อุบัติเหตุ

สวัสดีครับท่านผู้อ่านที่รัก วันนี้เป็นเรื่องใกล้ตัวที่เกิดขึ้นได้ในทุกห้องครัว เกิดขึ้นได้กับทุกคนที่ทำอาหาร และอุปกรณ์ทำอาหารในครัวที่ก่อให้เกิดอุบัติเหตุได้ง่ายที่สุดคงไม่พ้นมีด

14 วัน พอดีเป๊ะที่ความประมาทเลินเล่อเกือบทำให้ผมทำอาหารไม่ได้ไปตลอดชีวิต เมื่อเช้าวันพุธสองอาทิตย์ที่ผ่านมา ผมเก็บกวาดทำความสะอาดบ้าน เจอจานใส่เทียนไขเล่มใหญ่ที่จุดใช้นานแล้ววางอยู่ ฝุ่นจับเขรอะไปหมดเลยคิดจะเอาไปทิ้ง แต่เสียดายจานเลยเอามีดปอกผลไม้มาแซะรอบๆ ฐานเทียนจนรอบ และคิดว่าออกแรงงัดอีกนิดก็คงหลุด เสียบปลายมีดเข้าไปตรงกลางเทียนแล้วงัดอย่างแรง โดยเอามือซ้ายประคองจานเอาไว้งัดเท่าไหร่เทียนก็ไม่หลุดจากจาน เลยต้องออกแรงขึ้นอีกเพราะใจก็จะรีบออกไปซื้อไข่ไก่ที่ตลาดนัดเช้า ผมก็ออกแรงจนเทียนหลุดจากจาน แล้วมีดก็พลาดแทงเข้าไปกลางอุ้งมือขวา เทียนกระเด็นไปทาง จานหล่นแตกเต็มพื้น มีดก็หลุดจากมือทันที แผลกลางอุ้งมือเริ่มปริออก เลือดทะลักออกมาพอสมควร

ผมรีบล้างแผลด้วยน้ำสบู่ก่อนจะห้ามเลือด ตามวิธีปฐมพยาบาลเบื้องต้น เลือดเริ่มหยุด แต่ปวดตุ๊บๆ ที่แผล แต่ทำไมยังรู้สึกแสบที่มือไม่หาย ผมเลยพลิกมือดูทั่วๆ ปรากฏว่ามีแผลอยู่ที่หลังมืออีกแห่ง เฉียงไปทางนิ้วกลาง ผมถึงกับเข่าอ่อน ใจสั่นเหมือนจะเป็นลม ใช่แล้วครับมีดเล่มนี้ทะลุอุ้งมือผมผ่านไปถึงหลังมือแล้วหลุดออกมาในชั่วพริบตา โชคดียังมีในความโชคร้ายอย่างสูงสุด ที่มีดทะลุผ่านไปโดยไม่ตัดเอ็น เส้นประสาทหรือเส้นเลือดใหญ่เลยแม้แต่น้อย

หลังจากห้ามเลือดทำแผลเสร็จเรียบร้อย...ผู้เชี่ยวชาญการปฐมพยาบาลอย่างพี่ม่วยที่นับถือ ก็ห่อมือผมด้วยถุงพลาสติกอย่างแน่นหนาแล้วแช่ในน้ำแข็งอยู่นานกว่า 6 ชั่วโมง มือเลยไม่บวมช้ำและลดอาการปวดได้อย่างไม่น่าเชื่อ ผมมีวัคซีนป้องกันบาดทะยักอยู่แล้ว เลยไม่ต้องฉีดเพิ่ม กินยาแก้ปวดกับแก้อักเสบอยู่อีกหลายวัน งดดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ไปโดยปริยายเลยครับ

นี่คือวิธีการปฐมพยาบาลเบื้องต้นก่อนไปโรงพยาบาล ขั้นตอนต่อไปก็ต้องปรึกษาหมอแล้วครับ เลยรีบโทรศัพท์หาหมอจิ๊บ อ.ทางศัลยแพทย์ที่ มอ. คำถามแรกคือ "กระดิกนิ้วและข้อมือได้ปกติมั้ย?" โชคดีที่ขยับได้ปกติก็ถามต่อว่า"ฉีดป้องกันบาดทะยักหรือยังถ้าเคยฉีด นานเท่าไหร่แล้ว"ก็เคยฉีดแล้วยังอยู่ในระยะเวลาป้องกันอยู่ คุณหมอจิ๊บเลยบอกให้กินยาแก้ปวดและยาฆ่าเชื้อไป

ก่อนหาหมอ พอดีอีกวันผมต้องเดินทางไปทำงานสมุย ก็เลยทำแผลและเตรียมชุดทำแผลไปด้วย โดยพันผ้ายืดประคองไปจนถึงข้อมือเลยครับ ก็ไปทำงานแบบมือเดียวแหละครับ ใครถามก็บอกว่ามีดบาดนิดเดียว เพราะรู้สึกผิดในความประมาทของตัวเอง

ทั้งๆ ที่ใช้มีดอยู่ทุกๆ วัน ทำให้อุบัติเหตุครั้งนี้ยิ่งกว่าจบปริญญาอีกครับ จะทำงานใดๆ ในครัวก็ตามพึงใช้สติ สมาธิและความไม่ประมาทตลอดเวลานะครับ ผมยังโชคดีที่มาเล่าประสบการณ์ให้ท่านผู้อ่านฟังโดยอาการครบ 32 ขอให้ทำอาหารด้วยความสุขและปลอดภัยนะครับ