บรูไน

ในบรรดา 9 ประเทศกลุ่มอาเซียน (ไม่นับประเทศไทย) ทุกท่านคิดว่าสังคมเราตอนนี้พูดถึงชื่อประเทศไหนน้อยที่สุดครับ

ผมว่าทุกท่านได้คำตอบเหมือนกันคือ “บรูไน”

ด้วยความที่บรูไนไม่ได้มีชายแดนติดกับไทยเหมือนมาเลเซีย ไม่ได้อยู่บนลุ่มน้ำโขงร่วมกันเหมือนประเทศกลุ่มซีแอลเอ็มวี ไม่ได้เข้ามาสอนภาษาอังกฤษในไทยเหมือนฟิลิปปินส์ ไม่ได้มีประชากรมหาศาลหรือเป็นตลาดใหญ่อย่างอินโดนีเซีย ไม่ได้เป็นประเทศที่น่าไปท่องเที่ยวแบบสิงคโปร์ ผมว่าปัจจัยเหล่านี้เป็นสาเหตุสำคัญให้คนไทยไม่ค่อยได้พูดถึงหรือรู้จักบรูไนเท่าไหร่นัก แม้กำลังจะเข้าสู่ประชาคมอาเซียนปีหน้าแล้วก็ตาม

ในทางกลับกัน ชาวบรูไนเองก็ไม่ได้ข้องเกี่ยวกับคนไทยเท่าไหร่นัก สังเกตว่าไม่ค่อยมีบริษัทบรูไนมาดำเนินธุรกิจในไทย ไม่ค่อยมีคนบรูไนเข้ามาทำงานกับบริษัทข้ามชาติในไทย

กล่าวคือทั้งสองฝ่ายไม่ได้รู้สึกมี “จุดร่วม” หรือ “จุดอยากร่วม” อย่างที่ควรมีในยุคประชาคม

แต่หากเราไปดูความสัมพันธ์ระหว่างบรูไนกับประเทศอื่นในอาเซียน เราจะพบว่าบรูไนยังคงมีสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับบางประเทศ

ล่าสุด เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา ในการทำพิธีสาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีของโจโก วิโดโด หรือโจโกวี มีผู้นำคนสำคัญจากชาติต่างๆ เข้าร่วมพิธี และหนึ่งในนั้นคือสุลต่านและผู้ปกครองสูงสุดแห่งบรูไน

หากวิเคราะห์คนอื่นๆ ที่ไปร่วมงานด้วย จะพบว่าประเทศในอาเซียนที่ไม่ใช่ซีแอลเอ็มวีและไทยต่างเดินทางไปร่วม ทั้ง ลีเซียนลูง นายกรัฐมนตรีสิงคโปร์ และ นาจิบ ราซัค นายกรัฐมนตรีมาเลเซีย

สะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างชาติอาเซียนตอนใต้และประเทศที่มีชาวมุสลิม

อินโดนีเซียเองยังพยายามเจาะตลาดบรูไนมากขึ้น ด้วยการเสนอสร้างสัมพันธ์ทางน้ำ เปิดเส้นทางขนส่งทางเรือโดยตรงระหว่างอินโดนีเซียและบรูไน เรียกว่าเป็นการเดินทางที่ช่วยกระชับมิตรและเพิ่มโอกาสทางเศรษฐกิจให้แก่ทั้งสองประเทศ

ย้อนกลับมาที่ไทย เราไม่มีเรื่องที่มีความสัมพันธ์กันเลยหรือ?

แต่ก่อนเดิมทีบรูไนถือเป็นประเทศหนึ่งในอาเซียนที่มีคนไทยเข้าไปทำงานจำนวนมาก เนื่องจากให้ค่าแรงสูงกว่าไทย ข้อมูลปี 2556 ของสำนักงานบริหารแรงงานไทยไปต่างประเทศ กรมการจัดหางาน ระบุว่ามีคนเข้าไปทำงานเพิ่ม 486 คน แจ้ง ReEntry ประมาณ 2,000 คน มากกว่าคนไทยไปทำงานเวียดนามซึ่งเป็นประเทศใกล้ๆ เสียอีก

ในแง่การท่องเที่ยว แม้บรูไนจะเป็นชาติที่เดินทางมาท่องเที่ยวไทยน้อยที่สุดเมื่อเทียบกับประเทศอื่นในอาเซียน แต่หากมองที่ “กำลังซื้อ” บรูไนถือเป็นชาติหนึ่งที่ยินดีจ่ายเยอะ เนื่องจากเป็นประเทศร่ำรวย

อย่างไรก็ตาม ด้วยความที่คนไทยและบรูไนไม่ได้รู้จักกันอย่างถ่องแท้มากนัก เมื่อเกิดเหตุการณ์ไม่ปกติขึ้น บรูไนจึงเป็นชาติที่ตัดสินใจยกเลิกเดินทางมาไทยสูงที่สุดในอาเซียน สถิติการท่องเที่ยวช่วง 3 เดือนแรกของปี 2557 ซึ่งเป็นช่วงที่ไทยยังมีสถานการณ์การเมือง พบว่าชาวบรูไนมาไทยลดลงจากช่วงเดียวกันของปีที่แล้ว 98%

ในวาระที่เรากำลังจะก้าวเข้าสู่ประชาคมอาเซียน น่าจะเป็นเวลาที่เราต้องกระตุ้นให้ตัวเราเองรู้จักบรูไนมากขึ้น ขณะเดียวกันก็หาวิธีให้เขารู้จักเรามากขึ้นด้วยเช่นกัน เพื่อให้เกิดความสัมพันธ์อันดีทุกด้านในอนาคต

อย่าปล่อยให้ความแตกต่างด้านศาสนาและความห่างไกลทางภูมิศาสตร์เป็นตัวขัดขวางความสนิทกันของเราเลยครับ