สินค้าญี่ปุ่น

พูดถึงไปทัวร์ญี่ปุ่นมักจะได้ยินชื่อโตเกียว โอซากา ฮอกไกโด นารา เกียวโต แต่อาจไม่ค่อยคุ้นหูกับโออิตะเท่าไหร่

แต่หลายคนคงเคยได้ยินชื่อจังหวัดแห่งนี้ และอีกหลายคนคงเคยไปเที่ยวมาแล้วนะคะ เพราะเมื่อหลายปีก่อนถือเป็น “สถานที่ศึกษาดูงาน” ยอดฮิตแห่งหนึ่งในญี่ปุ่นสำหรับคนไทยเลยค่ะ

ส่วนดิฉันเพิ่งมีโอกาสไปจังหวัดโออิตะ เมื่อประมาณต้นเดือนนี้ ตามกำหนดดูงานในต่างประเทศของสำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาล

จังหวัดโออิตะมีความสำคัญในแง่ที่ว่า เป็นต้นกำเนิดของโครงการหนึ่งหมู่บ้าน หนึ่งผลิตภัณฑ์ (One Village One ProductOVOP) ซึ่งเป็นต้นแบบของโครงการ OTOP ของเมืองไทยเรานี่เองค่ะ

ไกด์ท้องถิ่นเล่าให้ฟังว่า จุดเริ่มต้นของโครงการ OVOP เกิดจากคนในพื้นที่ออกไปหางานทำในเมืองมากขึ้น ทำให้ผู้ว่าราชการจังหวัดต้องการหางาน หาอาชีพ เพื่อดึงดูดให้คนทำมาหากินที่บ้านไม่ต้องทิ้งฐานของตัวเอง

การหาอาชีพก็เริ่มต้นง่ายๆ ด้วยการเอาวัตถุดิบที่มีอยู่ในท้องถิ่นมาแปรรูปเพิ่มมูลค่ามากขึ้น แม้ว่าจะมีวัตถุดิบเหมือนๆ กัน เช่น บ๊วย เกาลัด และยูสึ ซึ่งผลไม้อันหลังสุดจะคล้ายๆ กับมะนาว แต่ละบ้านก็สามารถนำวัตถุดิบเหล่านี้ไปแปรรูปเป็นสินค้าที่แตกต่างกันได้ อาจมีรสชาติ ลูกเล่นอื่นๆ ที่ไม่เหมือนกัน กลายเป็นเอกลักษณ์ของตัวเองได้ค่ะ ก็มีทั้งน้ำยูสึ ลูกอม เค้ก และขนมขบเคี้ยวอีกมากมาย

จากการเดินชมหมู่บ้านยูฟูอินก็เห็นร้านค้าจำนวนมาก ที่วางขายสินค้าที่มีทั้งคล้าย ทั้งเหมือน และบ้างก็แตกต่างกัน นอกจากของกินแล้วก็ยังมีของใช้ด้วยค่ะ

ไกด์บอกว่า หลักการของโครงการ OVOP ของจังหวัดโออิตะก็คือ ช่วยให้คนท้องถิ่นพึ่งพาตัวเองได้ พร้อมๆ ไปกับพัฒนาคน และส่งออกสินค้าท้องถิ่นไปสู่สากล ส่วนภาครัฐก็จะให้ความช่วยเหลือในแง่ของการตลาดและเทคโนโลยี ที่จะช่วยให้คนท้องถิ่นสามารถผลิตและขายสินค้าได้ดีขึ้นค่ะ

เดินๆ ชมไปหลายร้าน ก็ได้แวะไปคุยกับคนขายของในร้านขนมเจ้าหนึ่งค่ะ ชื่อร้าน โอเกมอง จากที่ดิฉันกวาดสายตาไปทั่วหมู่บ้าน ก็เห็นร้านชื่อเดียวกันหลายร้านเหมือนกันค่ะ ซึ่งเขาจะขายสินค้าที่ผลิตมาจากเจ้าเดียวกัน

คนขายเล่าถึงจุดเด่นของสินค้าของโอเกมองว่า จะพยายามเอาของท้องถิ่นมาเติมสีสันให้กับสินค้า เช่น เอาดอกไม้ ผัก ที่หาได้ในท้องถิ่นมาโรยหน้าขนม ทำให้แตกต่างจากเจ้าอื่น ที่สำคัญขนมต้องอร่อย แพ็กเกจจิ้งสวยงามด้วยค่ะ

พูดถึงจุดเด่นแบบนี้แล้ว ต้องบอกว่า ทุกคนที่เคยกิน เคยเห็นสินค้าจากญี่ปุ่น ต้องยอมรับในเรื่องแพ็กเกจจิ้งว่าสวยงาม มีลูกเล่นมากมาย สีสันดึงดูดใจ อยากจะซื้อไปกิน ทั้งที่ไม่รู้เลยว่าของข้างในจะอร่อยสมกับหน้าตาข้างนอกหรือเปล่า

เมื่อเดินทางไปหลายเมือง ก็จะเห็นว่าแต่ละเมืองจะมีสินค้าเด่น มาสคอตประจำเมืองแตกต่างกันไปค่ะ บางเมืองขนมฮิตจะเป็นพวกแป้งย่าง บางที่ก็เป็นพวกแป้งห่อถั่ว ถั่วห่อแป้งว่ากันไป

อีกจุดเด่นที่ดิฉันเห็นก็คือ สินค้าหลายอย่างเป็นของเฉพาะถิ่นไม่สามารถหาซื้อได้ในเมืองอื่นค่ะ หรือพูดได้ว่า ถ้าเห็นอะไรแล้วชอบ ลองกินแล้วอร่อย ต้องซื้อทันที ซึ่งถือเป็นจุดแข็งเหมือนกันนะคะ เพราะใครอยากกิน อยากซื้อ ก็ต้องไปถึงถิ่นจริงๆ

แต่ถ้าพลาดไม่ได้ซื้อก็กลับมาซื้อที่เมืองไทยได้ค่ะ เพราะตอนนี้มีคนหิ้วขนมญี่ปุ่นมาขายกันเต็มไปหมด แต่ราคาแพงกว่าและไม่ได้สัมผัสบรรยากาศญี่ปุ่นจริงๆ เท่านั้นเอง