การเมืองยุคมืดประเทศวิกฤต

ผมไม่ทราบจะใช้วลีอะไรมาอธิบายการเมืองไทยในช่วงนี้ ทั้งสองฝ่ายเล่นกันหนักแบบเทหมดหน้าตัก โดยเอาประเทศไทยและประชาชนเป็นเดิมพัน ขณะเดียวกัน ภายใต้สถานการณ์ล่อแหลม ฝ่ายคุมอำนาจรัฐกลับเพิ่มเชื้อด้วยการออกหมายจับแกนนำฝ่ายตรงข้าม ที่ยกระดับการชุมนุมแบบ “อหิงสา” ไปสู่การยึดสถานที่ราชการและประกาศคว่ำกระดาน ไม่ยอมรับอำนาจของรัฐบาล การเมืองของไทยขณะนี้จึงเรียกได้ว่าเข้าสู่ “ยุคมืดของการเมืองไทย” เพราะประชาชนหมดศรัทธานักการเมือง และหมดศรัทธาระบบรัฐสภาที่ไม่สามารถเป็นกลไกแก้ปัญหาความขัดแย้ง ขณะเดียวกัน การขาดศรัทธาในระบบนิติรัฐ ทั้งกฎหมายรัฐธรรมนูญ และกฎหมายอื่นๆ กลายเป็นสังคมเสมือนไร้กฎหมาย ต่างฝ่ายตีความกฎหมายในด้านที่ตนพอใจและได้ประโยชน์ การเมืองของไทยจึงถึงทางตันหาทางออกไม่ได้ และมีโอกาสที่จะเกิดความรุนแรง โดยไม่รู้ว่าจะไปจบหรือลงเอยกันได้ตรงไหน

ด้านผลกระทบทางเศรษฐกิจ จากการประเมิน พบว่า “ยุคมืดแห่งการเมืองไทย” ได้เริ่มเห็นสัญญาณส่งผลกระทบต่อประเทศ เช่น การท่องเที่ยว ซึ่งเป็นภาคส่วนเดียวที่ยังขับเคลื่อนเศรษฐกิจไทย พบว่า การยกระดับไปสู่การยึดสถานที่ราชการ และการออก พ.ร.บ.ความมั่นคงในพื้นที่ กทม. ส่งผลทำให้ 2-3 ประเทศออกคำเตือนให้หลีกเลี่ยงเข้ามาในไทย ขณะที่ธุรกิจการท่องเที่ยว แจ้งว่า ยังไม่ได้รับรายงานผลกระทบ แต่มีความกังวลหากสถานการณ์เปลี่ยนเป็นความรุนแรง นักท่องเที่ยวอาจยกเลิกการเดินทาง แต่ผลกระทบจะอยู่ที่ไตรมาสแรกของปี 2557

ด้านตลาดทุน ที่ผ่านมาตลาดหุ้นไทยมีความผันผวนจากปัจจัยภายนอก โดยปลายสัปดาห์ที่แล้ว นักลงทุนต่างชาติเริ่มทิ้งหุ้นบ้างเพื่อปิดความเสี่ยง จากข้อมูลของบริษัทประเมินความเสี่ยงการลงทุนรายหนึ่ง ได้ประเมิน ณ วันที่ 25 พ.ย. 2556 ว่า การเมืองไทยเข้าสู่ระดับความเสี่ยงสูงสุดที่ร้อยละ 98 ขณะที่ระดับความเสี่ยงที่นักลงทุนรับได้ ไม่ควรเกินร้อยละ 75 โดยตลาดหุ้นจะมีความอ่อนไหวต่อการเมืองในประเทศ หากมีความรุนแรงและยืดเยื้อ คงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีผลกระทบต่อตลาดทุน แต่ขณะนี้ยังไม่เห็นผลกระทบที่ชัดเจน

ด้านส่งออกและผลกระทบด้านอุตสาหกรรม จากการสอบถามผู้ส่งออกยังไม่พบการยกเลิกคำสั่งซื้อ เพียงแต่ลูกค้าในต่างประเทศวิตกเกี่ยวกับสถานการณ์ในประเทศ และการส่งมอบสินค้า ผู้ส่งออกเชื่อมั่นว่าปัญหาการเมืองขณะนี้จะไม่มีผลกระทบ เพราะส่วนใหญ่ร้อยละ 95 ใช้การขนส่งทางทะเล ซึ่งท่าเรือแหลมฉบังห่างจากพื้นที่ที่มีปัญหาความขัดแย้ง ขณะที่เดือน พ.ค. 2553 การเมืองไทยรุนแรงถึงขั้นจลาจล แต่การส่งออกปีดังกล่าวยังขยายตัวได้ถึงร้อยละ 28 อย่างไรก็ตาม ปัญหาการเมืองในขณะนี้คงไม่กระทบเป็นนัยต่อการส่งออกและอุตสาหกรรม แต่ผลกระทบจะเกิดเกี่ยวกับการชะลอตัวของคำสั่งซื้อจากประเทศคู่ค้า

ผมเขียนบทความนี้ช่วงวันพฤหัสบดี เนื่องจากมีภารกิจไปต่างจังหวัด จึงไม่ทราบว่าการเมืองช่วงสุดสัปดาห์จะเพิ่มความรุนแรง หรือจะไปในทิศทางใด แต่หวังว่าการเมืองไทยคงมีทางออก อย่าเล่นกันหนักถึงกับเอาประเทศและเศรษฐกิจเป็นเดิมพัน ฝ่ายที่เกี่ยวข้องคงต้องเร่งที่จะหาทางออก ก่อนที่เศรษฐกิจของไทยจะถึงขั้นวิกฤตไปมากกว่าที่เป็นอยู่ ซึ่งตัวอย่างของหลายประเทศในอดีต ไม่ว่าจะเป็นกัมพูชา ฟิลิปปินส์ พม่า รวมถึงที่กำลังเกิดขึ้นในขณะนี้ที่อียิปต์และลิเบีย การเมืองที่ติดล็อกหาทางออกไม่ได้ ที่สุดแล้วผู้ที่รับกรรมก็คือประเทศและประชาชน

(ติดตามบทความย้อนหลังได้ที่ www.tanitsorat.com)