ดุลยภาพตลาดบ้านอยู่ที่ไหนกรณีตลาดบ้านต่างจังหวัด

ท่านผู้อ่านที่คุ้นเคยกับการตามข่าวสารทางเศรษฐกิจเป็นประจำ คงจะคุ้นหูกับคำว่า “อุปสงค์” หรือ Demand และอุปทาน หรือ Supply เป็นอย่างดีค่ะ อุปสงค์นั้นคือความต้องการที่มีต่อสินค้าในตลาด แหล่งที่มาของอุปสงค์นั้นมาจาก “ผู้บริโภค” หรือลูกค้าที่มองหาสินค้าและบริการที่ตรงกับความต้องการและขายในราคาที่เหมาะสมค่ะ

ส่วนอุปทานนั้นก็คือ ปริมาณของสินค้าหรือบริการที่นำมาวางขายในตลาดที่ระดับราคาต่างๆ ค่ะ โดยอุปทานในตลาดนั้น เกิดขึ้นจากผู้ประกอบการในธุรกิจต่างๆ ที่จะแข่งขันกันนำเสนอสินค้ามาขายเพื่อสนองความต้องการ หรืออุปสงค์ในตลาดโดยมีกำไรเป็นแรงจูงใจค่ะ

ในส่วนของตลาดบ้านนั้น ธรรมชาติของสินค้าจะแตกต่างกับของที่วางขายตามร้านค้ามากค่ะ เพราะมีลักษณะที่เคลื่อนย้ายไม่ได้ มีการลงทุนที่สูง และใช้เวลาในการผลิตที่ค่อนข้างนานค่ะ การวางแผนการผลิตและการขายจึงใช้เวลานานและปรับเปลี่ยนไม่ได้ง่ายๆ เหมือนกับสินค้าอุปโภคบริโภคทั่วๆ ไปค่ะ

อย่างตอนนี้ถ้าเราดูข่าวตามสื่อต่างๆ เราก็จะเห็นกระแสที่เคยบูมของตลาดบ้านในต่างจังหวัด ที่เป็นหัวเมืองสำคัญๆ ของภาคต่างๆทำให้มีผู้ประกอบการจำนวนหนึ่งเข้าไปลุยตลาดบ้านต่างจังหวัดกันอย่างคึกคัก สัญญาณที่เห็นชัดอย่างหนึ่งก็คือ ราคาที่ดินที่พุ่งสูงขึ้นในช่วง 12 ปีที่ผ่านมา รวมถึงปริมาณโครงการใหม่ๆ ที่ผุดขึ้นจำนวนมากในต่างจังหวัดค่ะ

ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว ตลาดบ้านในต่างจังหวัดคงไม่สามารถเทียบเคียงกับตลาดในเขตกรุงเทพฯ และปริมณฑล ที่มีอุปสงค์ขนาดใหญ่และมีศักยภาพในการขยายตัวที่ดีกว่า และนั่นย่อมส่งผลให้ตลาดบ้านต่างจังหวัด มีแนวโน้มที่จะเกิดภาวะบ้านล้นตลาดได้ค่ะ

สินค้าอย่างบ้านนั้น ต่างจากสินค้าอื่นๆ ก็คือว่า สินค้าตัวอื่นเราสามารถที่จะเก็บรักษาชิ้นส่วนหรือวัตถุดิบเอาไว้ผลิตต่อได้ หากเห็นว่าตอนนี้จำเป็นต้องลดการผลิต เพื่อปรับตัวให้เข้ากับสภาพอุปสงค์ของตลาดค่ะ ขณะที่บ้านนั้นหากเราลงทุนไปแล้ว เราต้องสร้างให้เสร็จค่ะ บ้านเป็นสิ่งที่ไม่สามารถหยุดสร้างหรือทิ้งไว้เป็นซากตึกโดดๆ กลางทุ่งได้ ถ้าลงทุนไปแล้วต้องสร้างต่อจนเสร็จค่ะ

จุดนี้เองที่เป็นลักษณะเฉพาะของ “ดุลยภาพ” ในตลาดบ้าน ที่ต่างจากสินค้าอื่นค่ะ กล่าวคือ ในตลาดสินค้าทั่วๆ ไปที่ผู้บริโภคซื้อหาจากร้านค้าได้ อุปทานของตลาดสามารถปรับเปลี่ยนได้รวดเร็ว ทั้งในแง่ของปริมาณและราคาตามการเปลี่ยนของอุปสงค์ได้ค่ะ

ขณะที่ตลาดบ้านนั้น อุปสงค์มีความอ่อนไหวเปลี่ยนแปลงตามปัจจัยทางเศรษฐกิจ ขณะที่ฟากของผู้ประกอบการที่เป็นเจ้าของอุปทานนั้นไม่สามารถที่จะปรับอุปทานได้ทันท่วงทีตามจังหวะที่เปลี่ยนแปลงไปของอุปสงค์ในตลาดค่ะ อุปทานในตลาดบ้านจึงมีลักษณะที่ค่อนข้างช้าและตามหลังอุปสงค์อยู่มากค่ะ อีกทั้งความที่เป็นสินค้าที่มีราคาสูงและปรับเปลี่ยนได้ไม่ง่ายเมื่อสร้างออกมาแล้ว ทำให้เรามักจะเห็นสภาพที่บ้านจะล้นตลาดและใช้เวลานานกว่าจะขายได้หมดอยู่เสมอๆ ค่ะ หากว่าสิ่งที่ผู้ประกอบการคาดหวังไว้แตกต่างจากความเป็นจริงในตลาดมาก