ธรรมาภิบาล

ช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมา ประชาชนคนไทยมีความตื่นตัวทางการเมืองมากขึ้น และขยายวงกว้างมากกว่าช่วงเหตุการณ์เดือน ต.ค. 2516 และ 2519 ซึ่งขณะนั้นการตื่นตัวทางการเมืองส่วนใหญ่จะอยู่ในแวดวงนักศึกษา นักวิชาการ และกลุ่มก้อนด้านแรงงาน

มาในช่วงการชุมนุมทางการเมืองของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย การตื่นตัวทางการเมืองเกิดขึ้นในกลุ่มของพ่อค้า ประชาชน ในเขตกรุงเทพฯ แต่ก็มีการขยายเครือข่ายไปหลายจังหวัด

ขณะที่การชุมนุมของคนเสื้อแดงในปี 2553 ก็มีทั้งคนต่างจังหวัดและกรุงเทพฯ เช่นเดียวกับการชุมนุมของ กปปส.ในปีนี้ แม้จะเป็นการชุมนุมในกรุงเทพฯ เป็นหลัก แต่ขยายเครือข่ายไปอีกหลายจังหวัด ในหลายพื้นที่ทั้งภาคเหนือ ภาคกลาง ภาคใต้

การตื่นตัวทางการเมืองของประชาชนลงลึกระดับครอบครัว มีหลายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นสะท้อนให้เห็นถึงแนวคิดทางการเมืองที่ไม่ตรงกันของคนในครอบครัว รอมชอมกันได้ ก็อยู่ร่วมกันไป รับกันไม่ได้ก็ถึงขั้นไม่มองหน้ากันก็มี

เช่นเดียวกับในองค์กรธุรกิจมีบ้างที่เห็นตรงกันและก็มีอีกไม่น้อยที่เห็นต่างกัน เพราะอย่าลืมว่าองค์กรธุรกิจก็เป็นส่วนหนึ่งของสังคม และถือเป็นองค์กรหลักที่ได้รับผลกระทบจากการออกนโยบายใดๆ ก็ตาม ที่รัฐบาลประกาศออกมา ไม่นับการเรียกร้องผลประโยชน์แบบใต้โต๊ะที่องค์กรเอกชนหลายแห่งต้องก้มหน้ายอมรับเพื่อให้ธุรกิจเดินหน้า แม้จะเป็นการกระทำที่ผิดก็ตาม

แต่มาวันนี้ธุรกิจส่วนใหญ่ทนไม่ได้กับการคอร์รัปชั่นที่นับวันมากขึ้นทุกที ประกอบกับนโยบายของรัฐบาลชุดนี้ หลายเรื่องส่งผลกระทบต่อหลายธุรกิจ มีไม่กี่ธุรกิจที่ได้ประโยชน์ ซึ่งแน่นอนว่าเกี่ยวข้องกับกลุ่มก้อนของการเมือง

สมัยรัฐบาลพรรคประชาธิปัตย์ โดยหน่วยงานดีเอสไอเคยประกาศรายชื่อท่อน้ำเลี้ยงมากกว่า 300 รายชื่อ ทั้งบุคคลและองค์กร แต่ภายใต้รัฐบาลพรรคเพื่อไทย ดีเอสไอแย้มรายชื่อท่อน้ำเลี้ยงมาเช่นเดียวกัน แต่ครั้งนี้พุ่งเป้าไปที่บริษัทขนาดใหญ่อย่างน้อย 19 บริษัท

ด้านหนึ่งไม่ว่าบริษัทเหล่านั้นจะเป็นท่อน้ำเลี้ยงจริงหรือไม่ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือทำให้บริษัทเหล่านั้นถูกสังคมเคลือบแคลงสงสัย หากผู้เกี่ยวข้องมีหลักฐานชัดเจนก็ให้ดำเนินการไปตามกฎหมาย แต่ถ้าหากไม่มีแล้วออกมาให้ข้อมูลเพื่อสร้างความเสื่อมเสีย ก็ควรยุติการกระทำดังกล่าวเสียที

ถึงวันนี้ไม่ว่าจะเป็นประชาชน องค์กรธุรกิจ หรือห้างร้านต่างๆ ก็มีสิทธิแสดงออกทางการเมือง โดยเฉพาะกับรัฐบาลที่ขาดธรรมาภิบาล