
เมื่อ PTTGC ตกเป็นจำเลยสังคม
เมื่อตอนที่แล้วผู้เขียนได้ให้หลักการการทำงานด้าน Crisis Communications Management 4 ข้อ นั่นคือหัวใจที่สำคัญ
เมื่อตอนที่แล้วผู้เขียนได้ให้หลักการการทำงานด้าน Crisis Communications Management 4 ข้อ นั่นคือหัวใจที่สำคัญ
แต่ในความเป็นจริงองค์กรที่จะทำงาน เรื่อง Crisis Communications Management Plan สามารถออกแบบให้มีหัวข้ออื่นเพิ่มเติมได้ หรือปรับบางหัวข้อให้เข้ากับสภาพกิจการและการทำงานของตัวเอง แต่อย่าให้มากนักค่ะ เพราะยิ่งมาก...ยิ่งยุ่ง
หน่วยงานที่มีความเสี่ยงต้องเผชิญกับภาวะวิกฤต ต้องเตรียมแม่บท Crisis Communications Management เพื่อให้เกิด Crisis Communications Flow จากนั้นต้องซ้อมอย่างน้อยปีละ 12 ครั้ง
กลับมากรณีน้ำมันรั่วของ PTTGC ต่อค่ะ
เหตุน้ำมันรั่วเกิดในไทยมาหลายครั้งแล้วและเกิดขึ้นในโลกหลายหน กรณีวิกฤตที่เป็นต้นแบบได้ คือ กรณีน้ำมันของเรือ ExxonValdez รั่วที่นอกฝั่งอลาสกาเมื่อปี 1989 ที่เป็นตัวอย่างการจัดการที่ดี กรณีน้ำมันรั่วของ BP ปี 2010 นอกฝั่งหลุยเซียนาที่ถูกสวดยับ หรือกรณีโรงงานนิวเคลียร์ที่ Fukushima ปี 2011 ที่ยังไม่จบ ถ้าผู้ปฏิบัติงานนำผลการแก้ไขวิกฤตเหล่านี้มาวิเคราะห์ จะช่วยให้การทำงาน Crisis Management/Communication ดำเนินการได้ดีขึ้นมากและนำมาเป็นแนวทางการทำงานได้
เรื่องการฝึกซ้อมเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่ง
อย่าให้ทุกอย่างเป็นแต่ตัวหนังสือในคู่มือและผู้เขียนพูดเสมอว่า “อย่าให้วันเกิดเหตุการณ์จริงเป็นวันซ้อมใหญ่” การซ้อมทุกครั้งต้องตั้งปัญหาหรือวิกฤตที่ต่างกันออกไปและเน้นไปในทาง Unprepared Emergency Management เพราะข้อสอบมักจะออกตรงที่เราไม่ได้อ่านหรือติวกันมาค่ะ
กรณีเหตุน้ำมันรั่วที่ขึ้นมาที่อ่าวพร้าวของ PTTGC ต้องยอมรับว่า PTTGC ทำงาน Crisis Management ในระดับน่าพึงพอใจ แต่ Crisis Communications น่าจะสอบไม่ผ่านค่ะ
ผู้เขียนเห็นว่าอุปกรณ์สื่อสารที่ PTTGC มีอยู่ มีศักยภาพสูงสุดแห่งหนึ่งในไทย สามารถถ่ายทอดสดแบบ Real Time ได้ แต่น่าเสียดายที่ไม่ได้ใช้ตามศักยภาพที่มีอยู่ ทำให้ไม่สามารถจะชูตนเองขึ้นมาในฐานะที่เป็น เจ้าของข้อมูลทั้งหมด และมีสิทธิอันชอบธรรมที่จะนำเสนอข้อมูลไปในทิศทางที่ต้องการได้ เพื่อให้คนทั่วไปได้รับรู้
หากย้อนวันเวลากลับไปได้ ถ้า PTTGC มีโอกาส มีเวลาเตรียมการเรื่อง Crisis Communications Management เพื่อให้เกิด Crisis Communications Flow ไว้ล่วงหน้า แล้วผนวกด้วยการถ่ายทอดสดการขจัดคราบน้ำมันที่มีประสิทธิภาพสูงวินาทีต่อวินาทีผ่านเคเบิลทีวี เช่น ซื้อเวลาการออกอากาศทางช่อง True Vision แบบเดียวกับการถ่ายทอดชีวิตหลินปิง เพื่อให้คนทั้งหมดทั้งในประเทศและทั้งโลกได้รับรู้ว่าขณะนี้ PTTGC
กำลังทำอะไร
มีความคืบหน้าไปอย่างไร
มีอะไรที่ทำไปแล้ว
สิ่งที่ทำอยู่คืออะไร
ก็จะทำให้ PTTGC ประสบความสำเร็จเรื่อง Crisis Communications ควบคู่ไปกับ Crisis Management ได้
ดังนั้น หน่วยงานใดที่เกิดภาวะวิกฤตจำเป็นต้องมีการสื่อสารทำให้ผู้คนได้หันกลับมามอง เกิดความเข้าใจในสิ่งที่มีคุณค่าอย่างยิ่งขององค์กร แต่เพราะลืมทำสิ่งนี้จึงทำให้เรื่องราวทั้งหมดที่ PTTGC ควรจะเป็นฮีโร่ กลับกลายมาเป็นจำเลยของสังคมไปได้อย่างน่าเสียดาย n
(อ่านต่อวันอังคารหน้าค่ะ)







