From farm to table

เป็นเรื่องที่จะนำมาฝากท่านผู้อ่านในวันนี้ค่ะ เมื่อวันอังคารได้มีโอกาสไปกับเจ้าของร้าน Water Y และเชฟดอล์ฟไปชิมเนยและชีสจากฝรั่งเศส

โดยผู้นำเข้าได้เชิญคนทำเนยและชีสตัวเป็นๆ จากประเทศฝรั่งเศสมาให้ความรู้และแนะนำเราถึงเมืองไทยกันเลยทีเดียว ซึ่งเนยและชีสจากโรงงานนี้เป็นการผลิตด้วยมือแบบโบราณ ถังตีนมก็ยังเป็นถังไม้อยู่เลยค่ะ ซึ่งทำให้กลิ่นและรสชาติของครีมและนมอร่อยอย่างเป็นธรรมชาติ ลองชิมเริ่มตั้งแต่ครีมสด ชีส เนยรสชาติต่างๆ นมเปรี้ยว พุดดิ้ง หรือ Pot de creme ซึ่งเป็นของหวาน...เกือบลืมชีสจากนมแพะซึ่งรุนแรงทั้งรสชาติและกลิ่น...แต่อร่อยจริงๆ

จากนั้นก็ชิมข้ามฝั่งมาถึงน้ำมันมะกอกหลากรส แฮมหมูดำ...จนต้องล้างคอด้วยไวน์ก็เที่ยงพอดี...หิวกันทั้งคณะ เลยว่าจะไปหาก๋วยเตี๋ยวกินกันแล้วไปทำงานต่อ ไม่รู้เสียงใครเสนอว่าแวะไปดูร้านขายเนื้อกันมั้ย...ฟังกันด้วยความหิวเลยได้ยินว่าไปกินเนื้อย่างกันมั้ย? โทรไปหาร้านเนื้อย่างก็ปิดช่วงบ่าย 25 โมงเย็นตามธรรมเนียม...เชฟดอล์ฟตัวดีก็รีบโทรหาน้าอั๋นบุทเชอร์มือหนึ่งเจ้าเก่าที่ย้ายมาอยู่ร้านเนื้อย่างได้สองปีแล้ว...ฟังยังไม่ทันได้ความก็รีบไปที่ร้านอย่างด่วนๆ...

ใครเค้าเปิดกันล่ะคะท่านผู้อ่านที่เปิดน่ะร้านขายเนื้อสด จะกินเนื้อย่างต้องมา 5 โมงเย็น ศัพท์วัยรุ่นก็หงายเงิบกันสิค้า...น้าอั๋นกลัวเรามาเสียเที่ยวเลยให้เชฟดอล์ฟไปดูว่ายังมีถ่านย่างติดไฟเหลืออยู่มั้ย...คนมันจะเสียทรัพย์ค่ะ...ยังมีถ่านย่างอยู่เราเลยปิดร้านนั่งกินกันอยู่ 4 คน มีน้าอั๋นมาช่วยนำเสนอพร้อมอธิบายวิธีบ่มเนื้อที่เรียกว่า aging แถมบริการเสิร์ฟด้วยตนเองประทับใจสุดๆ ทั้งรสชาติความอร่อยและความรู้

เนื้อที่รับประทานเป็นเนื้อที่เลี้ยงในประเทศไทยทางภาคอีสาน โดยอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญจับมือกับคนญี่ปุ่นใช้วิธีการเลี้ยงและดูแลตามแบบต้นฉบับ ผลลัพธ์ คืออร่อยที่สุดจนเดินตัวเบาออกจากร้าน 5555

ใครที่เป็นคอเนื้อ ได้ลิ้มรสแล้วรับรองว่ามีแต่คำชมจริงๆ เลยถ่ายรูปมาฝากให้น้ำลายไหลกันนะคะ...โชคดี