ยุทธศาสตร์สู่ AEC ตอนที่ 45 ยุทธศาสตร์ สปป.ลาว

สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว หรือ สปป.ลาว มีชายแดนติด 5 ประเทศ คือ ไทย พม่า เขมร เวียดนาม และจีน ทราบมั้ยครับว่า สปป.ลาวเรียงลำดับความสำคัญประเทศเพื่อนบ้านอย่างไร?

เวียดนาม จีน พม่า กัมพูชา และไทย คือประเทศที่มีความสำคัญจากมากไปหาน้อยในทัศนะของรัฐบาล สปป.ลาว ครับ

น่าตกใจใช่มั้ยครับ ไทยเรามีชายแดนติดต่อกับ สปป.ลาวมากกว่า 1,700 กิโลเมตร คนไทยและคนลาวพูดจากันเข้าใจไม่ต้องใช้ล่ามแปล อาหารการกิน วัฒนธรรมความเป็นอยู่ก็คล้ายคลึงกัน แต่ทำไมไทยจึงสำคัญน้อยที่สุดในสายตาของ สปป.ลาว

ผมเพิ่งกลับจากนครเวียงจันทน์ ได้พูดคุยกับนักธุรกิจลาวและนักธุรกิจไทยที่มาทำมาค้าขายในลาว ได้เห็นความกังวลใจลึกๆ ของคนลาวว่า เขากังวลว่าคนไทยเวลามาค้าขายกับเขาจะมาเอาเปรียบเขา และคนลาวยังกังวลอีกว่าคนไทยมักจะคอยดูถูกและล้อเลียนเขาอยู่เรื่อยๆ

ถามว่าทำไมคนลาวจึงรู้สึกเช่นนั้น? ผมว่าไม่แปลกครับที่คนลาวจะรู้สึกเช่นนั้น เพราะจริงๆ แล้วคนไทยส่วนมากที่ไม่รู้จัก สปป.ลาวและคนลาวจริงๆ ก็มักจะคิดอย่างนั้น อาจเป็นการปลูกฝังที่ผิดๆ ตั้งแต่สมัยเรียนหนังสือจนมาถึงคณะตลกที่ชอบเอาตลกภาษาอีสานปนภาษาลาวมาใช้ จนฝังเข้าไปในหัวของคนไทยส่วนมากว่า สปป.ลาวและคนลาวด้อยกว่าคนไทย ภาษาลาวกลายเป็นภาษาที่ตลกในความคิดของคนไทย

เพื่อนนักธุรกิจคนลาวบ่นกับผมตรงๆ ว่า คนไทยไปเอาศัพท์บ้าๆ บอๆ มาจากที่ไหนก็ไม่รู้ แล้วก็บอกว่าเป็นภาษาลาว แล้วก็เอามาล้อกันเป็นวรรคเป็นเวร พวกเขารู้สึกโกรธนะครับ เช่น “แอร์โฮสเตส” ก็บอกว่า ภาษาลาวเรียก “นางบำเรอกำปั่นเหาะ” หรืออย่าง “แพ” ก็บอกว่าภาษาลาวเรียก “ห้องแถวไหล” เขาบอกว่าคนลาวเขาไม่เคยพูดกันแบบนั้น แล้วทำไมคนไทยถึงได้เอามาล้อ

ตอนที่คนไทยทำหนังล้อเลียนทีมฟุตบอลของลาวว่าจะไปบอลโลก ผู้ใหญ่มากๆ ของ สปป.ลาวถึงกับถามผู้ใหญ่มากๆ ฝ่ายไทยว่า คุณคิดว่าคนลาวโง่นักหรือ? รู้แล้วสะอึกเลยนะครับ

ผมว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่น่าเศร้าใจมาก เพราะไทยกับลาวเป็นประเทศเพื่อนบ้านที่ควรจะรักและผูกพันกันที่สุด แต่กลับมีอะไรๆ มาคาใจทำให้คนทั้งสองชาตินี้รักกันน้อยกว่าที่ควรจะเป็น

ผมว่าถึงเวลาแล้วที่เราต้องเปลี่ยนวิธีคิดกับ สปป.ลาวและคนลาวใหม่ทั้งหมด หลักสูตรการเรียนการสอนต้องเปลี่ยนใหม่หมด ให้นักเรียนไทยเรียนหนังสือเสร็จแล้วมีความรู้สึกรักเพื่อนบ้านทุกประเทศ คุณครูที่สอนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ต้องถูกพาไปเรียนรู้ประวัติศาสตร์จากมุมของเพื่อนบ้านและควรเรียนรู้ขนบธรรมเนียมประเพณีและวัฒนธรรม รวมถึงวิธีคิดของเพื่อนบ้านทุกประเทศโดยเฉพาะคนลาว

คณะตลกทั้งหลายก็ควรจะถูกพาไปศึกษาวิถีชีวิตและวิธีคิดของคนลาว ผมเชื่อมั่นว่าถ้าคนไทยเราได้สัมผัสกับคนลาวแบบลึกๆ แล้ว คนไทยทุกคนต้องรักคนลาวและจะไม่อยากเอาเขามาล้อเลียน

ที่ สปป.ลาว คนลาวส่วนมากชอบดูทีวีเมืองไทยนะครับ ดูตั้งแต่ข่าวสารการเมืองจนถึงละคร ดังนั้นคนลาวจึงรู้จักคนไทยและเหตุการณ์บ้านเมืองของไทยเราดีมากๆ ในขณะที่คนไทยเราไม่ค่อยรู้เรื่อง สปป.ลาวและคนลาวเลย คือเป็นเพื่อนบ้านกันแบบ “เขารู้เราแต่เราไม่รู้เขา”

ทุกครั้งที่ไป สปป.ลาวผมรู้สึกสบายๆ อบอุ่นเหมือนอยู่บ้านเราเอง มีความสุขทุกครั้งที่ไปเจอคนลาว ผมก็รู้สึกและสัมผัสได้ถึงความซื่อและความจริงใจของคนลาว แต่มาเยือน สปป.ลาวคราวนี้ ผมยิ่งประทับใจมากกว่าเดิม เพราะผมรู้สึกว่า สปป.ลาวเขากำลังพัฒนาประเทศอย่างมียุทธศาสตร์และอย่างมีพันธมิตร

พุธหน้าจะมาเล่าต่อให้ฟังครับ