ฟู้ด สไตลิสต์

สวัสดีครับท่านผู้อ่านที่รัก สัปดาห์ที่แล้วผมได้รับเกียรติเชิญไปเป็นผู้บรรยายพิเศษให้กับนักศึกษาชั้นปีที่ 3 สาขาวิชาการจัดการโรงแรมและภัตตาคาร วิทยาลัยการท่องเที่ยวและการบริการ มหาวิทยาลัยรังสิต ในวิชา “การตกแต่งอาหาร/Food Styling” ผมก็เลยได้โอกาสดีที่จะนำประสบการณ์ในการทำงานที่ผ่านมาถ่ายทอดแก่นักศึกษาในอีกมุมมองหนึ่ง

การตกแต่งอาหารที่ปรุงเสร็จและนำเสิร์ฟทันทีนั้น มีความต่างจากการตกแต่งอาหารเพื่อการถ่ายภาพมากพอสมควร สิ่งที่ผมกำลังจะกล่าวต่อไปนี้ไม่ได้อยู่เฉยๆ แล้วรู้ได้เอง ทุกอย่างได้รับจากการทำงานและการสอนจากครูผู้มีประสบการณ์จริงล้วนๆ มาถึงตรงนี้ก็ต้องขอขอบพระคุณ อาจารย์ชาลี อมาตยกุล ผู้ล่วงลับ ซึ่งท่านได้ให้ข้อควรจำพื้นฐานของการตกแต่งอาหารที่ทำให้ผมได้ใช้ทำงานมาจนทุกวันนี้ ดังนี้

1.ของตกแต่งในจานต้องกินได้

2.รสชาติของของตกแต่งต้องเข้ากันได้กับอาหาร ยกตัวอย่างเช่น

แครอตที่มีสีส้มสวยงามมักถูกนำมาใช้เพิ่มสีสันในอาหารเสมอๆ ไม่เว้นแต่ผัดกะเพรา หรือถ้าอาการหนักมากๆ อาจพบได้ในต้มยำ เห็นมั้ยครับว่าสิ่งตกแต่งที่ไม่เข้ากันนั้นอาจทำลายลักษณะอาหารได้

3.อัตราส่วนของของตกแต่งกับอาหารจานหลักต้องสัมพันธ์กัน เคยเห็นอาหารที่มีผักชีโรยจนมองไม่เห็นหน้าตาอาหารมั้ยครับ?

หลักการง่ายๆ แค่ 3 ข้อนี่แหละครับ ที่ผมอธิบายให้นักศึกษาฟังและจดจำไว้เพื่อทำงานตกแต่งอาหารต่อไป วันนั้นผมเลือกรูปอาหารจากหนังสือต่างประเทศ การเดินทางไปทำงานต่างประเทศ รูปอาหารที่ี่ตกแต่งพร้อมเสิร์ฟ ฯลฯ ไปฉายขึ้นจอประมาณ 70 รูปได้ ก็ได้รับความสนใจซักถามจากนักศึกษามากมาย โดยเฉพาะการตกแต่งอาหารเพื่อส่งงานเป็นคะแนนสอบในวิชานี้เป็นเรื่องที่นักศึกษาตื่นเต้นมาก

โจทย์ที่นักศึกษาได้รับคือคิดอาหารและจัดตกแต่ง 6 จาน พร้อมถ่ายทำโปสเตอร์ และต้องส่งอาหารให้คณะกรรมการตัดสินให้คะแนน คำถามที่ได้ยินมากที่สุดคือจะเริ่มทำงานอย่างไร ผมเลยแนะนำไปว่าต้องมีแนวคิดเป็นอันดับแรก คือคิดและฝันไปให้เต็มที่ จากนั้นก็กลับมาที่ความเป็นจริงของงบประมาณที่มีคือ 6,000 บาท สำหรับทุกอย่างในการทำงาน เพราะฉะนั้นก่อนทำงานจริงต้องออกแบบในกระดาษให้เรียบร้อยเสียก่อน ไม่ใช่ทำไปแต่งไปหาภาชนะไปจะเกิดความเสียหายมากที่สุด เมื่อได้คิดและเตรียมงานเป็นระบบจะทำงานได้ง่ายและเร็วมาก ก่อนจบคลาสก็เลยให้การบ้านไว้ว่า ส่งแนวคิดและชื่ออาหารมาปรึกษาก่อนได้ อาจารย์ดนุปวัน ผู้รับผิดชอบรายวิชานี้คงต้องเหนื่อยหน่อยนะครับกว่าจะส่งกันครบ

คราวหน้าผมจะเอาการบ้านที่นักศึกษาส่งมาแล้วมาให้ท่านผู้อ่านดูกันว่า เด็กรุ่นใหม่มีแนวความคิดน่าสนใจอย่างไร