น้ำ...น้ำตาซึม

“3 เดือนที่ผ่านมา ผมได้ไปดูเรื่องนี้มา บางครั้งการพัฒนาแหล่งน้ำ ไร้ซึ่งเหตุผลในความเป็นจริง แต่มากด้วยเหตุผลของผู้สั่งการ ไปดูมากับตา จึงเข้าใจว่า ทำไมทำแบบนี้กัน...

...ชาวบ้านบอก ตรงนี้ไม่ต้องการ แต่มันมาได้อย่างไร ส่วนเรื่องที่เขาต้องการกลับไม่ทำ วันนี้ผมต้องการด่วนเลย ความเป็นความตายเลยนะครับเรื่องนี้ ผมเอาเป็นเอาตายท่านเลยเรื่องนี้...

...วันก่อน ผมไปดูเขาจ่ายเงินชาวนา ผมเป็นทหาร ชีวิตผมอยู่ในสนามรบ แต่ผมไปดูชาวนามา น้ำตาซึม เขารับเงินไม่กี่แสนบาท มือสั่นเลย ต่อหน้าผมเลย ผมเห็นแล้วสะท้อนใจมากๆ ผมไม่รู้ว่าเรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นในประเทศไทยได้อย่างไร...”

นี่คือความในใจที่กลั่นมาจากหัวใจ พล.อ.ฉัตรชัย สาริกัลยะ รองหัวหน้าฝ่ายเศรษฐกิจ คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ที่กล่าวระหว่างมอบนโยบายผู้บริหารกระทรวงเกษตรและสหกรณ์สัปดาห์ก่อน

วันนี้ต้องยอมรับว่าปัญหาใหญ่ของเกษตรกรทุกสาขา คือ ไม่มีแหล่งน้ำอย่างเพียงพอ ตลอดจนไม่มีที่ดินทำกิน และไม่มีอำนาจต่อรองในตลาด ทำให้อาชีพเกษตรกร โดยเฉพาะเกษตรกรนอกเขตชลประทาน เผชิญกับความยากไร้ แร้นแค้น และอยู่ในวังวนของหนี้สินมาชั่วนาตาปี

แม้ว่ารัฐบาลทุกชุดจะมีนโยบายลงทุนระบบชลประทานไปทั่วประเทศ แต่ทั้งหมดนี้แทบจะเป็นโครงการขายฝันลมๆ แล้งๆ รถบรรทุกเร่แจกจ่ายน้ำยังเป็นภาพคุ้นตาเมื่อยามหน้าแล้งมาเยือน

ในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา ไทยมีแผนบริหารจัดการ 25 ลุ่มน้ำ มูลค่า 2.5 แสนล้านบาท สมัยรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร โครงการขุดสระเอื้ออาทร 4.5 แสนบ่อ สมัย รมว.เกษตรฯ สมศักดิ์ เทพสุทิน

การผันน้ำโขงเลยชีมูล สมัยรัฐบาลสมัคร สุนทรเวช โรดแมป 30 ปีของอดีตรองนายกฯ ไตรรงค์ สุวรรณคีรี ที่บอกว่าไทยต้องลงทุนขยายพื้นที่ชลประทานเป็น 24 ล้านไร่ เพราะจริงๆ พื้นที่ชลประทานมีเพียง 12 ล้านไร่ และต้องขยายเป็น 60 ล้านไร่ให้ได้

ล่าสุด รัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร สั่งเดินหน้าแผนลงทุน 3.5 แสนล้านบาท แก้ปัญหาน้ำท่วมน้ำแล้ง ในยุคที่พรรคชาติไทยพัฒนาของอดีตนายกฯ บรรหาร ศิลปอาชา เรืองอำนาจในกระทรวงเกษตรฯ มากว่า 5 ปีเต็ม และคุมงบลงทุนแหล่งน้ำในกรมชลประทานอย่างเบ็ดเสร็จ

ถึงเวลาต้องลงมือทำเสียที เราทนฟังคำลวงกันมานานมากแล้ว