วินัยดีชีวิตย่อมมีชัย

เวลาเรานึกถึงประเทศที่ประสบความสำเร็จในการพัฒนาและยังเป็นตัวอย่างที่ดี เรามักจะกล่าวถึงและพยายามนำมาปรับใช้นั้น ดิฉันเชื่อว่าหลายท่านคงนึกถึงประเทศอย่างญี่ปุ่น สิงคโปร์ เยอรมนี เพราะนอกจากความสำเร็จในการพัฒนาเศรษฐกิจแล้ว เรายังเห็นแบบอย่างความประพฤติที่น่าชื่นชมของประชากรในชาติเหล่านี้ด้วย นั่นคือ ความมีระเบียบวินัยของคนในชาติ เราจะเห็นลักษณะความมีระเบียบวินัยทั้งในชีวิตประจำวันของคนในประเทศเหล่านี้ทั้งในการ ที่ทำงาน สถานที่ต่างๆ การมีวินัยทางการเงิน หรือกระทั่งยามเกิดภัยพิบัติค่ะ

หันมามองที่บ้านเราเองตอนนี้มีปัญหาหนี้ครัวเรือนที่สูงถึง 80% ต่อ GDP นอกจาก จะมีสาเหตุมาจากปัจจัยทางเศรษฐกิจมหภาคหลายตัวแล้ว ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าพฤติกรรมที่ขาดวินัยการเงินของคนไทยก็มีส่วนขับเคลื่อนให้เกิดปัญหานี้ด้วยค่ะ ตรงกันข้ามหากเราสามารถส่งเสริมให้คนในชาติเรามีวินัยในตนเองทั้งในที่ทำงาน ในชีวิตประจำวัน หรือชีวิตการเงินแล้ว ย่อมเห็นหนทางแห่งความสำเร็จในการพัฒนาชีวิตและพัฒนาประเทศโดยรวมอย่างไม่ต้องสงสัยเลยค่ะ

ยกตัวอย่างง่ายๆ ค่ะ หากเราเริ่มฝึกตัวเองให้มีวินัยง่ายๆ แบบสมัยเรายังเป็นเด็กคือ วินัยในการออม แต่แทนที่จะหยอดกระปุกก็เปลี่ยนมาเป็นการกันเงินเดือนในแต่ละเดือนมาเก็บในบัญชีเงินฝากประจำ เราย่อมมีหลักประกันความมั่นคงในชีวิตในระดับหนึ่ง อีกทั้งการที่เราใส่ใจกับวินัยการออมของเราอย่างสม่ำเสมอเช่นนี้ และเมื่อทำ สม่ำเสมอเราย่อมมีหลักฐานทางการเงินที่ดีเป็น “เครดิต” หรือความน่าเชื่อถือที่สามารถเป็นใบเบิกทางให้ชีวิตการเงินราบรื่นด้วย ยามที่ขอกู้เงินแบงก์เพื่อซื้อบ้าน หากมีหลักฐานการเอาเงินเข้าบัญชีฝากประจำที่สม่ำเสมออย่างน้อย 1 ปี แบงก์ก็ยินดีที่จะให้ท่านกู้ซื้อบ้านในอัตราดอกเบี้ยที่ต่ำกว่าปกติถึง 0.5% เลยทีเดียวค่ะ

ซึ่งนั่นเป็นผลได้ที่เป็นรูปธรรมชัดเจนของการฝึกเป็นคนมีวินัยในตนเองค่ะ

นอกจากชีวิตด้านการเงินแล้ว การมีวินัยในตนเองยังช่วยให้เราประสบความสำเร็จในด้านอื่นๆ ของชีวิตด้วย แม้ว่าเราจะไม่ใช่คนที่เก่งอะไรมากหรือไม่ได้มีโชคบ่อย แต่ความมีวินัยจะทำให้เราเป็นคนที่ทำอะไรด้วยความสม่ำเสมอ มีความต่อเนื่อง และสุดท้ายการงานก็จะมีผลสัมฤทธิ์ชัดเจนค่ะ

ยกตัวอย่างง่ายๆ ตัวเราเห็นผู้คนมากมายที่ประสบความสำเร็จในการศึกษาในระดับปริญญาโทหรือเอกมาได้ ไม่ใช่เพราะเป็นอัจฉริยะอะไร แต่เป็นเพราะแต่ละคนฝึกฝนตนเองเป็นคนที่มีวินัยในตนเองอย่างเคร่งครัด ทำงานทุกอย่างต้องวางแผนล่วงหน้าและปฏิบัติตามแผนงานตัวเองได้ เพราะชีวิตการเรียนในระดับปริญญาโทหรือเอก เราจะเรียนทฤษฎีในห้องเรียนในช่วง 1-2 ปีแรกเท่านั้น นอกนั้นเวลาที่เหลืออีก 45 ปีจะไม่มีอาจารย์มาคอยตามงานหรือจี้เรา เวลานั้นเราจะเป็นอิสระ เป็นเวลาที่เราต้องทำวิทยานิพนธ์ ซึ่งหากปล่อยตัวเองไปเรื่อยเปื่อย ไม่สร้างวินัยในตัวเอง สุดท้ายแล้วก็จะล้มเหลวและเรียนไม่จบ ซึ่งตัวอย่างก็มีให้เห็นมากมายอยู่

ฉะนั้น การสร้างวินัยในตนเองนั้นถือเป็นสิ่งที่กระทำได้ง่ายที่สุดและใกล้ตัวเราที่สุด เป็นการลงทุนที่คุ้มค่าและการันตีความสำเร็จในชีวิตของเราในระยะยาวได้เป็นอย่างดีค่ะ