อิสรภาพทางการเงินเพื่ออะไร?

วันนี้หลายๆ คนเริ่มตั้งเป้าชีวิตว่าจะต้องมีอิสรภาพทางการเงินให้เร็วที่สุด ในความหมายของเขา ก็คือ ต้องรีบเกษียณให้เร็วที่สุด เพื่อที่จะได้นอนเล่นที่บ้าน ไม่ต้องทำอะไร วันๆ นั่งแคะขี้มูกเล่น แล้วก็กินแล้วนอน ดูทีวี แล้วก็ไป Shopping จากนั้นก็เดินทางไปรอบๆ โลก

บ้าเอ๊ย!! ตื่นได้แล้ว อย่างแรกต้องถามก่อนว่า ที่อยากเกษียณเร็วๆ ก็แปลว่า งานที่คุณทำอยู่โคตรทุกข์ คุณถึงได้อยากเกษียณใช่หรือไม่ เพราะถ้างานที่คุณทำเป็นสิ่งที่คุณรักที่จะทำ คุณคงอยากทำงานนั้นชั่วชีวิต

ก่อนจะถึงจุดนั้นลองแบ่งให้ชัดซิว่า “การพักผ่อน (Vacation)” กับ “งาน (Work)” คุณแยกออกไหมว่า แต่ละอย่างทำหน้าที่อะไร เชื่อซิให้พักผ่อนชั่วชีวิต ไม่ได้มีความสุข โดยเฉพาะคนที่มีความสามารถ ยังมีแรงและยังอยากมีคุณค่า มีความภูมิใจ

เราลองมองไปที่เศรษฐีระดับโลกหลายๆ คนอย่าง Warren Buffet อายุเลยเกษียณไปนานแล้ว แต่ก็ยังทำงานอยู่ ยังเป็นนักลงทุนอยู่ ไม่แปลกเลยว่า เขาต้องรักการลงทุนมากๆ และก็คงทำงานนี้จนวันตาย และแบบนี้รึเปล่าที่ทำให้เขาประสบความสำเร็จเป็นนักลงทุนระดับโลก ก็เพราะเขารักในงานของเขาจริงๆ ผมว่าคนเราถ้ารักอะไรมากๆ เราก็จะศึกษามันอย่างดี รักด้วย ทำด้วย และก็ได้เงินด้วย ผมว่า Warren Buffet นี่โชคดีนะ งานที่รัก ทำเงินมหาศาล แต่วันนี้เขาก็ยังไม่เกษียณ คุณคิดว่า Case นี้คืออะไร

มาดูอีกคนหนึ่ง Bill Gates คนนี้เกษียณจาก Microsoft แต่มาทำงาน FullTime การกุศล และอุทิศเวลาของเขาทั้งหมดให้กับงานใหม่ในมูลนิธิของเขา นั่นแปลว่า เขาเกษียณจากการทำธุรกิจ แต่เขามาทำงานที่เขารัก ก็คือ การช่วยคนอื่น ก็ไม่เห็น Bill Gates จะต้องนั่งอยู่บ้านแคะขี้มูกเฉยๆ หรือเที่ยวรอบโลก แล้วก็ใช้เงินไปวันๆ นี่ ทั้งๆ ที่จริงๆ แล้วเขามีอิสรภาพทางการเงินแบบสุดยอดอิสรภาพ ตั้งแต่อายุน้อยมากๆ แต่เขาก็ยังไม่เกษียณ เพียงแต่เปลี่ยนจากงานที่ไม่ชอบ มาทำงานที่ชอบก็เท่านั้นเอง ชายผู้นี้ก็ยังคงทำงานต่อไปอย่างมุ่งมั่นเพื่อจะช่วยชีวิตคนยากจนให้มากที่สุด

มาดูคนเอเชียบ้าง อย่าง ลีกาชิง เขาถูกจัดอันดับว่าสร้างตัวจากมือเปล่า แล้วรวยที่สุดในเกาะฮ่องกง วันนี้อายุ 80 กว่า ก็ยังคงทำงานอยู่ทุกวัน และเขาก็ประกาศกร้าวว่าจะทำงานจนลมหายใจสุดท้ายของชีวิต ฮึม!! หลายๆ คนเห็นคนเหล่านี้แล้วก็นั่งบ่นกันว่า น่าสงสารเนอะ มีเงินขนาดนี้ยังต้องมานั่งทำงาน ทำไมไม่ไปนั่งเลี้ยงหลานอยู่ที่บ้าน อ่ะนะ ผมนั่งฟังคนเหล่านี้พูด ก็ลองย้อนถามตัวเองว่า ถ้าผมประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานและอาชีพ ผมจะเลิกทำงานแล้วไปนั่งเลี้ยงหลานไหม ฮึม!! น่าคิด ก็จริงๆ ถ้าชอบก็คงเลี้ยงบ้าง แต่คงไม่เปลี่ยนอาชีพเป็น Babysitter หรอกนะ เพราะคุณรู้ไหม คุณค่าของความเป็นคน มันคือการที่เรามีคุณค่าในสายตาของคนอื่น โดยเฉพาะมีคุณค่าในสายตาของคนที่คุณรัก

เคยสังเกตไหมว่า ครอบครัวไหนยิ่งรวย พ่อก็จะยิ่งคุมกงสีอย่างเหนียวแน่น ก็เพราะทุกคนต้องการมีคุณค่าไง บางครั้งเราลืมไปว่า การที่จะประสบความสำเร็จในอาชีพ หรือกิจการใดก็ตาม มันต้องอาศัยเวลาและความอดทนอย่างยาวนาน ซึ่งโดยมากคนที่สามารถผ่านการต่อสู้และขึ้นมาเป็นสุดยอด หรือผู้ประสบความสำเร็จในสาขาอาชีพต่างๆ ก็ล้วนแต่เป็นคนที่รักในสิ่งที่เขาทำ และทำมันจนเชี่ยวชาญแทบทั้งนั้น ไอ้ที่จะแบบอยู่ดีๆ ก็ฟลุก ทำธุรกิจแล้วเกิดรุ่ง จากนั้นก็รวยแบบยั่งยืน แทบจะไม่มีให้เห็น พวกที่รวยเร็ว โดยมากก็จะซวยหลังจากนั้น เพราะจริงๆ ตัวทดสอบคุณภาพของคน มันคือเวลา พวกรวยแบบถูกหวย จึงมักจะไม่สามารถรักษาสิ่งที่ตัวเองได้รับมาอย่างรวดเร็วได้ บางคนบอก อ๋อ บุญมันไม่ถึง จริงๆ ไม่ใช่เกี่ยวกับบุญถึงหรือไม่ แต่มันขึ้นกับว่าประสบการณ์และความเชี่ยวชาญในสิ่งที่ทำมันไม่เพียงพอ หากไม่รู้จักรักษาสิ่งที่สร้างมา ...เราได้มาเร็วแค่ไหน มันก็ไปจากเราไปเร็วได้เท่ากัน อ่ะนะ พวกรวยแบบไฟไหม้ฟาง รวยปั๊บ จนปุ๊บ ต่อกันเลย

ที่เล่ามาผมอยากจะชี้ประเด็นเรื่องเกษียณเร็วว่า มันเป็นความคิดที่ไม่น่าจะถูกต้องนัก เพราะคุณบอกเป็นนัยๆ แล้วว่า คุณไม่ได้มีความสุขกับสิ่งที่ทำอยู่ ดังนั้น แปลว่าที่คุณทำก็แทบฟันธงได้เลยว่า ไม่น่าประสบความสำเร็จ เพราะคุณแค่สักแต่ว่าทำ เพื่อเงินที่จะได้เกษียณไวๆ ก็ไม่ต่างกับคนส่วนใหญ่ที่ตั้งเป้าหาเงินมากๆ โดยไม่ได้ชอบหรือรักในงานที่ทำ สุดท้ายก็ทำไม่ได้ดี ความฝันที่ตั้งจำนวนเงินไว้ ก็เป็นได้แค่ฝัน

ครับ!! ต้องเปลี่ยนใหม่ ต้องถามตัวเองให้ชัดว่า ถ้าเกษียณแล้ว อยากทำอะไรจนตาย เอาสิ่งที่อยากจะทำจนตาย ตั้งเป็นโจทย์ แล้วพยายามหาโอกาสทุกอย่างเพื่อที่จะได้ทำในสิ่งที่เราอยากจะทำจนตายให้เร็วที่สุด เชื่อผมเถอะ หากคุณค้นพบตัวเองได้เร็วว่า คุณรักที่จะทำอะไรชั่วชีวิต มันคือ Short Cut สู่ความสำเร็จเลยล่ะ