
เขตเศรษฐกิจพิเศษลาวหนุนการค้า-อุตฯแปรรูป
การจัดตั้งเขตเศรษฐกิจพิเศษ สิ่งที่จูงใจนักลงทุนให้เข้ามาลงทุนในพื้นที่คือ สิทธิประโยชน์พิเศษที่มอบให้แก่นักลงทุน
โดย...ปรียนิจ กุลตั้งเจริญ
การจัดตั้งเขตเศรษฐกิจพิเศษ สิ่งที่จูงใจนักลงทุนให้เข้ามาลงทุนในพื้นที่คือ สิทธิประโยชน์พิเศษที่มอบให้แก่นักลงทุน ซึ่งขณะนี้กระทรวงการคลังกำลังเร่งพิจารณาการให้สิทธิประโยชน์ทางภาษีในเขตเศรษฐกิจพิเศษ 5 แห่ง ที่คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) อนุมัติให้จัดตั้งขึ้น ประกอบด้วยพื้นที่ อ.แม่สอด จ.ตาก อ.อรัญประเทศ จ.สระแก้ว อ.คลองใหญ่ จ.ตราด จ.มุกดาหาร และ อ.สะเดา จ.สงขลา
เบื้องต้นได้พิจารณาให้สิทธิประโยชน์ทางภาษีเหมือนกับเขตพื้นที่ 3 ที่ได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (บีโอไอ) ที่จะได้รับการเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคล 8 ปี แต่จะบวกเพิ่มให้อีก 2-3 ปี เป็น 1011 ปี เพื่อให้เกิดแรงจูงใจมากขึ้น
อย่างไรก็ตาม หากพิจารณาในแง่ของภูมิภาค มีเขตเศรษฐกิจพิเศษอีกเป็นจำนวนมากของประเทศเพื่อนบ้านที่ตั้งอยู่ใกล้กับพื้นที่เขตเศรษฐกิจพิเศษของไทย ซึ่งแต่ละแห่งล้วนแต่มีการกำหนดสิทธิประโยชน์เพื่อดึงดูดนักลงทุน รวมถึงกำหนดประเภทอุตสาหกรรมที่ให้การสนับสนุนอย่างชัดเจน
ประเทศไทยจึงจำเป็นต้องนำเขตเศรษฐกิจพิเศษของประเทศเพื่อนบ้านมาพิจารณาควบคู่การจัดทำเขตเศรษฐกิจพิเศษของไทยด้วย เพราะในแง่ของการเป็นภูมิภาคอาเซียนนักลงทุนสามารถเลือกลงทุนที่ไหนก็ได้ โดยพิจารณาจากสิทธิประโยชน์ที่จูงใจที่สุด
สำหรับประเทศลาวนั้น เมื่อปี 2554 รัฐบาลลาวได้จัดทำแผนยุทธศาสตร์การพัฒนาเขตเศรษฐพิเศษและเขตเศรษฐกิจเฉพาะ ปี 2554-2563 โดยภายใต้ยุทธศาสตร์มี 3 แนวทางหลักในการกำหนดเขตเพื่อพัฒนา ได้แก่ 1.กำหนดพื้นที่ทุกข์ยาก เขตห่างไกลเป็นเขตเศรษฐกิจพิเศษ ซึ่งมีสิทธิประโยชน์ที่ดีกว่าสำหรับนักลงทุนเพื่อส่งเสริมการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานสร้างตัวเมืองที่ทันสมัย 2.กำหนดพื้นที่ชายแดนกับประเทศเพื่อนบ้านเป็นเศรษฐกิจเฉพาะ เพื่อส่งเสริมการลงทุน การค้า และการท่องเที่ยว3.กำหนดพื้นที่ที่มีศักยภาพเหมาะสมเป็นเขตอุตสาหกรรมแปรรูปเกษตรกรรมการผลิตเพื่อส่งออก
ปัจจุบันมีเขตเศรษฐกิจพิเศษและเขตเศรษฐกิจเฉพาะอยู่ทั้งหมด 9 แห่ง เช่น เขตเศรษฐกิจพิเศษสะหวันเซโน เขตเศรษฐกิจพิเศษบ่อเต็นแดนคำ เขตเศรษฐกิจพิเศษสามเหลี่ยมทองคำ นอกนั้นเป็นเขตเศรษฐกิจเฉพาะอีก 6 แห่ง เช่น เขตเศรษฐกิจเฉพาะภูเขียว เขตเศรษฐกิจเฉพาะบึงธาตุหลวง เป็นต้น โดยเขตเศรษฐกิจพิเศษคือ เขตที่รัฐบาลกำหนดให้เป็นตัวเมืองใหม่ที่ทันสมัย ขณะที่เขตเศรษฐกิจเฉพาะคือ เขตที่รัฐบาลกำหนดให้เป็นเขตอุตสาหกรรม เขตการผลิตเพื่อการส่งออก เขตตัวเมืองท่องเที่ยว เขตการค้าปลอดภาษี
สำหรับเขตเศรษฐกิจพิเศษสะหวันเซโน ตั้งอยู่ในแขวงสะหวันนะเขต สร้างขึ้นในปี 2546 เป็นเขตเศรษฐกิจพิเศษแห่งแรกของประเทศลาว ซึ่งเป็นช่วงที่มีการก่อสร้างสะพานมิตรภาพไทยลาวแห่งที่ 2 (มุกดาหารสะหวันนะเขต) ลงทุนโดยรัฐบาล เน้นการสร้างเขตการค้า การบริการอุตสาหกรรมแปรรูป
เขตเศรษฐกิจพิเศษบ่อเต็นแดนคำ เป็นเขตการค้า การบริการ สร้างเมื่อปี 2553 เน้นการพัฒนาโครงสร้างทางเศรษฐกิจและบริการ เช่น คลังสินค้า ศูนย์กระจายสินค้า ศูนย์การค้าครบวงจร แหล่งบันเทิง โรงแรม
ทั้งนี้ ลาวตั้งเป้าหมายว่าในปี 2563 จะเพิ่มเขตเศรษฐกิจให้ได้ 25 แห่ง เพื่อทำเพิ่มการขยายตัวทางเศรษฐกิจและให้ประชาชนหลุดพ้นจากความยากจน ทั้งนี้เขตเศรษฐกิจพิเศษตามเป้าหมายของลาวมีที่ตั้งอยู่ในแขวงที่มีชายแดนติดกับไทยถึง 17 เขต







