วันว้าวุ่น วัยข้อเข่าเสื่อม

หลังจากครองคู่กันมาครึ่งค่อนชีวิต สองสามี-ภรรยาชาวอังกฤษ นิค (จิม บรอดเบนท์) และ เม็ก (ลินด์เซย์ ดันแคน) ก็กลับไปฮันนีมูนรอบ 2 ที่ปารีส โดยหวังว่าความสัมพันธ์ที่โรยราจะกลับมาสดชื่นแน่นแฟ้นอีกครั้ง

แต่ดูเหมือนทุกอย่างจะไม่เป็นอย่างที่หวังแทนที่จะได้ดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์กลับได้ดื่มน้ำส้มสายชูแทน!!!

นิคกับเม็ก มีเรื่องให้ทะเลาะเบาะแว้งตั้งแต่ย่างก้าวแรกที่ถึงฝรั่งเศส ต่อมาก็โยนระเบิดใส่กันลูกแล้วลูกเล่า ระหว่างนั้นทั้งคู่ก็บังเอิญได้พบกับ มอร์แกน (เจฟฟ์ โกลด์บลัม) นักเขียนชาวอเมริกันซึ่งเป็นเพื่อนรุ่นน้องสมัยเรียนมหาวิทยาลัยของฝ่ายชาย ผู้เป็นเสมือนตัวเร่งปฏิกิริยาให้ชีวิตคู่ซึ่งจะรอดแหล่ไม่รอดแหล่ของนิคกับเม็กพบคำตอบ และชักพาไปสู่เหตุการณ์ที่ไม่คาดหวัง ตามมาด้วยแสงส่องทางใหม่ๆในชีวิต (สปอยล์ตอนจบเล็กน้อยนะท่านผู้อ่าน)

หนังเรื่องนี้ทั้งเศร้าและตลกหวานและขม(หนักไปทางขมมากกว่า) เป็นงานเล็กๆ ที่มีคุณค่า และลึกซึ้ง นับเป็นอีกหนึ่งผลงานที่น่าประทับใจของโรเจอร์ มิเชลล์ ผู้กำกับที่โด่งดังมาจาก Notting Hill สคริปต์คมคายและเฉลียวฉลาดประสาปัญญาชน ตามตัวละครเป็นงานของ ฮานิฟ คูไรชิ ภาพงดงามดูแลกำกับโดย นาตาลีดูรองด์ ดูแล้วก็ให้นึกอยากไปเยือนปารีสในทันใด

นักแสดงรุ่นใหญ่ จิม บรอดเบนท์ กับ ลินด์เซย์ ดันแคน ทำหน้าที่ได้เยี่ยม พวกเขาทำให้ลุงกับป้าซึ่งเป็นพระนางของเรื่องนี้มีทั้งมุมน่ารักและน่าเบื่อถึงอย่างนั้นก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า พวกเขาได้สร้างแรงบันดาลใจให้กับคนดูได้ไม่น้อย

Le Week-End ยังมีเพลงประกอบเริ่ดๆ รวมถึงเพลงช่วงเอนด์ไตเติ้ลคือ Pink Moon ของ นิค เดรค โฟลค์ฮีโร่ผู้ล่วงลับ ฟังกี่ครั้งก็ไม่เบื่อในเรื่องลุงนิคร้องLike A Rolling Stone ของ บ็อบ ดีแลน อย่างอินสุดๆ

ใครที่มีความรักหรือแต่งงานแล้วก็ดูไว้สอนตนว่า นี่ล่ะคือธรรมชาติ (ที่ไม่สมบูรณ์แบบ)ของความรักและชีวิต (การแต่งงาน) หนังบอกกับคนดูว่า การใช้ชีวิตร่วมกับใครสักคนเป็นเวลา 30 ปีนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายทั้งยังสะท้อนถึงช่วง "วัยทอง" ของชีวิตที่เชื่อว่า(แทบ) ทุกคนต้องผ่านพบสักวันหนึ่ง

อย่างไรก็ดี หนังเรื่องนี้ไม่เหมาะอย่างยิ่งสำหรับคนที่ไม่ชอบตัวละครพูด (ค่อนข้าง) เยอะรวมทั้งคนที่ทนดูลุงๆ ป้าๆ คู่หนึ่งนานเป็นชั่วโมงๆ ไม่ได้.

โรเจอร์ มิเชลล์ และ ฮานิฟ คูไรชิ เริ่มต้นโปรเจกต์ Le Week-End ด้วยกันเมื่อ 7 ปีที่แล้ว ระหว่างการเดินทางไปมงมาร์ต หนังเรื่องนี้ฉายโชว์ในเทศกาลภาพยนตร์โตรอนโต อินเตอร์เนชั่นแนล 2013

ผู้กำกับและคนเขียนบทวัย 50 ปลายๆ คู่นี้เคยทำงานร่วมกันหลายครั้งนับตั้งแต่ 20 ปีก่อนกับมินิซีรีส์เรื่องThe Buddha of Suburbia "เราแยกย้ายกันไปทำอย่างอื่นแต่ก็วนกลับมาพบกันเสมอเมื่อเราแก่ตัวขึ้นแต่ไม่รู้ว่าฉลาดขึ้นหรือเปล่า Le Week-End เป็นเรื่องราวที่ต่อเนื่องของความสนใจและความสุขในการทำงานของกันและกัน"

งานที่ โรเจอร์ มิเชลล์ และ ฮานิฟ คูไรชิ ทำร่วมกันมักจะมี "วัย" เป็นธีมของเรื่องและมักจะบอกกับคนดูเสมอว่า "ชีวิตนั้นแสนสั้น" ทั้งสองมีความคิดเหมือนกันว่า เรื่องของคนแก่น่าสนใจกว่าเรื่องของคนหนุ่มสาว"ส่วนใหญ่แล้วในหนังมักจะนำเสนอเรื่องราวของความสัมพันธ์ครั้งแรก แล้วถ้าเป็นความสัมพันธ์กับใครสักคนใน 30 ปีต่อมาล่ะ...มันจะเป็นยังไง"