ไหม สร้างญี่ปุ่น (3)
การที่อเมริกาต้องการนำสารเข้าไปถวายจักรพรรดิเพื่อแสดงความประสงค์จะทำการติดต่อกับญี่ปุ่น โดยเหมือนกับไม่รู้หรือไม่สนใจว่าอำนาจของการปกครองของญี่ปุ่นอยู่ที่โชกุนไม่ได้อยู่ที่จักรพรรดิ
การที่อเมริกาต้องการนำสารเข้าไปถวายจักรพรรดิเพื่อแสดงความประสงค์จะทำการติดต่อกับญี่ปุ่น โดยเหมือนกับไม่รู้หรือไม่สนใจว่าอำนาจของการปกครองของญี่ปุ่นอยู่ที่โชกุนไม่ได้อยู่ที่จักรพรรดิ
ถือว่า อเมริกาสอบตกครั้งสำคัญ
เพราะทางด้านญี่ปุ่นเห็นว่า เรื่องทั้งหมดไม่ใช่เรื่องของจักรพรรดิ และไม่พอใจที่อเมริกาไม่ให้ความสำคัญกับโชกุน
ส่วนทางอเมริกาก็ถือว่า ญี่ปุ่นกีดกันให้พูดคุยกับคนระดับล่างและไม่ให้ความสำคัญกับสิ่งที่ตนมีความมุ่งหมายซึ่งถือว่าเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่ระดับประเทศ
เมื่อทั้งสองฝ่ายต่างคิดคนละแนว การพูดคุยก็ไม่อาจดำเนินการต่อไปได้
การทำงานเพื่อสร้างความสัมพันธ์ระหว่างประเทศขนาดนี้ หากมองในด้านอเมริกาถือว่ามาผิดทาง เพราะอำนาจการปกครองของญี่ปุ่นอยู่ที่โชกุนอย่างสมบูรณ์อย่างแท้จริง
ญี่ปุ่นให้ความสำคัญกับตำแหน่งโชกุนตั้งแต่ ค.ศ. 794 อันเนื่องมาจากไดเมียวหรือผู้ครองแคว้นที่มาช่วยกำราบพวกคนเถื่อน ต่อมาจักรพรรดิทรงเลือกผู้มาเป็นโชกุนจากไดเมียวที่มีฝีมือ และต่อมาเป็นตำแหน่งที่สืบสกุล
ตำแหน่งโชกุนจึงกลายเป็นผู้ที่รับผิดชอบตัวจริงที่ดูแลญี่ปุ่นมาตลอด
โดยพฤตินัยแล้วโชกุนก็คือ ผบ.สส. นั่นเอง และโชกุนปกครองผ่านทางคณะรัฐบาลทหารเรียกว่า “บะกุฟุ”
อเมริกาเห็นว่า เมื่อการพูดคุยกับญี่ปุ่นไม่เดินหน้า ก็คงมีวิธีเดียวที่จะทำให้ญี่ปุ่นตกลงคุยกับตน ก็คือต้องแสดงกำลังให้เห็น
Matthew Perry ผู้บัญชาการกองเรือสหรัฐจึงได้ทิ้งข้อเรียกร้องให้ญี่ปุ่นหลายข้อให้ญี่ปุ่นพิจารณา และจะมาเอาคำตอบในปีถัดมา
ก่อนจากลาได้สั่งให้เรือรบอเมริกายิงปืนใหญ่เข้าใส่ฝั่งอูรางะ (คือโยโกฮามาปัจจุบัน) ซึ่งขณะนั้นยังเป็นหมู่บ้านชาวประมง เพื่อขู่ทิ้งท้ายแล้วเดินเรือกลับบ้าน
ไม่ทราบว่ากองเรือของ Matthew Perry ยิงไปบนฝั่งตรงไหนบ้าง แต่ก็กลายเป็นเรื่องหนึ่งที่ญี่ปุ่นเคียดแค้นอเมริกามาก และถือว่าเป็นความเจ็บใจฝังลึก ทำให้ญี่ปุ่นส่งเครื่องบินไปทิ้งระเบิดเพิร์ล ฮาร์เบอร์ เป็นการเอาคืนในสงครามโลกครั้งที่ 2
เพราะคนญี่ปุ่นไม่เคยลืมอะไรง่ายๆ และว่าตามจริงแล้วในสงครามขยายอำนาจของญี่ปุ่นในเวลาต่อๆ มา ญี่ปุ่นก็ทำบางอย่างตามที่อเมริกามาสอนไว้นั่นแหละค่ะ
ถึงตอนนี้ต้องหยุดมองกันนิดหนึ่งนะคะว่า การทูตบางครั้งจะสำเร็จได้อาจต้องมาพร้อมกับกระสุนปืน
งานนี้อเมริกาขอยืนยัน และก็ได้ผลค่ะ
เวลาไล่เลี่ยกันนั้น อังกฤษที่ทนเห็นบริษัท อีสต์อินเดีย ของดัตช์ ทำมาหากินกับญี่ปุ่นโดยเฉพาะการขนผ้าไหมจากญี่ปุ่นไปขายยุโรปกันร่ำรวยก็ทนไม่ได้ พยายามส่งคนเข้าไปติดต่อกับญี่ปุ่น แต่คนอังกฤษคนหนึ่งในคณะติดต่อถูกฆ่าตาย จึงเข้าทางอังกฤษอีก
เพราะอังกฤษซึ่งจ้องหาโอกาสอยู่แล้ว
อังกฤษจึงใช้เรือปืนยิงใส่เมืองคาโกชิมาอยู่หลายวันเหมือนกัน
ญี่ปุ่นโดนอเมริกาจัดหนัก และมีอังกฤษเป็นตัวเสริม
จะเอาไงดีคะ...
(อ่านต่อวันอังคารหน้าค่ะ)
