ปั้นธุรกิจจากร่มร่อนสร้างเงินได้เพราะใจรัก

โดย...เสาวลักษณ์ ขันกสิกรรม

ด้วยความรักในการเล่นพาราไกลดิ้ง (ร่มร่อน) ชนิดถอนตัวไม่ขึ้น ส่งผลให้โมฮัมหมัด อิควาน อซิลลาห์ อดีตทหารปลดประจำการกองทัพมาเลเซียมุ่งมั่นศึกษาเข้าอบรมที่นิวซีแลนด์อย่างจริงจังในปี 2004 ภายใต้การสนับสนุนจาก ออร์คิด จามิลาห์ อวาง ภรรยาผู้ชื่นชอบในการผจญภัยผาดโผน และความช่วยเหลือจากหน่วยงานความร่วมมือสำหรับกองกำลังปลดประจำการ (เพอร์ฮีเบท) มาเลเซีย

ในที่สุด เจ้าตัวก็สามารถผ่านการฝึกอบรมหลักสูตรการเป็นผู้ฝึกสอนร่มร่อนจากสมาคมเครื่องร่อนและร่มร่อนนิวซีแลนด์ (เอ็นแซดเอชจีพีเอ) ในปี 2009 และรับประกาศนียบัตรผู้เชี่ยวชาญในการเป็นครูฝึกแบบบินร่วม และการเป็นผู้ฝึกสอนร่มร่อนด้วยประสบการณ์บินกว่า 300 ชั่วโมง รวมทั้งผ่านการอบรมด้านความปลอดภัย การปฐมพยาบาล และการช่วยชีวิตผู้ตกน้ำขณะลงสู่พื้นดิน

ทั้งนี้ ทันทีที่กลับถึงบ้านเกิด สิ่งแรกที่ครูฝึกพาราไกลดิ้งคิดคือหาทางสร้างธุรกิจจากกิจกรรมที่ตนรัก โดยเชื่อมั่นว่าธุรกิจพาราไกลดิ้งมีศักยภาพในการเติบโต เพราะใครๆ ย่อมเคยฝันอยากลองสัมผัสท้องฟ้าอย่างใกล้ชิดสักครั้ง จนกลายเป็นที่มาของธุรกิจให้บริการพาราไกลดิ้งหรือร่มร่อนขึ้นในปี 2012 ชื่อ “โซน คาร์ทูลิสทิวา พาราไกลดิ้ง แอนด์ เอาต์ดอร์ เซ็นเตอร์” ด้วยเงินลงทุนราว 5 หมื่นริงกิต โดยธุรกิจค่อยๆ เติบโตขึ้นจากการบอกเล่าแบบปากต่อปากของลูกค้าและเหล่าบล็อกเกอร์ที่เคยมาใช้บริการแล้วประทับใจ

นอกจากจะให้บริการร่มร่อนแล้ว สองสามีภรรยาชาวมาเลเซียยังให้บริการกิจกรรมผจญภัยกลางแจ้งรูปแบบอื่นๆ เช่น การตั้งแคมป์ หรือการจัดกิจกรรมกลางแจ้งสำหรับเยาวชน โดยครอบคลุมพื้นที่เมืองโกตา คินาบาลู และซาร์บาห์ ในมาเลเซีย และหลายเมืองในอินโดนีเซียด้วย ทำให้อิควานและภรรยาถือเป็นผู้บุกเบิกธุรกิจรูปแบบนี้ในมาเลเซียอย่างครบวงจร

ในช่วงแรกของการเริ่มงานทั้งสองต้องลองผิดลองถูกและเรียนรู้จากความผิดพลาดมากมายในฐานะมือใหม่ อย่างไรก็ตาม จำนวนลูกค้าก็เริ่มมีมากขึ้น โดยเฉพาะช่วงวันหยุดที่ต้องรับรองลูกค้ามากกว่า 10 คน โดยลูกค้าของบริษัท 70% มาจากคนในท้องถิ่น ขณะที่อีก 30% เป็นชาวต่างชาติ แถมยังมีลูกค้าหน้าใหม่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

สำหรับค่าบริการจะอยู่ที่ 180 ริงกิต ในการร่อนแบบคู่พร้อมครูฝึก ซึ่งจะใช้เวลาร่อนอยู่ในอากาศราว 15 นาที หรือนานกว่านั้นถ้าอากาศดี พร้อมบริการถ่ายวิดีโอให้ลูกค้าเก็บไว้เป็นที่ระลึก โดยช่วงที่ดีที่สุดสำหรับเล่นร่มร่อนในมาเลเซียจะอยู่ในเดือน มี.ค.ก.ย. เนื่องจากเป็นช่วงที่ลมค่อนข้างแรง

อย่างไรก็ดี ราคาอุปกรณ์ร่มร่อนจะมีราคาค่อนข้างแพงราว 12 หมื่นริงกิตต่อชุด และต้องเสียภาษีนำเข้าสูงถึง 20% เนื่องจากสั่งซื้ออุปกรณ์จากเยอรมนีที่มีความทนทานและปลอดภัยกว่า

นอกจากนี้ คู่ชีวิตเจ้าของกิจการร่มร่อนนี้ยังก่อตั้งสมาคมเครื่องร่อนและร่มร่อนมาเลเซีย ในปี 2001 เพื่อส่งเสริมและพัฒนากีฬาร่มร่อนให้พลเมืองชาวมาเลเซียรู้จักมากยิ่งขึ้น แถมยังตั้ง วิงซ์ โอเวอร์ พาราไกลดิ้ง เซ็นเตอร์ ขึ้นมารองรับเยาวชนที่สนใจ แต่ติดปัญหาเรื่องค่าใช้จ่ายที่ค่อนข้างสูง

ในปีนี้ ทางการมาเลเซียจัดกิจกรรมส่งเสริมการท่องเที่ยวภายใต้โครงการ “ท่องเที่ยวมาเลเซีย 2014” ทำให้อิควานและออร์คิดหวังว่าสิ่งนี้จะช่วยกระตุ้นให้กีฬาร่มร่อนเติบโตได้ดีเหมือนกับกิจกรรมผจญภัยอื่นๆ อย่างการตั้งแคมป์ เดินป่า หรือปีนหน้าผา ด้วยจำนวนนักท่องเที่ยวที่จะเดินทางเยือนมาเลเซียมากขึ้น