มัสทาช มิลค์ แอนด์คุกกี้ บาร์ ธุรกิจของคนมีฝัน

โดย...เกตน์สิรี ทศพลไพศาล

ธุรกิจทำขนมคุกกี้อาจฟังดูเป็นธุรกิจที่แสนจะธรรมดา แต่เชื่อว่าร้านคุกกี้ท้องถิ่นน้อยรายที่ประสบความสำเร็จและกลายเป็นร้านคุกกี้ที่มีชื่อเสียงทั่วประเทศได้อย่างร้าน “มัสทาช มิลค์ แอนด์คุกกี้ บาร์” ที่ทำให้ใครก็ตามที่มาเยือนถนนเวลเลสลีย์ในเมืองโอ๊กแลนด์จำเป็นต้องแวะชิม

ดีนนา หยาง เจ้าของร้านคุกกี้แห่งนี้ เป็นสาวน้อยที่อายุได้เพียง 22 ปี โดยหยางเป็นทั้งเจ้าของร้านและเป็นผู้คิดค้นสูตรขนม หยางคิดค้นสูตรคุกกี้ใหม่ๆ ทุกสัปดาห์ เพื่อให้ได้คุกกี้ที่มีรสชาติและรูปแบบเป็นเอกลักษณ์ของทางร้าน

หยาง เล่าว่า แรงบันดาลใจในการเปิดร้านมัสทาชคุกกี้มาจากความทรงจำในวัยเด็กของหยางเอง เนื่องจากฐานะทางบ้านของหยางไม่ดีพอที่จะซื้อขนมหวานราคาแพงมารับประทาน หยางจึงมักได้รับประทานแต่คุกกี้กับนม แต่นี่กลับกลายเป็นรสชาติที่เธอหลงรัก

การที่หยางประสบความสำเร็จทางธุรกิจด้วยวัยเพียงยี่สิบต้นๆ ก็เพราะหยางเริ่มวางแผนทำร้านคุกกี้ตั้งแต่ยังเรียนอยู่มหาวิทยาลัยชั้นปีที่ 2 โดยระหว่างที่เรียนอยู่ หยางรับจ้างทำงานถึง 3 อย่าง เพื่อนำมาเป็นเงินทุนในการสร้างร้านคุกกี้แห่งนี้ หลังจบการศึกษาหยางก็มีเงินทุนจำนวนหนึ่งที่เพียงพอสำหรับการเปิดร้านคุกกี้

หยางเล่าถึงที่มาของสัญลักษณ์ของร้าน ซึ่งก็คือคำว่า “มัสทาช” แปลว่า “หนวด” ว่าหมายถึงความสุข ความสนุกสนาน และความแปลกใหม่ ความหมายดังกล่าวถูกซุกซ่อนอยู่ในรสชาติของคุกกี้และสไตล์การตกแต่งร้าน

จุดเด่นของร้านมัสทาช มิลค์ แอนด์ คุกกี้ บาร์ อยู่ที่ความสดใหม่ของคุกกี้และการใช้วัตถุดิบคุณภาพดีมาเป็นส่วนประกอบ และคุกกี้ของทางร้านยังไม่มีส่วนผสมของสารปรุงแต่งและสารกันบูดด้วย

นอกจากนี้ ความคิดสร้างสรรค์ที่ใส่ลงไปในคุกกี้ก็ถือเป็นสิ่งสำคัญที่สร้างชื่อให้กับทางร้านเช่นกัน ผลิตภัณฑ์ของร้านมัสทาชคุกกี้เป็นคุกกี้ที่ไม่เหมือนใคร มีตั้งแต่รสชาติคุกกี้แบบคลาสสิกไปจนถึงคุกกี้ที่เป็นเอกลักษณ์ของทางร้าน แม้ว่าจะเป็นร้านคุกกี้

กระนั้นหยางก็ไม่ได้มองคุกกี้เป็นเพียงขนมที่มีหน้าตาแบบที่คุ้นเคยกัน หยางนำคุกกี้มาดัดแปลงเป็นเค้ก โดยนำคุกกี้ขนาดยักษ์ซ้อนกันเป็นชั้นๆแต่ละชั้นเชื่อมด้วยครีมรสชาติต่างๆ

สำหรับหน้าตาและบรรยากาศของร้านก็ถือเป็นจุดเด่นที่ทำให้มีลูกค้าเข้าร้านจำนวนมาก แม้ร้านมัสทาชจะดูเล็กและคับแคบ แต่หยางก็ตกแต่งให้ดูอบอุ่นและแฝงด้วยความวุ่นวายของผู้คนในร้านเล็กน้อย โดยจัดให้ด้านหนึ่งเป็นครัวแบบเปิด เพื่อให้ลูกค้าในร้านเห็นการทำงานภายในครัว นอกจากนี้ยังมีกำแพงที่ทำมาจากกระดานดำเพื่อให้สามารถใช้ชอล์กเขียนได้ ประกอบการตกแต่งด้วยขวดนมโรงเรียน และเครื่องชงกาแฟสไตล์เรโทร ทำให้ร้านมีกลิ่นอายของโรงเรียนสมัยก่อนในนิวซีแลนด์

แม้ธุรกิจที่ผ่านมา 2 ปี จะดำเนินไปอย่างราบรื่น ทว่าตอนนี้เจ้าของร้านวัยเยาว์ผู้นี้ก็ต้องประสบปัญหาจากการเอารัดเอาเปรียบจากเจ้าของที่ หยางเล่าว่า เจ้าของที่ขึ้นค่าเช่าอย่างไม่ยุติธรรม โดยเพิ่มค่าเช่าเกือบถึง 40% ส่งผลให้ธุรกิจขนาดเล็กอย่างร้าน มัสทาช มิลค์ แอนด์ คุกกี้ บาร์ อาจต้องปิดตัวลง อย่างไรก็ตาม หยางแก้ปัญหานี้ด้วยการสร้างแคมเปญขึ้นในเชนจ์ดอทโออาร์จี เพื่อให้ลูกค้าของร้านเข้าลงชื่อเพื่อขอให้เจ้าของที่เสนอราคาค่าเช่าที่เป็นธรรมกับร้านของหยาง

หยาง กล่าวคำแนะนำแก่ผู้ที่กำลังเริ่มทำธุรกิจว่า “จงอย่ายอมแพ้ ข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้นทั้งหลายจะเป็นบทเรียนให้เรา และมีส่วนในการสร้างตัวตนของเราด้วย”