หนี้ครัวเรือน

หลังจากเที่ยวพักผ่อนวันหยุดสงกรานต์หลายวัน ความขัดแย้งทางการเมืองซึ่งพักยกไปเล่นน้ำกัน ก็ดูเหมือนว่ากลับเข้ามาเพิ่มความร้อนแรงและมีแนวโน้มการเผชิญหน้า โดยในไตรมาสแรกปัญหาการเมืองยังเป็นปัจจัยสำคัญฉุดเศรษฐกิจให้ชะลอตัว และจะยังต่อเนื่องไปจนถึงครึ่งปีหลัง จากเครื่องมือชี้วัดขับเคลื่อนเศรษฐกิจไทยช่วงไตรมาสแรกล้วนชะลอตัว เช่น ด้านการส่งออกซึ่งได้รับผลกระทบจากเศรษฐกิจประเทศคู่ค้า อาจถึงขั้นติดลบร้อยละ 1.01.5 แต่กระทรวงพาณิชย์แจงว่าส่งออกยังเป็นบวก

ด้านการนำเข้าจากตัวเลขของศุลกากร การนำเข้าในช่วง 5 เดือนที่ผ่านมามูลค่าลดลงในเชิงเหรียญสหรัฐลดลงติดลบร้อยละ 10.18 ทำให้เก็บภาษีนำเข้าลดลงร้อยละ 17.83 ทั้งนี้ มูลค่าการนำเข้าที่ลดลงส่วนใหญ่มาจากการนำเข้าเครื่องจักรและการนำเข้าวัตถุดิบในเดือน ก.พ. ติดลบสูงถึงร้อยละ 28.9 ซึ่งจะสะท้อนให้เห็นการผลิตภาคอุตสาหกรรมในไตรมาส 2 จะยังชะลอตัวต่อเนื่อง

ในด้านการลงทุนที่ผ่านมาของภาคเอกชนยังชะลอตัวค่อนข้างสูง โดยตัวเลขการขอรับการลงทุนผ่านบีโอไอหายไปกว่า 5 แสนล้านบาท ขณะที่การขออนุญาตตั้งโรงงานใหม่ติดลบร้อยละ 9.02 และการขอขยายโรงงานติดลบร้อยละ 20 ภาคการท่องเที่ยวเดือน ก.พ. ติดลบสูงถึงร้อยละ 8.1 การลงทุนภาครัฐช่วงเดือน ต.ค. 2556ก.พ. 2557 หายไป 1.7 แสนล้านบาท หรือคิดเป็นหดตัวร้อยละ 38.28 ส่งผลให้การบริโภคภาคเอกชนมีการชะลอตัวถึงขั้นติดลบ สะท้อนจากการเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มในเดือน ก.พ. ติดลบร้อยละ 2.9 และการใช้น้ำมันเชื้อเพลิงติดลบร้อยละ 5 คาดว่าการขยายตัวทางเศรษฐกิจหรือจีดีพีในไตรมาสแรกอาจถึงขั้นหดตัวหรือโตได้ไม่เกินร้อยละ 0.6 และไตรมาส 2 อาจขยายตัวได้ร้อยละ 0.9 คาดว่าเศรษฐกิจไทยในปี 2557 อาจขยายตัวได้ร้อยละ 2.5-2.6 ซึ่งถือว่าต่ำสุดในอาเซียน แต่ทางศูนย์วิจัยมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยส่งสัญญาณว่าเศรษฐกิจไทยปีนี้อาจขยายตัวได้ร้อยละ 1.0

อย่างไรก็ดี จากการชะลอตัวของเศรษฐกิจไทยโดยเฉพาะรายได้ภาคเกษตรซึ่งติดลบถึงร้อยละ 5.0 อันเป็นผลจากราคายางตกต่ำสุดในรอบ 10 ปี กอปรกับการค้างจ่ายเงินจำนำข้าวซึ่งค้างจ่ายชาวนาเกือบ 1 แสนล้านบาท ทำให้เกษตรกรขาดอำนาจซื้อ ขณะที่รายได้ของแรงงานในภาคอุตสาหกรรมและบริการได้รับผลกระทบจากปริมาณการผลิตและปริมาณงานบริการค้าปลีกส่งที่ลดลง ส่งผลให้รายได้ของแรงงานทั้งจากค่าจ้างและค่าล่วงเวลาน้อยกว่าเดิม อีกทั้งการว่างงานมีแนวโน้มที่สูงขึ้น

ทั้งหมดนี้ส่งผลทำให้หนี้ครัวเรือนกลายเป็นปัญหาใหญ่ที่ประชาชนกำลังเผชิญหน้า และมีแนวโน้มที่จะรุนแรงขึ้น สะท้อนจากหนี้ครัวเรือนปี 2556 มีการขยับตัวสูงขึ้นถึงร้อยละ 82.3 ต่อจีดีพี เทียบกับปี 2555 มีมูลค่าร้อยละ 77.10 ต่อจีดีพี จากตัวเลขของธนาคารแห่งประเทศไทย ประชาชนที่มีรายได้น้อยของไทยมีถึง 9 ล้านคนเศษ หรือคิดเป็น 2.5 ล้านครัวเรือน โดยหนี้ภาคครัวเรือนในปี 2556 เฉลี่ย 1.9 แสนบาทต่อครัวเรือน เพิ่มจากปี 2555 สูงถึงร้อยละ 12.75 ขณะที่ประชาชนในกรุงเทพฯ มีตัวเลขหนี้ต่อครัวเรือนสูงถึง 2.23 แสนบาท การกู้เงินของครัวเรือนไทยส่วนใหญ่เป็นการกู้ผ่านสถาบันการเงินร้อยละ 50.4 ส่วนที่เหลือเป็นการกู้นอกระบบรวมทั้งโรงรับจำนำ

ทั้งนี้ ตัวเลขหนี้สินครัวเรือน พบว่า ครัวเรือนไทยซึ่งรายได้น้อย รายจ่ายส่วนใหญ่ร้อยละ 34 ไปใช้กับการชำระหนี้ทั้งเงินต้นและดอกเบี้ย หากเป็นรายที่มีการผ่อนรถยนต์ รายจ่ายนี้จะเพิ่มเป็นร้อยละ 47.5 ของรายได้ทั้งหมด ส่วนรายจ่ายอีกร้อยละ 23.3 ไปใช้จ่ายในด้านค่าครองชีพต่างๆ และอีกร้อยละ 22 ใช้ในด้านการศึกษาของลูกหลาน ซึ่งแนวโน้มหนี้เสียสินเชื่อส่วนบุคคล (NPL) มีแนวโน้มสูงขึ้นจากร้อยละ 2.8 เป็นร้อยละ 3.5 จากที่กล่าวมาคงสะท้อนถึงปัญหาเศรษฐกิจในระดับรากหญ้า ซึ่งขณะนี้ยังมองไม่เห็นทางออก เพราะความขัดแย้งทางการเมืองดูเหมือนว่ายังติดหล่มหาทางออกไม่พบ

การเลือกตั้งเดือน ก.ค.หากมีได้จริง รัฐบาลใหม่กว่าจะมาได้ก็ไม่เร็วกว่าเดือน ส.ค. และหากการเมืองยังเป็นเช่นนี้ถึงจะมีรัฐบาลใหม่มาก็ไม่แน่ว่าจะแก้ปัญหาเรื่องปากท้องได้ในเร็ววัน สำหรับประชาชนแล้วก็คงต้องก้มหน้ากู้เงินเป็นหนี้กันต่อไป...จริงไหมครับ!!! n

(สนใจรายละเอียดเพิ่มเติมดูได้ทางเว็บไซต์ www.tanitsorat.com หรือ www.facebook.com/tanit.sorat)