คาดแอนิเมชั่นสดใส

ทีวีดิจิตอลเกิดเปิดช่องทางธุรกิจเพิ่มจี้รัฐช่วยเข้าถึงทุนปรับภาษีอุปกรณ์

เอกชนคาดอุตสาหกรรม แอนิเมชั่นคึกรับทีวีดิจิตอล แนะรัฐหนุนจริงจังตามอย่างสิงคโปร์มาเลเซีย

นายลักษมณ์ เตชะวันชัย รองนายกสมาพันธ์สมาคมดิจิตอลบันเทิงแห่งประเทศไทย เปิดเผยว่า อุตสาหกรรมแอนิเมชั่นของไทยมีศักยภาพมากในอาเซียน แต่กลับถูกละเลย ทำให้ที่ผ่านมาการผลิตซีรีส์แอนิเมชั่นทางโทรทัศน์อยู่ในภาวะซบเซา เติบโตเฉพาะแค่งานบริการส่วนอื่นๆ เช่น การทำกราฟฟิกป้อนสถานีโทรทัศน์ แต่ขณะนี้ผู้ประกอบการหวังว่าการเกิดขึ้นของช่องทีวีดิจิตอลจะเพิ่มโอกาสทางธุรกิจมากขึ้นด้วย

“ปี 2557 คาดว่าอุตสาหกรรมแอนิเมชั่นน่าจะเริ่มคึกคักขึ้น เพราะมีจำนวนช่องมากขึ้นกว่าฟรีทีวีเดิม ซึ่งขึ้นอยู่กับช่องดิจิตอลจะเกิดขึ้นได้รวดเร็วแค่ไหน” นายลักษมณ์ กล่าว

ทั้งนี้ มองว่าคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) ควรกำหนดให้ประเภทช่องเด็กมีสัดส่วนเนื้อหาสำหรับผู้ประกอบการท้องถิ่นเท่าใด เพื่อส่งเสริมอุตสาหกรรมในประเทศ ซึ่งหลายประเทศก็ทำแบบนี้ เช่น จีน และเกาหลีใต้

ขณะที่รัฐบาลควรให้ความสำคัญอย่างจริงจัง โดยไม่จำเป็นต้องให้เงิน แต่อาจใช้วิธีค้ำประกันผ่านธนาคารหรือให้เงินกู้ดอกเบี้ยต่ำ เพื่อให้ผู้ประกอบการสามารถทำงานได้ รวมถึงพิจารณาเรื่องภาษีอุปกรณ์ที่ยังลักลั่นอยู่ เช่น เครื่องตัดต่อ อุปกรณ์ทำระบบกราฟฟิกบนทีวี เพราะจะทำให้ต้นทุนการผลิตเนื้อหาของไทยแพงกว่าประเทศอื่นๆ ในภูมิภาค

อย่างไรก็ดี ที่ผ่านมาผู้ประกอบการไทยประสบปัญหาเรื่องงบประมาณในการผลิตที่จำกัดและไม่ได้รับการสนับสนุนจากภาครัฐ เทียบกับเพื่อนบ้านอย่างมาเลเซียและสิงคโปร์ที่รัฐสนับสนุนอุตสาหกรรมนี้อย่างจริงจัง ทั้งนี้ ไทยมีต้นทุนที่ดีเรื่องแรงงานมีทักษะ และมีสถาบันการศึกษาผลิตบุคลากรด้านนี้เพิ่มขึ้นเป็นเฉลี่ยปีละ 2,000-3,000 คน

ขณะเดียวกันผู้ประกอบการไทยต้องปรับตัวเน้นการผลิตร่วมกับต่างประเทศที่มีความเข้มแข็งทั้งเรื่องเงินทุนและเทคโนโลยี เช่น สิงคโปร์ มาเลเซีย เกาหลีใต้ และฮ่องกง เพื่อให้ตลาดขยายใหญ่ขึ้น และต้นทุนการผลิตลดลง ต้องปรับจากแนวคิดที่เป็นคู่แข่งให้เป็นหุ้นส่วนธุรกิจ ดึงความถนัดของแต่ละฝ่ายออกมาใช้ประโยชน์

นอกจากนี้ ผู้ประกอบการอาจใช้วิธีรับจ้าง (เอาต์ซอร์ส) งานในส่วนที่มีความถนัด ไม่จำเป็นต้องทำทั้งหมด แต่หากมีโอกาสควรสร้างงานเอง โดยช่องทางหนึ่งที่ควรทำ คือ สร้างบุคลิก (คาแรกเตอร์) ของตัวการ์ตูนเผยแพร่ในอินเทอร์เน็ตก่อน เพื่อสำรวจกระแสความนิยมจากตลาด