หญ้าแพรกแหลกแล้ว

เปิดเทอมกลางเดือน พ.ค.ปีนี้ เป็นเทอมที่ผู้ปกครองเดือดร้อนกันหนัก เพราะนอกจากต้องจ่ายค่าเทอมแล้ว ยังต้องควักเงินซื้อเสื้อผ้า หนังสือ และอุปกรณ์การเรียนกันตึงมือ เสื้อนักเรียนเบอร์ 40-42 ที่ปีที่แล้วซื้อกันแค่ 200-250 บาทต่อตัว เทอมนี้เพิ่มเป็น 300 บาทต่อตัว กางเกงและกระโปรงพาเหรดขึ้น 3050% ถ้าเงินไม่พอก็ต้องวิ่งเข้าโรงรับจำนำ

เพียงแต่ปีนี้มาแปลกก็ตรงที่ผลสำรวจศูนย์พยากรณ์เศรษฐกิจและธุรกิจ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ระบุว่า คนแห่กู้เงินนอกระบบ “มากกว่า” การวิ่งเข้าหาโรงรับจำนำ แต่ผลสำรวจไม่ได้บอกต่อว่า ที่คนแห่พึ่งเงินกู้นอกระบบมาก เพราะก่อนหน้านี้ได้เอาทรัพย์สินไปจำนำจนหมดแล้วหรือไม่

ในขณะที่กระทรวงพาณิชย์ทำได้เพียงมองตาปริบๆ เอาแต่ท่องบ่นคาถา “ธงฟ้า ลดค่าครองชีพ Back to School”

ยิ่งคนงานรายวัน คนหาเช้ากินค่ำ และคนกินเงินเดือนประจำ ต้องเผชิญกับค่าครองชีพที่สูงลิ่วเป็นเงาตามตัว ค่าใช้จ่ายรายวันพุ่งกระฉูด เงินกินข้าวแกง 50 บาทต่อมื้อ บอกได้เลยว่าเอาไม่อยู่เสียแล้ว

ถึงตรงนี้ต้องขอบคุณรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ที่มีนโยบายปรับเพิ่มค่าแรงขั้นต่ำ 300 บาทต่อวัน กับทฤษฎีสองสูงของท่านเจ้าสัว ที่ทำให้คนไทยต้องอยู่ในภาวะอัตคัดขัดสนกันถ้วนหน้าเช่นในวันนี้

นี่ยังไม่นับโครงการรับจำนำข้าว 1.5 หมื่นบาทต่อตัน ที่ตอนนี้มีชาวนา 6-7 แสนราย รอเงินค่าข้าวอีก 9 หมื่นล้านบาทจนท้อใจไปตามๆ กัน และราคาข้าวมีทิศทางตกต่ำต่อเนื่อง 2 ปี เพราะรัฐบาลแบกข้าวในสต๊อกเกือบ 19 ล้านตัน

ทำนาปีรอบนี้ ชาวนาเป็นล้านๆ ครัวเรือนที่ปลูกข้าวเจ้าคงขายข้าวเปลือกได้ไม่เกิน 6,500-7,000 บาทต่อเกวียน แต่ต้นทุนปลูกข้าวที่พุ่งพรวดและหยาดเหงื่อไม่ได้ลดลงตาม ส่วนชาวนาที่ปลูกข้าวหอมมะลิหรือข้าวเหนียวที่ปลูกข้าวไว้กิน เหลือแล้วจึงขายน่าจะมีกำไรอยู่บ้าง

ยิ่งในสถานการณ์ประลองกำลังของคนที่รวยล้นฟ้า อย่างทักษิณ ชินวัตร และกลุ่มที่เคลื่อนไหวเพื่อการปฏิรูป โดยมีทหารออกมาฮึ่มๆ เป็นพักๆ คาราคาซังมา 6 เดือนเต็มแล้ว

ส่งผลให้เอสเอ็มอีรายกลางและรายเล็กต้องปิดกิจการแล้วนับแสนราย แถมก่อนหน้ายังเจอกับภาระต้นทุนที่พุ่งข้ามคืนจากนโยบายค่าแรง 300 บาท จนง่อยเปลี้ย ขณะที่นักศึกษาที่กำลังสู่ตลาดแรงงานมีสิทธิเตะฝุ่นไม่ต่ำกว่า 1.5 แสนราย ท่ามกลางเศรษฐกิจลูกผีลูกคน

หากไปไว้อย่างนี้มีหวัง “หญ้าแพรกคง (ไม่มี) แหลกแล้ว”