อุดหนุนข้าว

ไม่เฉพาะประเทศพัฒนาแล้ว โดยเฉพาะในเอเชีย เช่น ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้เท่านั้น ที่มีนโยบายอุดหนุนการปลูกข้าวของชาวนาในประเทศ จีนถือเป็นประเทศหนึ่งที่มีการอุดหนุนการปลูกข้าวชาวนาเช่นกัน และมีรูปแบบเดียวกับฟิลิปปินส์ อินเดีย และอินโดนีเซีย ที่มีการตั้งราคารับซื้อข้าวจากชาวนาในประเทศ เพื่อกระตุ้นให้ชาวนาปลูกข้าวให้เพียงพอกับความต้องการในประเทศ

แต่ทุกปีจะพบว่าประเทศเหล่านี้จะปลูกข้าวไม่เพียงพอต่อการบริโภคในประเทศ และต้องนำเข้าข้าวสารจากผู้ส่งออกข้าวรายใหญ่ เช่น ไทย เวียดนาม อินเดีย และผู้ส่งออกข้าวรายใหม่ เช่น กัมพูชา และพม่า เพื่อนำเก็บไว้ในสต๊อกความมั่นคง

ล่าสุดรัฐบาลจีนตัดสินใจประกาศนโยบายรับซื้อข้าวจากชาวนาในประเทศมาเก็บไว้ในสต๊อก แต่คงราคาข้าวขั้นต่ำเอาไว้เท่ากับปีที่แล้ว แม้ว่าต้นทุนการปลูกข้าวในจีนจะเพิ่มขึ้น โดยกำหนดราคารับซื้อข้าวเมล็ดยาว (Indica Rice) ช่วงตันฤดูกาลที่ระดับ 432 เหรียญสหรัฐ/ตัน และช่วงกลางและปลานฤดูกาลกำหนดราคารับซื้อข้าวเมล็ดยาวที่ 442 เหรียญสหรัฐ/ตัน และข้าวเมเมล็ดป้อม (Japonica Rice) ที่ระดับ 496 เหรียญสหรัฐ/ตัน ซึ่งเป็นราคาข้าวที่สูงกว่าตลาดโลก

ข้าวที่รัฐบาลจีนรับซื้อจากชาวนาในราคาสูงดังกล่าวและแต่ละปีมีปริมาณมากๆ จะส่งผลให้หากมีการระบายข้าว รัฐบาลจีนจะต้องประสบกับปัญหาขาดทุน แต่นโยบายตั้งราคารับซื้อข้าวจากชาวนาในประเทศเป็นสิ่งจำเป็น เพราะสร้างความมั่นใจในด้านอาหาร เพราะหากเกิดปัญหาภัยแล้งและภัยพิบัติทางธรรมชาติต่างๆ จะมีผลต่อประชากรในประเทศทันที โดยเฉพาะกับจีนและอินเดียที่มีประชากรรวมกว่า 2,300 ล้านคน

แต่หากเปรียบเทียบกับไทย ซึ่งมีนโยบายอุดหนุนราคาข้าว ทั้งโครงการรับจำนำข้าวสูงกว่าราคาตลาด และการรับประกันราคาข้าว ที่มีวัตถุประสงค์ที่แตกต่างออกไป คือ การสร้างความมั่นคงด้านรายได้ให้ชาวนา แต่ส่งผลให้แต่ละปีมีชาวนาไทยปลูกข้าวเกินความต้องการในประเทศมากกว่า 10 ล้านตัน และต้องนำข้าวไปส่งออก แม้ว่าการส่งออกข้าวส่วนใหญ่ โดยเฉพาะข้าวขาวจะขาดทุนทุกตัน เพราะต้นทุนปลูกข้าวของไทยสูงกว่าคู่แข่ง และสูงกว่าราคาข้าวส่งออก