พิษเงินเยน

การใช้นโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจทางการเงินแบบผ่อนปรนเชิงปริมาณ (คิวอี) ของธนาคารกลางญี่ปุ่น (บีโอเจ) ได้ส่งผลให้ค่าเงินเยนอ่อนค่าลงอย่างต่อเนื่องมาตั้งแต่ปีที่แล้ว ซึ่งถือเป็นยุทธศาสตร์สำคัญในนโยบายเศรษฐกิจของนายกรัฐมนตรี ชินโสะ อาเบะ เพื่อช่วยเหลือให้ภาคเอกชนญี่ปุ่นสามารถกลับมาทำกำไรและเพิ่มศักยภาพการแข่งขันของสินค้าญี่ปุ่นในตลาดโลกมากขึ้น

กระนั้นดูเหมือนว่า การอ่อนค่าของเงินเยนญี่ปุ่นกลับจะส่งผลในทางตรงกันข้ามเมื่อเงินเยนที่อ่อนค่าลงนั้นได้ทำให้ตัวเลขทางเศรษฐกิจในหลายๆ ด้านนั้นอยู่ในทิศทางแย่ลง

โดยเฉพาะตัวเลขดุลการค้าระหว่างประเทศ ซึ่งปรากฏว่าในช่วงปี 2013 ที่ผ่านมานั้น ญี่ปุ่นขาดดุลการค้าต่างประเทศเพิ่มขึ้นเป็น 11.47 ล้านล้านเยน มากกว่าในปีก่อนหน้าซึ่งอยู่ที่ 6.94 ล้านล้านเยน ซึ่งแม้ว่าญี่ปุ่นจะส่งออกได้มากขึ้นจากเงินเยนที่อ่อนค่า แต่กระนั้นมูลค่าการนำเข้าก็เพิ่มมากขึ้นเช่นกัน และคิดเป็นสัดส่วนที่เพิ่มขึ้นมากกว่าการส่งออกด้วยซ้ำ โดยเฉพาะมูลค่าการนำเข้าพลังงานจากต่างประเทศเพื่อทดแทนพลังงานจากนิวเคลียร์ที่ถูกระงับไป ถือว่าเป็นบิลค่าใช้จ่ายที่มากที่สุดเป็นอันดับต้นๆ ของมูลค่าการนำเข้าของญี่ปุ่น

อีกทั้งจากผลสำรวจยังพบว่า เอกชนญี่ปุ่นที่แม้ว่าจะได้เปรียบมากขึ้นจากค่าเงินเยนอ่อนค่า แต่ทว่าบริษัทญี่ปุ่นยังไม่ยอมปรับลดราคาสินค้าลงแต่อย่างใด ทำให้สินค้าญี่ปุ่นในต่างประเทศยังคงมีราคาแพงเมื่อเทียบจากคู่แข่งจากเกาหลีใต้ หรือจีน ซึ่งการอ่อนค่าของเงินเยนนั้นจึงไม่ได้ช่วยให้ศักยภาพการแข่งขันของเอกชนญี่ปุ่นดีขึ้นแต่อย่างใด