"ไลอ้อนแอร์"รุกอาเซียนชิงเค้กตลาดโลว์คอสต์

การเปิดเสรีการบินอย่างเต็มรูปแบบของ 10 ชาติอาเซียนในปี 2558 เป็นแรงดึงดูดสำคัญให้สายการบินต่างๆ ในภูมิภาค หวังแย่งชิงตลาดผู้โดยสารกว่า 600 ล้านคน และการขนส่งสินค้าได้อย่างเสรี

ไลอ้อนแอร์ กรุ๊ป (Lion Air Group) หนึ่งในกลุ่มสายการบินที่น่าจับตามองของอินโดนีเซีย ประกอบด้วยสายการบินไลอ้อนแอร์ (Lion Air) และวิงส์แอร์ (Wings Air) ซึ่งเป็นเจ้าตลาดภายในประเทศกว่า 50% ด้วยการให้บริการสายการบินต้นทุนต่ำ (Lowcost) เชื่อมต่อจุดหมายปลายทางทั้งภายในประเทศและทวีปเอเชีย เช่น สิงคโปร์ มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ เวียดนาม และซาอุดิอาระเบีย ก่อนที่จะเริ่มหันมาจับตลาดแบบสายการบินเต็มรูปแบบ (FullService) ภายในประเทศด้วยการตั้งสายการบินบาติกแอร์ (Batik Air) ในปี 2556

ในปีนี้ไลอ้อนแอร์ กรุ๊ป ยังได้สยายปีกเข้าสู่ตลาดอาเซียนอย่างเต็มตัวด้วยการตั้งสายการบินมาลินโดแอร์ (Malindo Air) ในมาเลเซีย และไทยไลอ้อนแอร์ (Thai Lion Air) ในประเทศไทย เพื่อมุ่งสู่การเป็นกลุ่มสายการบินเบอร์หนึ่งของภูมิภาคอาเซียน

ไลอ้อนแอร์เติบโตจากตลาดภายในด้วยกลยุทธ์โลว์คอสต์ อินโดนีเซียเป็นตลาดการบินที่ใหญ่สุดในภูมิภาคเพราะมีพื้นที่กว้าง พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นเกาะที่ต้องใช้เครื่องบินในการเดินทาง รวมถึงมีประชากรมากถึง 250 ล้านคน แต่ส่วนใหญ่มีรายได้ต่อคนไม่สูง จึงเป็นโอกาสของสายการบินราคาประหยัดอย่างไลอ้อนแอร์ที่เข้ามาทีหลังแต่ครองส่วนแบ่งตลาดภายในได้สูงถึง 50% หรือคิดเป็น 32% ของตลาดโลว์คอสต์ในอาเซียน เป็นอันดับ 2 รองจากกลุ่มแอร์เอเชียที่มีส่วนแบ่ง 34%

นอกจากนี้ การเข้ามาของคู่แข่งอย่างอินโดนีเซีย แอร์เอเชีย ไทเกอร์แอร์ แมนดาลา ทำให้เจ้าตลาดเดิมอย่างไลอ้อนต้องปรับตัวด้วยการตั้งสายการบินบาติกแอร์ เพื่อเพิ่มส่วนแบ่งในตลาดบริการเต็มรูปแบบ

ศูนย์วิจัยเศรษฐกิจและธุรกิจ (EIC) ธนาคารไทยพาณิชย์ ระบุว่า คำสั่งซื้อเครื่องบินโบอิ้ง 737 จำนวน 230 ลำ ในปี 2554 และแอร์บัส เอ320 จำนวน 234 ลำ ของไลอ้อนแอร์ จะถูกใช้ในการเพิ่มเส้นทางบินใหม่และเพิ่มความถี่ในเส้นทางเดิมเพื่อปกป้องตลาดภายใน ส่วนที่เหลือจะถูกใช้ในยุทธศาสตร์การเป็นสายการบินระดับภูมิภาค โดยเฉพาะฐานการบินในอินโดนีเซียที่อาจใช้เป็นฮับเชื่อมต่อไปยังภูมิภาคโอเชียเนีย เช่น ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และเกาะทางตะวันออกเพิ่มขึ้น

ขณะที่ในปีนี้ ไลอ้อนแอร์เริ่มเจาะตลาดเพื่อนบ้านด้วยการสร้างจุดเหมือนจุดต่างที่น่าสนใจ ทั้งการขยายตลาดเข้าสู่มาเลเซียด้วยการตั้งสายการบินมาลินโดแอร์ ใช้กลยุทธ์แบบไฮบริดที่บริหารแบบโลว์คอสต์ แต่เน้นจับตลาดบริการเต็มรูปแบบที่ยังมีโอกาสในการแข่งขัน

อีกทั้งได้ตั้งสายการบินโลว์คอสต์ ไทยไลอ้อนแอร์ซึ่งใช้กลยุทธ์ราคาที่แข่งขันได้พร้อมให้บริการอยู่กึ่งกลางระหว่างนกแอร์และไทยแอร์เอเชีย โดยเห็นโอกาสจากจำนวนนักท่องเที่ยวที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในขณะที่ส่วนแบ่งตลาดโลว์คอสต์ของไทยยังมีเพียง 29% ยังสามารถเติบโตได้ถึง 50% เหมือนตลาดอื่นๆ ในอาเซียน

EIC มองว่า ไลอ้อนแอร์ตั้งใจวางยุทธศาสตร์สามเหลี่ยมการบินเชื่อมต่อสามภูมิภาคโดยใช้มาเลเซียเป็นฐานเชื่อมกับภูมิภาคเอเชียใต้ เช่น อินเดีย และวางไทยเป็นฐานเชื่อมเอเชียตะวันออก โดยเฉพาะตลาดจีน เพื่อเชื่อมต่อกับตลาดในประเทศที่แข็งแกร่งและตลาดโอเชียเนีย ซึ่งมีประชากรรวมกันถึงเกือบครึ่งโลก เพื่อสานฝันไลอ้อนแอร์สู่การเป็นสายการบินภูมิภาคอันดับหนึ่งของอาเซียนภายใต้สโลแกน “We Make People Fly” ซึ่งต้องพิสูจน์ว่า พยัคฆ์ติดปีกรายนี้จะอยู่รอดในศึกชิงเจ้าเวหาของตลาดอาเซียนได้หรือไม่