ตัดแว่นใหม่เถอะ

พุธที่แล้วผมตรวจสุขภาพไทยแลนด์แล้วพบว่ามีปัญหาหลายด้านพุธนี้ผมจะขอสั่งยาให้นะครับ

อย่างแรกที่ต้องทำทันทีคือต้องรีบไปตัดแว่นโดยด่วนครับ คนเราถ้าสายตาสั้นและเอียงหากไม่หาแว่นดีๆ ใส่มีหวังปวดหัวตายครับ แว่นของผมคือการกำหนดยุทธศาสตร์ประเทศให้ชัดเจน มีตำแหน่งของประเทศชัดเจน ไม่ใช่เขียนกว้างๆ ว่า ไทยจะเป็นประเทศที่มีความสามารถในการแข่งขัน ประชาชนอยู่ดีกินดี มีความเสมอภาคและเป็นธรรม ตำแหน่งประเทศที่ดีต้องชัดเจน เช่น สิงคโปร์เขาเป็นศูนย์กลางเออีซี (AEC)อยู่แล้ว วันนี้เขาเลยวางตำแหน่งให้เป็นประเทศศูนย์กลางการค้าเสรีของโลกยกระดับไปอีกขั้นหนึ่งเลย

นอกจากตำแหน่งประเทศที่ดีแล้ว ไทยเรายังต้องการยุทธศาสตร์ที่ดีอีกด้วย ซึ่งเมื่ออ่านแล้วคนที่ทำงานจะรู้ได้ทันทีว่าตัวเองต้องทำอะไร อย่างไร เมื่อไหร่ และสิ่งที่เรากำลังจะทำนั้นจะไปส่งเสริมหรือสอดคล้องกับสิ่งที่คนอื่นจะต้องทำอย่างไร ยุทธศาสตร์แบบนี้เป็นจุดอ่อนที่สุดของประเทศไทยเลย เพราะเราไม่เคยมียุทธศาสตร์แบบนี้ ผมอยากให้ไปดูยุทธศาสตร์ของสิงคโปร์ มาเลเซีย หรือเกาหลีใต้ เมื่อก่อนระดับการพัฒนาของประเทศและรายได้เฉลี่ยของประชากรไม่ได้แตกต่างจากประเทศไทยเรามากนัก แต่มาวันนี้เขาทิ้งห่างเราไปไกลมากแล้ว เหตุผลสำคัญก็คือทั้งสามประเทศนี้เขามียุทธศาสตร์ที่ชัดเจนนั่นเอง

แผนฯ 11 ซึ่งควรจะเป็นยุทธศาสตร์ที่ชัดเจนแต่กลับเขียนไว้กว้างๆ ลอยๆ เบลอๆ ขนาดที่เรียกว่าใครที่มาเป็นรัฐบาลจะเข็นโครงการประชานิยม โครงการไทยเข้มแข็ง รถไฟความเร็วสูงหรือความเร็วต่ำ สินค้าเกษตรจะจำนำ หรือประกันรายได้ก็สอดคล้องกับแผนฯ11 ไปเสียทั้งหมด เป็นหลักฐานมัดตัวสภาพัฒน์ว่าแผนฯ 11 ไม่ใช่ยุทธศาสตร์ที่ดี

เมื่อมียุทธศาสตร์ที่ดีการบำรุงสมองที่แย่หรือการจัดการศึกษาเราก็จะรู้ว่าควรจะทำอย่างไร ผมไม่อยากจะแนะนำให้ไปดูการจัดการศึกษาของเวียดนามที่วันนี้คุณภาพนักเรียนนักศึกษาเขาเหนือกว่าของไทยเราแล้ว เดี๋ยวจะหาว่าดูแคลนคนรับผิดชอบจัดการการศึกษามากเกินไป ผมขอแนะนำให้ไปดูแผนการจัดการศึกษาของประเทศ ที่วันนี้เขาสามารถแข่งขันด้วยนวัตกรรม เช่น ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ ฮ่องกง ว่าเขาจัดการเรียนการสอนกันอย่างไร ทำไมเด็กที่จบมาจึงมีคุณภาพ มีความสามารถด้านคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์และมีวินัย หรือจะไปดูการปฏิรูปการศึกษาของมาเลเซียในโครงการ 1 Malaysia ก็ได้ เพราะเขาระบุวิธีการและมี KPI ที่ชัดเจนน่าจะเอามาเป็นตัวอย่าง

30 ปีที่ผ่านมาประเทศไทยเราพัฒนาได้ช้ามากเมื่อเปรียบเทียบกับเออีซีด้วยกัน วันนี้หากปล่อยให้คุณภาพของนักเรียนนักศึกษาตกต่ำขนาดนี้ จะส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อการพัฒนาประเทศไปอีก 2030 ปีข้างหน้าเลยนะครับ

แขนขาที่ไม่มีแรงเพราะรัฐบาลไทยไม่เข้าใจคำว่าโครงสร้างพื้นฐานว่าไม่ได้หมายความถึงเฉพาะถนนหนทางและรางรถไฟเท่านั้น แต่ยังหมายถึงโครงสร้างพื้นฐานด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี การศึกษา สาธารณสุข และสิ่งแวดล้อมอีกด้วย ประเทศไทยเราในอดีตก็เลยมุ่งลงทุนแต่การสร้างถนนมายาวนาน วันนี้เราก็จะมุ่งสร้างทางรถไฟอีกเพราะเราคิดได้แค่ว่าถ้ามีทางรถไฟแล้วไทยเราจะเป็นศูนย์กลางของภูมิภาคนี้ได้ แต่เพราะสมองเราไม่ดีเราก็เลยคิดไม่ออกว่าถ้าประเทศมีแต่ถนนและรางรถไฟ ต่อให้ดีแค่ไหนก็ตามแต่คนไม่มีคุณภาพ ความสามารถด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีต่ำ สุขภาพคนแย่ สิ่งแวดล้อมก็ไม่ดี นักลงทุนที่ไหนเขาจะมาลงทุนในไทยครับ

การตัดแว่นให้ไทยแลนด์นี่ก็เหมือนกับการตัดแว่นตามร้านขายแว่นนะครับ ต้องอาศัยมืออาชีพถึงจะวัดสายตาได้แม่นยำ และตัดเลนส์ได้ดี การเขียนยุทธศาสตร์ประเทศก็เหมือนกัน เราเลยเวลาลองผิดลองถูกมานานแล้ว ถึงเวลาต้องไปดูยุทธศาสตร์ประเทศอื่นว่าเขาเขียนกันอย่างไรและก็ประยุกต์มาใช้กับประเทศเราจะดีกว่าไหมครับ