
โรงเรียน
เคยคิดหรือไม่ครับ ถ้าวันหนึ่งคุณต้องยกโขยงพาครอบครัวไปประจำการในอาเซียน จะมีความท้าทายอะไรรออยู่ และต้องเตรียมตัวรับมือยังไงบ้าง
เคยคิดหรือไม่ครับ ถ้าวันหนึ่งคุณต้องยกโขยงพาครอบครัวไปประจำการในอาเซียน จะมีความท้าทายอะไรรออยู่ และต้องเตรียมตัวรับมือยังไงบ้าง
หลายเรื่องเป็นเรื่องที่ใช้การปรับตัวของเราเอง เช่น การปรับเวลาใช้ชีวิต อาหารการกิน การทำความรู้จักกับสังคมใหม่ ทำความเข้าใจสังคมใหม่ ศึกษาภาษาของสังคมใหม่
แต่บางเรื่องก็อยู่นอกเหนือความสามารถในการปรับตัวของเราครับ เช่น การหาที่เรียนให้ลูก
เหตุที่บอกว่า “อยู่นอกเหนือความสามารถ” เพราะบางครั้งต่อให้มีเงิน แต่ก็อาจหาโรงเรียนให้ลูกไม่ได้ เนื่องจากมีโรงเรียนนานาชาติในประเทศนั้นๆ ไม่เพียงพอรองรับคนต่างประเทศ
ข้อมูลจาก ASEAN Business Outlook Survey 2014 ของหอการค้าสหรัฐ ระบุว่า จากการสำรวจตัวแทนบริษัทอเมริกาทั่วอาเซียน 475 บริษัทนั้น ผู้ตอบแบบสอบถามทั้งหมด 33% กังวลว่าอาเซียนจะเกิดปัญหาไม่สามารถรองรับนักเรียนต่างชาติเข้าเรียนในโรงเรียนนานาชาติได้ใน 13 ปีนี้
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผู้ตอบแบบสอบถามในลาว 47% ในพม่า 43% และในสิงคโปร์ 41% กังวลว่าน่าจะเกิดปัญหานี้ขึ้นกับประเทศที่เขาไปลงทุนแน่ๆ ในทางตรงกันข้าม 3 ประเทศที่คนกังวลน้อยที่สุด ได้แก่ บรูไน 9% ไทย 20% และกัมพูชา 21%
สรุปหยาบๆ ว่า โรงเรียนนานาชาติในไทย “เยอะมาก” (ฮา)
เมื่อถามถึงความพยายามแก้ปัญหาของภาครัฐ ผู้ตอบแบบสอบถามเฉลี่ยทั้งภูมิภาค 58% ระบุว่า ภาครัฐยังไม่ได้ใช้ความพยายามอย่างเพียงพอในการแก้ปัญหา โดยเฉพาะผู้ตอบแบบสอบถามในอินโดนีเซีย 79% และในไทย 78% ที่รู้สึกชัดกว่าเพื่อน ตรงกันข้าม ผู้ตอบในประเทศที่คนกังวลว่าจะเกิดปัญหาอย่างสิงคโปร์และลาวเกินครึ่งหนึ่ง เห็นว่าภาครัฐพยายามแก้ปัญหาแล้ว
การสำรวจครั้งนี้ยังถามต่อไปอีกว่า ที่นั่งในโรงเรียนนานาชาติไม่เพียงพอ ส่งผลต่อการตัดสินใจจ้างแรงงานท้องถิ่นแทนขนคนจากประเทศแม่เข้าไปทำงานหรือไม่ ผู้ตอบเฉลี่ยทั้งอาเซียน 40% บอกว่า ใช่ เป็นปัจจัย โดยเฉพาะในมาเลเซีย 60% อินโดนีเซีย 53% และกัมพูชา 50%
ผลสำรวจทั้งหมดนี้ ชี้ให้เห็นอะไรหลายอย่างครับ 1.ประเทศที่มีปัญหามากอย่างลาวและสิงคโปร์ ก็จะพยายามแก้ปัญหามาก จนต่างชาติรู้สึกได้ 2.ประเทศที่มีปัญหาน้อย เช่น ไทย ก็อาจไม่ได้เตรียมพร้อมรองรับเพิ่มเติมมากนัก 3.ภาพรวมโรงเรียนนานาชาติในต่างประเทศรองรับคนเพิ่มได้น้อยกว่าไทย
หมายความว่า บริษัททั้งหลายควรช่วยกันวางแผนแทนพนักงานของตัวเองที่ต้องไปอยู่ต่างประเทศ ว่าจะแก้ปัญหาอย่างไร จะกำหนดสัดส่วนส่งคนไทยไปทำงานต่อการจ้างคนท้องถิ่นอย่างไร
คนในแวดวงธุรกิจการศึกษาน่าจะลองศึกษากฎหมายและระเบียบการจัดตั้งโรงเรียนนานาชาติในแต่ละประเทศของอาเซียน รวมถึงความต้องการของตลาด อัตราการเติบโตของ “ลูก” ผู้เข้ามาลงทุนหรือทำงาน นอกจากจะแก้ปัญหาให้เพื่อนบ้านได้แล้ว ยังได้โอกาสทางธุรกิจด้วย
กลับมาที่ไทย ผมยังสงสัยนิดๆ ว่า ที่ต่างชาติบอกว่าไทยไม่แก้ปัญหาโรงเรียนนานาชาติไม่พอ เกิดจาก “ความตั้งใจ” รึเปล่า
เพราะถ้าโรงเรียนไม่พอ เขาจะได้จ้างคนท้องถิ่นหรือคนไทยทำงานเยอะๆ ไงล่ะครับ (หึหึ)







