ครัวเคลื่อนที่ตอบโจทย์กระแส "สตรีทฟู้ด"

โดย...ณัฏฐญา เมฆสมณะศักดิ์

เมื่อเปิดประตูเข้าไปภายในคลังสินค้าของพื้นที่อุตสาหกรรมแห่งหนึ่งในเมืองเซอรีย์ในแวนคูเวอร์ ทางตะวันตกของแคนาดา จะเห็นว่า มีร้านอาหารรถเข็นหลังคาสีแดงที่กำลังอยู่ในขั้นตอนการผลิต โดยรถเข็นคันนี้เรียกว่าเป็น “ครัวขนาดย่อม” เลยก็ว่าได้ เพราะมีทั้งตู้เย็น อ่างซิงก์ขนาดเล็ก เตาอบ รวมไปถึงข้าวของเครื่องใช้จำเป็นต่างๆ ที่ทุกตารางนิ้วนั้นล้วนถูกสร้างสรรค์ออกมาให้ใช้ประโยชน์ได้ทั้งสิ้น

เมื่อรถเข็นหลังคาสีแดงคันนี้เสร็จสมบูรณ์ จะถูกส่งไปยังนิวยอร์กให้กับลูกค้ารายหนึ่งที่จะใช้ร้านนี้ขายขนมวาฟเฟิล ซึ่งร้านอาหารรถเข็นนี้เป็นหนึ่งในสินค้าของ “อพอลโล คาสตอม แมนูแฟคเจอริง” ธุรกิจผู้ผลิตร้านอาหารบนรถที่ขายตามท้องถนน ตั้งแต่ร้านรถเข็นไปจนถึงร้านอาหารที่ขายบนรถกระบะ โดยบริษัทได้ดัดแปลงตั้งแต่รถกระบะส่งสินค้าเก่า รถเก่าของหน่วยสวาท รถตู้ขนส่งไปรษณีย์ ไปจนถึงตู้คอนเทนเนอร์ มาเป็นร้านอาหารเคลื่อนที่บริการผู้คนในเมืองที่กำลังได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม

“นอร์ม เคอร์ฟูด” ก่อตั้งธุรกิจแห่งนี้ร่วมกับ “วินซ์ ไวท์” ในปี 2000 หลังจากที่เริ่มมีกระแสความนิยมร้านอาหารเคลื่อนที่ที่ขายตามท้องถนน หรือที่เรียกว่า “สตรีทฟู้ด” โดยเริ่มแรกทั้งคู่ลงแรงกายในการสร้างสรรค์สินค้าออกไปถึงมือลูกค้าด้วยการลงมือทำเองทุกๆ ขั้นตอน ตั้งแต่ตัดเหล็ก ไปจนถึงขายสินค้าให้ลูกค้า

“เป็นธุรกิจที่บ้าระห่ำมากๆ กับโชคชะตาที่ขึ้นๆ ลงๆ อยู่ตลอดเวลา” เคอร์ฟูด กล่าวกับแวนคูเวอร์ซัน แต่ธุรกิจสามารถอยู่รอดและดำเนินได้เรื่อยมา โดยยอดขายนั้นหลังจากดำเนินธุรกิจมาได้ 10 ปีนั้น อยู่ที่ราว 7.5 แสนเหรียญแคนาดา (ราว 22.5 ล้านบาท)

ทว่า จุดเปลี่ยนสำคัญคือเมื่อช่วง 4 ปีที่แล้ว ที่แวนคูเวอร์เองเริ่มเปิดรับกระแสสตรีทฟู้ด โดยปัจจุบันยอดขายแต่ละปีเพิ่มขึ้นเกือบ 2 เท่า ไปอยู่ที่ 1.4 ล้านเหรียญแคนาดา (ราว 42 ล้านบาท) ที่บริษัทไม่เพียงแต่จะผลิตสินค้าส่งไปยังในประเทศ แต่ยังส่งไปต่างประเทศด้วย ไม่ว่าจะเป็นออสเตรเลีย เนเธอร์แลนด์ เยอรมนี อังกฤษ ฝรั่งเศส อิตาลี และทั่วสหรัฐ ซึ่งเจ้าตัวคาดว่า ทางธุรกิจน่าจะผลิตร้านอาหารรถเข็นขายไปมากกว่า 1,000 คัน รถกระบะขายอาหารไปราว 1,000 คัน และรถพ่วงราว 50 คันแล้ว

ไม่ใช่เพียงแต่เกาะกระแสของร้านอาหารเคลื่อนที่ที่ขายตามท้องถนนเท่านั้นที่ทำให้ อพอลโล คาสตอม แมนูแฟคเจอริง ประสบความสำเร็จ และขายสินค้าออกไปหลายประเทศทั่วโลก แต่ส่วนที่สำคัญคือ ความสามารถของ เคอร์ฟูด และ ไวท์ ที่เข้าใจถึงความต้องการของลูกค้าที่มีต่อ “ครัวขนาดเล็กในพื้นที่จำกัด” เช่นนี้ เพราะแม้ว่าจะอยู่ในพื้นที่เล็กๆ แต่ทั้งคู่สามารถสร้างครัวที่สามารถพึ่งพาตัวเองได้ โดยมีทั้งตัวจ่ายไฟฟ้า จ่ายแก๊ส ตู้เย็น น้ำร้อน น้ำเย็น ซึ่งสิ่งเหล่านี้ช่วยทำให้การปรุงอาหารมีมาตรฐานความสะอาดและปลอดภัยเทียบเท่ากับร้านอาหารเลยทีเดียว

นอกจากทั้งคู่จะตีโจทย์เรื่องสุดยอดห้องครัวขนาดเล็กได้ ทั้งคู่ยังมีความคิดสร้างสรรค์ที่สามารถปรับเปลี่ยนรถเก่าแทบทุกยี่ห้อให้กลายมาเป็นร้านอาหารเคลื่อนที่สุดแหวกได้อย่างน่าเหลือเชื่อ

ยกตัวอย่างเช่น เปลี่ยนรถโฟล์คสวาเกนให้กลายเป็นร้านขายอาหารเคลื่อนที่ให้กับสามีภรรยาคู่หนึ่งในแวนคูเวอร์ ที่แม้ว่ารถจะเล็กมาก แต่ก็สามารถสร้างห้องครัวภายในได้อย่างสมบูรณ์ หรือสำหรับเมอร์ซิเดซ ยูนิมอก ที่เป็นรถกระบะคันโตที่ดูแข็งแรงและไม่น่าจะเปลี่ยนมาเป็นครัวได้ บริษัทก็สามารถทำได้ รวมไปถึงตู้คอนเทนเนอร์เองก็ไม่เกินความสามารถของทั้งคู่ และลูกจ้างอีก 8 คน ในการสร้างสรรค์สินค้าออกมาอย่างที่ลูกค้าต้องการ