ติดเครื่องส่งออก

เป็นที่น่าผิดหวัง เมื่อกระทรวงพาณิชย์ประกาศตัวเลขการส่งออกเดือน ม.ค. หดตัว 1.98% เทียบกับปีที่แล้ว มูลค่าส่งออกแค่ 1.79หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ เทียบกับเดือน ธ.ค.ปีก่อน มูลค่า 1.84 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ แม้ว่าธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) จะระบุว่า สถิติการส่งออกเดือน ม.ค.ของทุกปี จะต่ำกว่าทุกเดือน 2,000 เหรียญสหรัฐ จึงไม่ใช่เรื่องที่ทำให้ต้องตระหนกตกใจอะไร แต่สัญญาณที่ส่งจากสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) กลับตรงกันข้าม เพราะการประกาศตัวเลขเศรษฐกิจล่าสุด สศช.ลดเป้าหมายส่งออกจาก 7% เหลือ 57% ซึ่งถือว่ามีนัยสำคัญมาก

มีข้อมูลที่น่าสนใจก็คือ การส่งออกฮาร์ดดิสก์ไดรฟ์ที่เป็นตัวนำในหมวดอิเล็กทรอนิกส์ลดลงฮวบฮาบ เพราะเปลี่ยนเทคโนโลยีไม่ทัน การส่งออกข้าว น้ำตาล และกุ้ง ยังคงลดลงต่อเนื่อง ส่วนยางพาราแม้ส่งออกเพิ่มขึ้น แต่มีราคาต่ำ ยิ่งถ้าไปดูเนื้อในการส่งออกเดือน ม.ค. พบว่าการส่งออกสินค้าหลักๆ ที่ไม่รวมสินแร่ เชื้อเพลิง และทองคำ มูลค่าอยู่ที่ 1.64 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐเท่านั้น หดตัวถึง 4.24%

เมื่อพิจารณาข้อมูลการใช้กำลังการผลิตในเดือน ม.ค. ที่พบว่าอยู่ที่ 61.76% แม้ว่าจะเพิ่มขึ้นจากเดือน ธ.ค.ปีก่อน แต่ลดลงอย่างมากเมื่อเทียบกับเดือน ม.ค.ของปีที่แล้ว ที่กำลังการผลิตอยู่ที่ 67.15% ขณะที่ค่าเงินบาทเดือน ม.ค. ที่อ่อนค่าลงสู่ระดับ 33.11 บาทต่อเหรียญสหรัฐ เมื่อวันที่ 6 ม.ค. และเฉลี่ยทั้งเดือนอยู่ที่ 32.94 บาทต่อเหรียญสหรัฐเทียบกับช่วงเดียวกันของปีที่ก่อน ที่เงินบาทอยู่ที่ 29.729.9 บาทต่อเหรียญสหรัฐ

สิ่งเหล่านี้สะท้อนได้ว่า ค่าเงินบาทที่อ่อนค่าลง ไม่ได้สนับสนุนภาคส่งออกนัก และบ่งชี้ให้เห็นว่าโครงสร้างส่งออกไทยกำลังมีปัญหา ส่วนหนึ่งมาจากปัญหาการเมือง และนโยบายค่าแรงขั้นต่ำ 300 บาท ได้เพิ่มต้นทุนให้กับภาคธุรกิจ

การปรับทุกองคาพยพเพื่อสนับสนุนและกระตุ้นภาคการส่งออกเป็นความจำเป็นเร่งด่วน กระทรวงพาณิชย์ต้องเล่นบทใหม่ ติดเครื่องภาคส่งออก แทนที่มุ่งเฉพาะโครงการจำนำข้าวเท่านั้น การเจาะตลาดคู่ค้าตามกลุ่มเป้าหมาย ในยามที่ผู้ซื้อรีรอที่จะเข้ามาสั่งซื้อสินค้าในไทย เป็นสิ่งที่ต้องทำ และไปแล้วต้องได้ผล อย่าเพียงแค่ตะลอนทัวร์