ชาร์โคล์ เคบับ เฮาส์ ไม่มีพรมแดนในอาหารอุยกูร์

โดย...ชญานิศ ส่งเสริมสวัสดิ์

ชาวอุยกูร์ เป็นชนเผ่าอิสลามที่อาศัยอยู่ในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ประเทศจีน เรียกได้ว่าเป็นชาติพันธุ์หนึ่งในจีนที่มีปัญหากับคนจีนฮั่นแห่งแผ่นดินใหญ่เรื่อยมา และรุนแรงถึงขั้นบาดเจ็บล้มตาย

อาบลิมิท คาริม ชาวอุยกูร์ วัย 45 ปี เปิดร้าน “ชาร์โคล์ เคบับ เฮาส์” ร้านอาหารอิสลามร่วมกับ ฮัลชัม เนอร์ วัย 32 ปี ภรรยา ที่เมืองสการ์โบรัฟ ประเทศอังกฤษ

คาริม เดินทางจากกรุงอุรุมชี เมืองหลวงของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ในปี 1998 ภายหลังจากสำเร็จปริญญาด้านวารสารศาสตร์จากมหาวิทยาลัยซินเจียง

คาริม เที่ยวท่องไปตามที่ต่างๆ ทั้งไปเรียนต่อที่กรุงปารีสของฝรั่งเศส และทำงานอยู่ที่คิบบัทซ์ ชุมชนในอิสราเอล ก่อนที่จะเปิดร้านอาหารที่เมืองสการ์โบรัฟในปี 2001

การเปิดกิจการร้านอาหารเป็นธุรกิจครอบครัว หมายความว่า คาริม และเนอร์ จะต้องร่วมมือกันในหลายด้าน ตั้งแต่การทำอาหาร การบริการลูกค้า ไปจนถึงการทำความสะอาด ล้างจาน

การที่ร้าน “ชาร์โคล์ เคบับ เฮาส์” ยังยืนอยู่ได้มานานมากกว่า 10 ปี เกิดขึ้นจากทัศนคติของเจ้าของร้านล้วนๆ

ประการแรก ทิ้งการเมืองไว้เบื้องหลัง อย่างที่กล่าวไปแล้วว่า คาริมเป็นชาวอุยกูร์ที่มีปัญหากับชาวจีนฮั่น แต่แน่นอนว่าลูกค้าที่เข้าร้านย่อมมีชาวจีนเป็นธรรมดา

นอกจากชาวจีนแล้ว ยังมีชาวรัสเซียและชาวยิว ซึ่งมีความขัดแย้งกับชาวมุสลิมอีกด้วย

“ที่นี่ ทุกคนที่เข้าร้านของผมคือลูกค้า ผมวางความเห็นทางการเมืองไว้เบื้องหลัง และทำให้ลูกค้ามีความสุข ธุรกิจก็คือธุรกิจ” คาริม กล่าว

ประการที่สอง โลเกชั่นเป็นเรื่องรอง อาหาร การบริการ และชื่อเสียงเป็นเรื่องหลัก โดยร้าน “ชาร์โคล์ เคบับ เฮาส์” มี 30 ที่นั่ง และมีบริการที่จอดรถ รวมถึงในร้านยังเติมเต็มไปด้วยเสียงดนตรี เพราะคาริมรักการร้องเล่นเต้นรำ

อีกทั้งอาหารอุยกูร์นับว่าเป็นอาหารที่มีความเฉพาะ ดังนั้นลูกค้าที่เข้าร้านแสดงว่าอยากกินอาหารเหล่านั้นจริงๆ

“โลเกชั่น โลเกชั่น โลเกชั่น ไม่จริงเลยที่ทุกอย่างขึ้นอยู่กับโลเกชั่น แต่เป็นอาหารที่ดี บริการที่ดี และชื่อเสียง สำหรับผู้คนที่รักอาหารแล้ว ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลยที่จะขับรถมาไกลกว่าอีกหน่อย” คาริม กล่าว

ประการที่สาม ทัศนวิสัยกว้างไกล และต้องไปให้ถึง จุดมุ่งหมายนับว่ามีความสำคัญกับธุรกิจ เพราะขึ้นอยู่กับการดำเนินการให้ไปถึงจุดนั้น

และตอนนี้ร้าน “ชาร์โคล์ เคบับ เฮาส์” ที่เปิดมาอย่างยาวนานมากกว่า 10 ปี ก็ประสบความสำเร็จในระดับหนึ่งแล้ว เพราะฉะนั้นเป้าหมายต่อไปต้องยิ่งใหญ่กว่านั้น

“ระยะแรกของธุรกิจนี้ประสบความสำเร็จแล้ว และระยะที่ 2 ผมกำลังคิดที่จะเพิ่มคุณค่าให้กับอาหารและไปจนถึงระดับบริษัท” คาริม ระบุเป้าหมายของธุรกิจ

นอกจากวิสัยทัศน์และการตั้งเป้าหมายแล้ว ความชื่นชอบในสิ่งที่ทำ ถือว่ามีความจำเป็นอย่างยิ่งในการประกอบกิจการ เพราะฉะนั้นบางครั้งคาริมจึงทำให้ตัวหิว เพื่อที่จะได้ยกระดับอาหารของร้าน “ชาร์โคล์เคบับ เฮาส์” มากขึ้นไปอีก

การไม่หยุดนิ่งและความเข้าใจในธรรมชาติของธุรกิจนี่เอง ที่ทำให้ร้าน “ชาร์โคล์ เคบับ เฮาส์” ยืนหยัดได้ในดินแดนแปลกถิ่น และจะก้าวเดินต่อไปตามเส้นทางสายไหมแห่งอาหารอุยกูร์