ล้างโกดัง-ล้างโกงข้าว

สัปดาห์ก่อนปรากฏข่าวครึกโครมว่า ข้าวสาร 5% ปีการผลิต 2554/2555 ในโกดังกลาง โรงสีเกษตรไพศาลธัญกิจ จ.พิษณุโลก มีข้าวสารเสื่อมคุณภาพและตรวจพบเชื้อราในข้าวสาร 1 หมื่นกระสอบ

ข่าวร้ายยังถาโถมเข้ามา เมื่อทางการอิรักประกาศไม่ซื้อข้าวสารจากไทยจนกว่าจะมีการปรับปรุงคุณภาพ เพราะเข็ดหลาบ หลัง “โอแล่ม” ได้ข้าวราคาถูกๆ แต่คุณภาพแย่จากโกดังรัฐบาล ไปขายให้อิรักตัดหน้าเอกชนเจ้าตลาดเดิม

จึงฟันธงลงไปได้เลยว่า ข้าวในโกดังรัฐบาลที่ได้จากโครงการรับจำนำข้าวในช่วง 2 ปีมานี้ เป็นตัวปัญหาและบ่อนทำลายชื่อเสียงข้าวไทยที่สั่งสมมากว่า 50 ปีให้ยับเยิน

เป็นที่ทราบกันในวงการค้าข้าวว่า มีกระบวนการตุกติกเปิดช่องให้โรงสีส่งข้าวต่ำกว่าสเปกเข้าโกดังรัฐบาลได้ โดยจ่ายใต้โต๊ะเงินให้เซอร์เวเยอร์ สนนราคาขั้นต่ำ 7 บาท สูงสุด 80 บาทต่อกระสอบ

ขณะที่เซอร์เวเยอร์ที่ทำหน้าที่ตรวจรับข้าวเข้าโกดังไม่ต้องรับผิดชอบคุณภาพข้าวสารขาออก ไม่ว่าจะมีข้าวเน่า ข้าวเสื่อมหรือไม่ก็ตาม เพียงแต่เซอร์เวเยอร์ต้องส่งเงินเข้ากองกลางให้ฝ่ายการเมือง 10 บาทต่อกระสอบ

เมื่อชื่อเสียงข้าวไทยฉาวโฉ่จึงต้องเรียกความเชื่อมั่นให้กลับคืนมา แต่ต้องไม่ใช่การให้รัฐมนตรีพาณิชย์จัดอีเวนต์จิ้มตรวจข้าวสารบางโกดัง เพราะวิธีการตรวจสอบข้าวที่ได้ผลดีกว่า คือ ให้มีคณะกรรมการที่เป็นคนกลางมาขายข้าวในโกดัง ไม่ใช่ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของอนุกรรมการระบายข้าวที่มาจากฝ่ายการเมืองเช่นทุกวันนี้

จากนั้นก็ประกาศเชิญชวนให้พ่อค้าข้าวมาซื้อข้าวในโกดัง แต่รัฐบาลต้องรับประกันว่าหากข้าวไม่ได้คุณภาพก็ให้ส่งคืนรัฐบาล และพ่อค้าเหล่านี้จะเป็นคนคัดแยกข้าวดี ข้าวเสียให้เอง

เมื่อแยกกองเสร็จ ข้าวดีก็ขายออกไป แต่ถ้าเจอข้าวเน่าๆ ก็ไล่เบี้ยหาคนโกงกันไป

รัฐบาลไม่ต้องลงทุนลงแรงหาคนไปตรวจโกดังให้เหนื่อย