ใครๆ ก็ไม่รักผม

ความขัดแย้งระหว่างคณะกรรมการกับผู้บริหารองค์กรรัฐในยุคนี้น่าติดตามและชวนระทึก

ดูอย่าง “รณชิต แย้มสอาด” รองผู้ว่าการการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย (รฟม.) ที่ถูกคณะกรรมการแต่งตั้งให้มารักษาการผู้ว่าการ รฟม.

ต้นเรื่องอาจดูดี มีสง่าราศี เมื่อถูกตั้งเป็นประธานพิจารณาหาข้อสรุปการเดินรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน ส่วนต่อขยายช่วงบางซื่อ-ท่าพระ และหัวลำโพง-บางแค รวมถึงสายสีเขียว แบริ่ง-สมุทรปราการ

หลายคนอาจมองว่า นั่นคือการให้อำนาจ...

แต่ที่ไหนได้ในการปฏิบัติการกลับกลายเป็นว่า ยื่นดาบและปากกระบอกปืนให้ ถ้าตัดสินใจเปิดทางให้ ช.การช่าง ผ่านบีเอ็มซีแอล หรือบีทีเอส เป็นผู้เดินรถอย่างต่อเนื่องตามนโยบายของคณะกรรมการ ที่มี พล.อ.ยอดยุทธ บุญญาธิการ เป็นประธานเมื่อใด โอกาสถูกฟ้องร้องเกิน 100%

ครั้นจะไม่ทำแบบนั้น ประธานกรรมการผู้เป็นเพื่อนเลิฟ “บิ๊กตู่” ก็จี้งานรายวัน

ทำเอารองรณชิต แทบยกเท้าก่ายหน้าผากกับงานยากและหิน ที่สำคัญทำแล้วเนื้อไม่ได้กิน หนังไม่ได้รองนั่ง เพราะคณะกรรมการที่กำลังสรรหาผู้ว่าการ รฟม.คนใหม่ ล็อกคอ “ห้ามรักษาการผู้ว่าการ” สมัครเข้าชิงเก้าอี้เสียอีก เฮ้อ

พล.อ.ยอดยุทธ บอกว่า เพื่อให้มีการแข่งขันที่โปร่งใส แต่ในที่สุด รณชิต ก็หาญสู้ สมัครชิงเก้าอี้ผู้ว่าการ รฟม. แข่งกับคนนอก 5 คน และรองผู้ว่าการ รฟม.อีก 1 คน แถมไม่ลาออกจากรักษาการผู้ว่าการ รฟม.ซะล่วย

เพราะมาตรา 27 พ.ร.บ.จัดตั้ง รฟม.กำหนดว่า เมื่อผู้ว่าการ รฟม.ตายหรือลาออก ให้รองผู้ว่าการที่อาวุโสสูงสุดรักษาการแทน งานนี้สู้กันถึงฎีกา