตะวันตกติดประเทศไทย (สระแก้ว จันทบุรี และตราด) และทิศใต้ติดอ่าวไทย พื้นที่ 1.81 แสน ตร.กม. หรือ 1 ใน 3 ของไทย เส้นเขตแดนรอบประเทศยาว 2,000 กม. มีเส้นเขตแดนติดต่อกับไทยยาว 798 กม. มีประชากร 14-15 ล้านคน ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาท

กัมพูชากำหนดเขตการปกครองออกเป็น 1 ราชธานี (พนมเปญ) และ 23 จังหวัด คือ กระแจะ เกาะกง กันดาล กัมปงจาม กัมปงชนัง กัมปงธม กัมปง สะปือ กัมปอต ตาแก้ว รัตนคีรี พระวิหาร พระตะบอง โพธิสัต บันเตียเมียนเจย ไปรเวง มณฑลคีรี สตึงเตรง สวายเรียง เสียมราฐ อุดรมีชัย ไพลิน แกบ และพระสีหนุ และนอกจากกรุงพนมเปญแล้ว มีเมืองสำคัญที่มีฐานะเป็น “กรุง” อีก 3 แห่ง คือ กรุงปอยเปต (บันเตียเมียนเจย) กรุงบาเว็ต (สวายเรียง) และกรุงสวง (กำปงจาม)

รู้เขาแล้ว ฉบับต่อไปผมจะพาไปดูโอกาสและปัญหาที่เราต้องรู้ก่อนตัดสินใจลงทุน