โชคดีที่แสนโชคดีของ มธุรดา วงศ์ไวโรจน์
ความใกล้ชิด ความผูกพัน แม้ว่าไม่ได้เริ่มมาตั้งแต่เป็นลูกสุนัข แต่ความรักที่มีให้ก็ไม่ใช่น้อย แถม มธุรดา ยังถือว่าเป็นเรื่องดีเสียอีก ที่ได้มาเรียนรู้และค่อยทำความเข้าใจกันไป
ความใกล้ชิด ความผูกพัน แม้ว่าไม่ได้เริ่มมาตั้งแต่เป็นลูกสุนัข แต่ความรักที่มีให้ก็ไม่ใช่น้อย แถม มธุรดา ยังถือว่าเป็นเรื่องดีเสียอีก ที่ได้มาเรียนรู้และค่อยทำความเข้าใจกันไป
โดย...รัฐพร คำหอม
ความผูกพันที่แสนน่ารักวันนี้ เป็นเรื่องราวของ เอ-มธุรดา (คุโณปการ) วงศ์ไวโรจน์ ที่แบ่งเวลากับการดูแลร้าน Bridesmaid ที่เพิ่งย้ายไปตั้งสาขาใหม่ที่ถนนเลียบทางด่วน (ประดิษฐ์|มนูธรรม) ลาดพร้าว 71 และกำลัง|สนุกสนานอยู่กับการทำงานร่วมกับนิตยสาร Wedding จัดทำ Campaign “Make A Brides Wish II” เป็นปีที่ 2 ว่าที่เจ้าสาวคนไหนสนใจแวะเข้าไปดูได้ที่ www.weddingmagazine.in.th หรือ www.lisaguru.com มาพูดคุยถึงสุนัขยอดขวัญใจ
“หลงมานะคะนี่” มธุรดาบอก ที่ทำให้เราต้องเสียงหลงร้อง “ห๋า อะไรนะคะ หลงมา” เธอกล่าวย้ำยืนยันว่าเจ้าชิห์สุที่กำลังนอนอยู่แทบเท้าท่าทางประจบประแจงนี้ เป็นสุนัขที่หลงมาจริงๆ “ตัวก่อนหน้า บังเอิญ ก็ชิห์สุหลงมาเหมือนกัน” แหม...บ้านนี้สงสัยจะมีดี สุนัขหลงมาแต่ละตัวหน้าตาดีทั้งนั้น
“บังเอิญหน้าตาดีเลยล่ะ หน้าตาดีกว่าโชคดีอีก” ใช่แล้วค่ะ บังเอิญและโชคดี คือชื่อของสุนัขหลงทั้งสองตัวนั่นเอง แต่ว่าบังเอิญนั้น ตอนหลงมาก็คงอายุมากแล้ว อยู่ด้วยกัน 4-5 ปี จึงถึงเวลาจากไป เสียงร้องไห้และหยาดน้ำตายังไม่ทันเหือดหาย ไม่ว่าจะมธุรดา หรือแม่บ้านที่เฝ้าฟูมฟักบังเอิญสุนัขหลง ดวงชะตาก็ส่งเจ้าโชคดี มาทดแทน
“หน้าตาและสีสันคล้ายกันมากเลยค่ะ
คล้ายจนคุณแม่เอที่ท่านมาเยี่ยม แล้วเอยังไม่ได้บอกว่ามีโชคดีเข้ามาอยู่ด้วยใหม่แล้ว คุณแม่เห็นทีแรกนึกว่าผีหมา (หัวเราะ) จนแม่บ้านต้องรีบวิ่งไปบอกแทบไม่ทัน”
แต่เรื่องไม่เชื่ออย่าลบหลู่นี่ มธุรดา บอกว่า ว่าไม่ได้เหมือนกันนะเรื่องนี้ เพราะตอนที่โชคดีมาอยู่ที่บ้านใหม่ๆ จะได้ยินเสียงโชคดี ร้องหอนวู้ วู้ ทุกคืน จนคนไม่เป็นอันหลับอันนอน จนมธุรดาต้องพูดออกมาดังๆ ว่า ไม่เอานะ บังเอิญ อย่ามาแกล้งน้องอย่างนี้ ให้น้องได้อยู่ที่บ้าน
“ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อค่ะ จากวันนั้น โชคดีไม่เคยส่งเสียงหอนอีกเลย”
เราลอบสังเกตโชคดี ดูเป็นสุนัขเรียบร้อย ผิวพรรณ (ขน) ก็ดูดี แถมยังอ้วนตั้บ เหมือนกับเจ้าของจะเดาออกว่าเราคิดอะไร เลยรีบบอก
“ผอมๆ ผอมกะหร่องเลย ตอนเจอกันใหม่ๆ ขนด้านหน้าก็ถูกใครตัดมาก็ไม่รู้ เป็นม้าเต่อเลย ใหม่ๆ เอ ก็พิมพ์รูปโชคดีไปติดนะคะ คอยให้ยามหน้าหมู่บ้านคอยถามด้วยว่ามีสุนัขใครหลงหรือเปล่า มาติดต่อรับได้”
จนถึงตอนนี้ก็ครึ่งปีแล้วที่ โชคดี เป็นสมาชิกในบ้านอย่างถาวร ได้รับการฝึกหัด จากสุนัขที่ถ่ายเรี่ยราดก็มีระเบียบเรียบร้อย แล้วมธุรดาก็คอยฝึกให้รู้จักกับชื่อใหม่ที่ก็ได้ผลเป็นอย่างดี เดี๋ยวนี้ลองได้ยินเสียงเรียก โชคดี ไม่ว่าอยู่ที่ไหนก็จะวิ่งมาหา การฝึกลำดับต่อไปเธอเลยเริ่มขอให้ โชคดี ยกมือก็ทำได้อีกเช่นกัน ซึ่งวิธีฝึกนี้เธอบอกว่าไม่ได้เรียนมาจากที่ไหน แต่ลองคิดว่าถ้าทำอย่างนี้ ใช้ความเคยชินเมื่อสุนัขทำได้ก็ให้รางวัลเป็นอาหาร เท่านี้การฝึกก็บรรลุผล
ความใกล้ชิด ความผูกพัน แม้ว่าไม่ได้เริ่มมาตั้งแต่เป็นลูกสุนัข แต่ความรักที่มีให้ก็ไม่ใช่น้อย แถม มธุรดา ยังถือว่าเป็นเรื่องดีเสียอีก ที่ได้มาเรียนรู้และค่อยทำความเข้าใจกันไป
