
ทัวร์ดูบอลที่ Rio de Janeiro (3)
ไกด์ไม่ปล่อยให้ลูกทัวร์อยู่บริเวณที่หน้า Rio de Janeiro Stadium เพราะขืนยืนนานอาจโดนพวกมิจฉาชีพมาทำร้ายหรือจู่โจมเอาได้ง่ายๆ และผู้เขียนรู้สึกว่าความเข้มของแสงไฟฟ้าตามที่สาธารณะในบราซิลไม่ค่อยสว่างนัก ซึ่งไม่เพียงแต่ใน Rio de Janeiro แต่ที่เมืองอื่นๆ อย่างที่ Iguazu และ Manaus ก็คล้ายๆ กัน ซึ่งก็มัวๆ พอๆ กับในอินเดีย
ไกด์ไม่ปล่อยให้ลูกทัวร์อยู่บริเวณที่หน้า Rio de Janeiro Stadium เพราะขืนยืนนานอาจโดนพวกมิจฉาชีพมาทำร้ายหรือจู่โจมเอาได้ง่ายๆ และผู้เขียนรู้สึกว่าความเข้มของแสงไฟฟ้าตามที่สาธารณะในบราซิลไม่ค่อยสว่างนัก ซึ่งไม่เพียงแต่ใน Rio de Janeiro แต่ที่เมืองอื่นๆ อย่างที่ Iguazu และ Manaus ก็คล้ายๆ กัน ซึ่งก็มัวๆ พอๆ กับในอินเดีย
ถึงตอนนี้ต้องบอกว่าความสว่างของแสงไฟฟ้าตามที่สาธารณะในกรุงเทพฯ ดีกว่าเมืองหลายเมืองในโลก
ไกด์บอกว่าอย่านำกล้องถ่ายรูป DSLR ออกมาถ่ายรูปเด็ดขาด เพราะจะมีคนวิ่งมาแย่งไปจากมือ พวกเราที่ไปกันแม้จะระมัดระวังตัวรวมกลุ่มแทบจะหันหลังชนกันแล้วต่างก็ไม่กล้าหยิบกล้องถ่ายรูป DSLR ออกมาจากกระเป๋า
แต่สำหรับกล้องเล็กๆ หรือกล้องจาก Smartphone ก็สามารถถือถ่ายโน่นนี่นั่นกันได้ไม่ค่อยกังวลนัก
คนบราซิลที่นอก Stadium มีบางกลุ่มนำกลอง Samba มาตีกัน ครึกครื้น กลอง Samba กับคนบราซิลนี่เป็นสิ่งที่คู่กันอย่างแนบแน่น เวลาคนบราซิลจะทำอะไรให้ได้อารมณ์ พวกเขาจะขาดการตีกลองและร้องเพลงและเต้น Samba ไม่ได้เลย
ผ่านจากประตูรั้ว Rio Stadium เข้าไปแล้วมีอนุสาวรีย์นักฟุตบอลของบราซิลหลายคน แต่ผู้เขียนไม่รู้จักสักคน
หลังจากที่ไกด์นำเราเดิน ผ่านเข้าไปในเขต Stadium เราก็รู้สึกปลอดภัยขึ้นเพราะมีการ์ดกระจายอยู่ทั่วและในบริเวณนี้เขาก็จะคุมเข้ม จากนั้นจะมีการตรวจอาวุธไม่ให้นำขวดน้ำเข้าไป
ไกด์นำเราเข้าไปยังที่นั่งบนอัฒจันทร์ เรารออยู่นานเหมือนกันกว่าจะถึงเวลาฟุตบอลเริ่มแข่ง ดูเหมือนว่าประมาณ 4 ทุ่ม นำฟุตบอลทีม Fluminense FC ซึ่งเป็นทีมเจ้าบ้านใส่เสื้อแถบสีเลือดหมูเขียวขาวพิมพ์ชื่อบริษัทยา Unimed ซึ่งเป็นสปอนเซอร์ ไกด์บอกว่าทีม Fluminense มีแฟนบอลพันธุ์แท้อยู่ในบราซิลอาจมากถึง 6 ล้านคน
อัฒจันทร์หัวสนามด้านทิศเหนือเขากันไว้ให้เป็นที่สำหรับกองเชียร์ Boca Junjor FC จากอาร์เจนตินา ซึ่งก็มากันมากมาย ตีกลองร้องเพลงลั่นไม่สนเจ้าบ้าน พวกบราซิลโห่ให้อยู่ตลอดเวลา
คนดูฟุตบอลชาวบราซิลมีอารมณ์ในการเชียร์แบบสุดๆ เมื่อฟุตบอลเริ่มเล่นแล้วพวกเขาแทบไม่นั่งกันเลย และเชียร์เอาเป็นเอาตาย ตะโกนส่งนิ้วกลางให้ทีมตรงข้ามเมื่อไม่พอใจด้วย
ช่วงระหว่างแข่งขันมีคนนำน้ำและขนมขบเคี้ยวเดินมาขายตามช่องทางเดิน ก็มีคนซื้อกันเยอะเหมือนกัน
นักท่องเที่ยวอเมริกันคนหนึ่งที่ไปชมฟุตบอลอยู่ข้างๆ เรา ใช้ Smartphone ถ่ายรูปเก็บเรื่องราวในสนามเป็นระยะๆ เขาและเรายิ้มขำๆ เมื่อเห็นหญิงบราซิลซึ่งมากับครอบครัวยืนอยู่แถวข้างหน้าตะโกนสอนนักฟุตบอลบราซิลยิ่งกว่าโค้ช
เธอยิ้มและพูดภาษาอังกฤษกับเราว่า
“พวกเราเป็นบราซิเลียน (ค่ะ)”
แม้พวกบราซิลจะเชียร์หนักสักเท่าใด ก็ถูกอาร์เจนตินายิง 10 พวกกองเชียร์บราซิลก็เซ็งไปทั้งสนาม
การแข่งขันเร้าใจสนุกสนาน แต่ผู้เขียนเห็นว่าการทำข่าวของนักข่าวในสนามเป็นอีกเรื่องที่น่าสนใจ...
(อ่านต่อวันอังคารหน้า)







