นโยบายหาเสียงกับธุรกิจอสังหาฯ 2557

เราจะมีการเลือกตั้งหรือไม่ วันที่ 2 ก.พ.นี้ยังไม่แน่

“จะแก้รัฐธรรมนูญก่อนแล้วเลือกตั้ง หรือจะเลือกตั้งก่อนแล้วแก้รัฐธรรมนูญกันดี”

ทะเลาะกันจนออกมาบนถนนสร้างความวุ่นวายไม่สงบสุขแก่สังคมก็เพราะนิสัยนักการเมืองที่มีอัตตาสูง เห็นประโยชน์ส่วนตน ส่วนพรรค มากกว่าประเทศชาติ บางพวกก็ใช้อำนาจกินรวบ เพราะหลงในอำนาจเกินตัว อีกพวกก็หลงตัวเองว่าเป็นม้าขาวมาช่วยสังคมให้ประชาธิปไตยขาวสะอาด ซึ่งไม่มีในโลก

อย่างไรก็ตาม หนึ่งคนหนึ่งเสียงเป็นธรรมะของสัจธรรม การเลือกตั้งก็เป็นกลไกที่ให้ได้มา จะช้าหรือเร็วก็ขึ้นกับคุณภาพนักการเมืองไทยขณะนี้

การเลือกตั้งก็คือ “สัญญาประชาคม” ว่าจะทำประโยชน์อะไรให้กับบ้านเมืองและ “นโยบาย” เป็นสนธิสัญญาที่เปิดเผยนโยบาย มี 3 ระดับ 1.นโยบายระดับชาติ

2.นโยบายระดับสาขา เช่น เกษตร อุตสาหกรรมแม้กระทั่งอสังหาฯ และ 3. นโยบายสู่ประชาชนโดยตรง จะมีนโยบายที่เป็นพระเอกทุกระดับ ทุกคนอยากจะเห็น ทุกพรรคก็จะสนับสนุนนโยบาย ซึ่งรัฐบาลก่อนนั้นวางไว้ค่อนข้างดีก็คือ “นโยบายสร้างสาธารณูปโภค” โดยมุ่งที่ระบบขนส่งมวลชนในเมืองใหญ่ กรุงเทพฯ และทั่วประเทศ ก็คือยกระดับรถใหม่เป็นระบบรางคู่ รถไฟเร็ว แม้รถไฟหัวจรวดที่ทุกคนอยากจะเห็น

หันมาดูนโยบายอสังหาฯ ของเรา มีบ้านเป็นขวัญใจทุกคนไม่ว่ายากดีมีจน นโยบายที่น่าจะยกระดับขึ้น คือ

1.ลดภาษีให้กับบ้านหลังแรก ราคาไม่เกิน 3 ล้านบาท และขึ้นภาษีกับบ้านหลังที่ 234 กันการเก็งกำไร

2.สินเชื่อซื้อหุ้นอย่าปล่อยให้เลยเถิดเหมือนอเมริกาจนเกิด SubPrime คนกู้ต้องสามารถผ่อนได้ 30 ปี ไม่พอก็ 50 ปี ต้องมี Credit ที่ดีพอควร ต้องหัดออมก่อนกู้

3.ระดับล่างไม่สามารถจะซื้อบ้านได้เพราะเงินเดือนไม่พอ ก็ต้องมีนโยบาย “บ้านเช่า” คนจนสามารถจะกู้มาเช่าบ้านได้จากธนาคารอาคารสงเคราะห์ (ธอส.) การเคหะแห่งชาติ (กคช.) ต้องให้เช่า ไม่ให้ขาย

4.ปรับผังเมืองรวมให้กระจุกตัวมากขึ้น เช่น เพิ่ม FAR และเพิ่มพื้นที่เปิดโล่ง OSR ไปพร้อมกัน หรือให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น เพิ่ม Bonus ให้รอบสถานีรถไฟฟ้าจาก 20% เป็น 50% มิใช่ให้บุกรุกพื้นที่เกษตรจนเมืองเป็นเช่นปัจจุบัน

5.ลดภาษีให้กับคนที่ใช้พลังงานทดแทน เช่น นิคมอุตสาหกรรมที่ใช้พลังงาน FuelCell อย่างในญี่ปุ่นที่ให้ความสำคัญกับสิ่งแวดล้อมมากขึ้น

6.ให้ BOI กับบริษัทอสังหาฯ ที่ออกไปลงทุนค้าขายในเออีซี ถือว่าเป็น Export อย่างหนึ่ง มิใช่ส่งออกข้าวอย่างเดียว เหมือนกับบริษัทข้ามชาติที่ได้ BOI มาลงทุนในไทยเพื่อจะหลีกเลี่ยงการแข่งขันถล่มทลาย เช่น คอนโดมิเนียมในกรุงเทพฯ ปัจจุบัน

7.ให้วิธี PPP หรือให้สัมปทานกับเอกชนมาลงทุนให้มากขึ้น อย่าเอาภาษีประชาชนหรือกู้เงินมาใช้ อาทิ สาธารณูปโภคขนส่งมวลชนของ BTS รัฐไม่ต้องลงแม้แต่บาทเดียว ควรจะยกเว้นภาษีให้ใน 56 ปีแรกด้วยซ้ำไป เอาวิธีนี้มาใช้กับการสร้างสถานีขนส่งมวลชนเหมือนญี่ปุ่นให้เอกชนมาลงทุนสร้างสถานี ลดภาษี และอยู่ใกล้โครงการที่เอกชนพัฒนา

8.สนับสนุนให้ผู้ประกอบการรายใหญ่สร้างชุมชนขนาดใหญ่ บ้านเมือง รถไฟฟ้า แทนที่จะปล่อยให้สร้างแต่ละโครงการ เช่น ชุมชนใหม่ หรือเมืองใหม่ เอาอุตสาหกรรมไปตั้งไว้เหมือนในอังกฤษ ฮ่องกง หรือสิงคโปร์ เป็น New Town

9.ดูแล SME อสังหาฯ ที่ถูกรายใหญ่กลืนในปัจจุบัน SME คือรากหญ้าของประเทศ ลดภาษีให้รายใหญ่ได้ SME ไม่เคยได้ ส่งเสริมให้ SME เป็นมืออาชีพช่วยทำวิจัยและการตลาดให้ SME สู้กับรายใหญ่ มิฉะนั้นธุรกิจนี้จะถูก Monopoly

ทั้งหมดนี้ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะได้ใช้สิทธิเลือกตั้ง อย่าลืมว่ารัฐธรรมนูญที่ Perfect ไม่มีในโลก