ตอนที่ 7 ชีวิตของ Sharapova
Motorola เป็นสินค้าสำคัญตัวแรกๆ ที่ทำรายได้ให้ Sharapova อย่างมาก แชมเปี้ยนเทนนิสอาชีพหญิง Wimbledon กับ Motorola
Motorola เป็นสินค้าสำคัญตัวแรกๆ ที่ทำรายได้ให้ Sharapova อย่างมาก แชมเปี้ยนเทนนิสอาชีพหญิง Wimbledon กับ Motorola
Motorola ต่อยอดความดังให้กับเธอด้วยการจัดงานวันเกิดสุดเหวี่ยงให้เธอที่ Manhattan/Newyork ในเดือน พ.ค.ถัดมา ในงานเนืองแน่นด้วยผองเพื่อนและแขกของ Sharapova 700 คน พวก Paparazzi มากันเพียบ ในงานเลี้ยงครั้งนั้นพวก Paparazzi ได้รูปเธอหลุดๆ ไปหลายรูป ซึ่งไปปรากฏในหนังสือพิมพ์แทบลอยด์ในวันถัดมาทั้งในอเมริกาและยุโรป
ซึ่งเราก็รู้กันนะคะว่าจุดขายของหนังสือพิมพ์แทบลอยด์จะชอบหยิบรูปหลุดๆ ที่เจ้าของรูปเห็นแล้วมักจะต้องอึ้ง แต่ในตอนนั้น Sharapova ก็ไม่สนใจนัก อาจเพราะเธออายุ 17 ปี และยังไม่ประสีประสากับพวกนักข่าวมากนัก
เธอเห็นภาพพวกนั้นและบอกว่า “ไม่เห็นเข้าท่า (เอาไปลงพิมพ์) แล้วมันจะได้อะไรขึ้นมา”
การจัดงานนี้ลึกๆ แล้วเป็นการทำงานเชิงซ้อนหรือมีเป้าหมายแอบแฝงของ IMG และ Motorola เพื่อจะให้ส่งผลไปถึงยอดขายสินค้า
Motorola ใช้งานนี้ยั่วให้โลกทั้งโลกหันมามองดูเธอ รวมทั้งได้เห็นบรรยากาศที่ตกแต่งด้วยตราสินค้า Motorola ในงานเลี้ยงด้วย
Sharapova เกทับพวก Paparazzi ที่มาจ้องกดชัตเตอร์เอารูปเธอไปยั่วน้ำลายสาธารณชนด้วยการไปเป็นแบบให้กับแมกกาซีน Maxim, FHM และแมกกาซีนต่างชาติอีก 1 ฉบับ คือ Italian Vouge อย่างทันควันแมกกาซีนขายดีเป็นเทน้ำเทท่า และเธอก็ได้เงินก้อนใหญ่อีกหลายก้อน
Sharapova ยังใช้เวลาฝึกวันละ 6 ชม. และบอกว่าเทนนิสคือทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิต เมื่อพูดว่าอะไรที่อยากทำในอนาคต เธอบอกว่า เธอคิดอยู่หลายอย่าง อาจจะเป็นธุรกิจแฟชั่น แต่เธอคงไม่เล่นเทนนิสไปตลอดแน่ ส่วนพวกที่จัดการให้เธอนั้นบอกว่าเธออาจจะเลิกเล่นเทนนิสในไม่ช้า
Lansdorp ซึ่งเป็นผู้ฝึกของเธอบอกว่า เธออาจจะเลิกเล่นเทนนิสก่อนอายุ 28 ปี (ตอนนี้ ค.ศ. 2014 เธออายุ 27 ปีค่ะ)
แรงกดดันของการเป็นแชมเปี้ยน คือ Sharapova ต้องชนะในการเล่นให้ได้ตลอดไป เพราะพวกสินค้าจะให้สินค้าโฆษณาเมื่อเธอชนะ...
โดยเฉพาะการชนะใน Grand Slam
ที่สำคัญคือเธอต้องประคองตัวไม่ให้เกิดการบาดเจ็บให้ได้ การเจ็บที่ไหล่ขวาเมื่อเดือน ม.ค. 2005 เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เธอพลาดการเป็นแชมเปี้ยนที่ Wimbledon ในปีนั้น และก็ทำผลงานไม่ค่อยดีเรื่อยมา
“ฉันรู้ว่าเงินหามาได้ยากและก็หมดไปง่ายมาก ไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับชีวิต สักวันฉันอาจจะบาดเจ็บ และอาจต้องหยุดเล่นเทนนิสไปเลยก็ได้”
(อ่านต่อวันอังคารหน้าค่ะ)
