"ซูเปอร์เซลล์" ขอชิงตลาดจากศูนย์สู่เกมหมื่นล้าน

โดย...นันทิยา วรเพชรายุทธ

แม้ซินกาจะเคยสร้างความผิดหวังให้นักลงทุนทั่วโลกมาแล้ว เมื่อบริษัทเจ้าของเกมฟาร์มวิลล์ไม่สามารถรักษาระดับการเติบโตได้อย่างต่อเนื่อง จนฉุดให้ราคาหุ้นตกลงเกือบ 5 เท่า นับตั้งแต่เปิดขายหุ้นไอพีโอในปี 2011 ทว่าเรื่องเหล่านี้กลับไม่ใช่อุปสรรคที่ขวางการเติบโตของบริษัทเกมรุ่นหลังแต่อย่างใด

การทุ่มทุน 1,530 ล้านเหรียญสหรัฐ (ราว 4.9 หมื่นล้านบาท) ของบริษัทซอฟต์แบงก์และกังโฮ ยักษ์ใหญ่ด้านการสื่อสารจากญี่ปุ่นเพื่อเข้าซื้อหุ้น 51% ของบริษัทเกม ซูเปอร์เซลล์ (Supercell) จากประเทศฟินแลนด์ นับเป็นสัญญาณชั้นดีที่บ่งชี้ถึงอนาคตของธุรกิจเกมแห่งนี้ และตอกย้ำว่าฟินแลนด์ไม่ได้มีชื่อแค่โนเกีย กับแองกรี เบิร์ด ของค่ายโรวิโอ เอนเตอร์เทนเมนต์เท่านั้น

แม้จะสามารถดึงดูดผู้เล่นได้ถึงราว 2.4 ล้านคนทั่วโลกต่อวัน และได้รับการประเมินมูลค่าถึง 3,000 ล้านเหรียญสหรัฐ ในปีนี้ (ราว 9.6 หมื่นล้านบาท) ทว่าบริษัทที่เพิ่งเปิดตัวได้เพียง 3 ปี ก็ต้องผ่านอุปสรรคมากมายทั้งการเริ่มต้นจากศูนย์ และการต้องกัดฟันทิ้งเกมที่มีแววว่าจะบุกตลาดไม่ได้ ทั้งที่ทุกคนร่วมสร้างกันขึ้นมากับมือ

อิกคา พานาเนน ผู้ร่วมก่อตั้งและประธานเจ้าหน้าที่บริหารของซูเปอร์เซลล์ ย้อนความหลังถึงยุคก่อตั้งกับวอลสตรีทเจอร์นัล ว่า ได้ร่วมกับเพื่อนเก่า มิคโค โคดิโซจา ก่อตั้งซูเปอร์เซลล์ขึ้นในปี 2010 โดยได้แรงบันดาลใจมาจากการที่เน็ตฟลิกซ์ ยักษ์ใหญ่ธุรกิจทีวีออนดีมานด์ในสหรัฐ สามารถตั้งบริษัทได้แม้จะมีพนักงานแค่ไม่กี่คน ดังนั้นพานาเนนซึ่งเติบโตขึ้นมาในยุครุ่งเรืองของเกม จึงเดินหน้าสานฝันที่เริ่มต้นจากศูนย์

จุดเริ่มต้นของบริษัทเกมจากฟินแลนด์แห่งนี้ ไม่ต่างอะไรกับก้าวแรกของเอสเอ็มอีนับล้านทั่วโลก คำว่าบริษัทนั้นเป็นเพียงแค่ห้องเช่าเล็กๆ เพียงแห่งหนึ่งที่ต้องใช้เฟอร์นิเจอร์เหลือทิ้งมาจากศูนย์รีไซเคิลข้างเคียง จากนั้นเมื่อเริ่มมีรายได้ทยอยเข้ามา บริษัทจึงย้ายไปเช่าห้องสำนักงานที่ตึกโนเกีย ในกรุงเฮลซิงกิ โดยบริษัทสามารถทำกำไรจากการผลิตและจำหน่ายเกมในปีแรก 2011 ได้ 2.03 แสนเหรียญสหรัฐ (ราว 6.5 ล้านบาท)

ทว่าจุดเด่นที่ทำให้ซูเปอร์เซลล์สามารถเติบโตขึ้นมาได้อย่างต่อเนื่องก็คือ การจ้างพนักงานเพียงน้อยคนแต่มากไปด้วยความสามารถเพื่อผลิตเกมออนไลน์ที่ดีที่สุดออกมา และเพื่อให้สามารถแข่งขันได้ เกมของซูเปอร์เซลล์ต้องมีทั้งความพรีเมียมและฟรีในคราวเดียวกัน ซึ่งความเป็น “ฟรีเมียม” นี่เองที่ทำให้บริษัทน้องใหม่รายนี้สามารถเจาะตลาดได้ โดยมี 2 เกมตัวยืนอย่าง “แคลช ออฟ คลันส์” และ “เฮย์เดย์” ที่เป็นตัวสร้างรายได้หลักนับตั้งแต่ปี 2012 เป็นต้นมา

แม้จะเป็นเกมฟรี ทว่าบริษัทก็มียุทธศาสตร์สร้างรายได้เพิ่มอย่างงามด้วยการการขายสินค้าต่างๆ ในเกม ซึ่งมีผู้เล่นยอมจ่ายเงินในสัดส่วนราว 10% บริษัทสามารถทำกำไรจากการขายสินค้าเสมือนจริงเหล่านี้ได้ถึงกว่า 40 เซนต์ จากทุกๆ 1 เหรียญที่ผู้เล่นยอมเสียเงิน และในปีที่ผ่านมาบริษัทก็ได้กำไรไปแล้วถึง 40.3 ล้านเหรียญสหรัฐ (ราว 1,290 ล้านบาท) จากยอดขายสินค้าในเกม 105 ล้านเหรียญสหรัฐ (ราว 3,360 ล้านบาท)

ความสำเร็จอีกด้านของบริษัทแห่งนี้ก็คือ กล้าที่จะฉีกกฎหมู่มากและมองไปยังอนาคตมากกว่าเกาะกระแสในปัจจุบัน ในเบื้องต้นนั้นซูเปอร์เซลล์เคยคิดที่จะผลิตเกมออกมาบนแพลตฟอร์มของเฟซบุ๊กซึ่งเป็นที่นิยมในขณะนั้น ทว่าได้เปลี่ยนใจในภายหลังเนื่องจากได้วิเคราะห์กันว่า อนาคตของเกมหลังจากนี้จะอยู่บนแพลตฟอร์มของคอมพิวเตอร์แท็บเล็ต ซึ่งจะเป็นเสมือนคอนโซลของเกมภายใน 5 ปีหลังจากนี้

นอกจากการคาดการณ์ที่ถูกต้องบนรูปแบบของฟรีเมียมแล้ว กลยุทธ์ทางธุรกิจที่ถูกต้องของซูเปอร์เซลล์อีกด้านก็คือ ไม่ดันทุรังวางจำหน่ายสินค้าที่ไม่มีอนาคต บริษัทจะทำลายเกมที่สร้างมากับมือทิ้งหากเล็งเห็นว่ามีแนวโน้มที่จะล่ม และที่ผ่านมาซูเปอร์เซลล์ก็ทำลายเกมไปมากกว่าที่เปิดตัวสู่ท้องตลาด ซึ่งทั้งหมดนี้ช่วยขยับยอดขายเพียงหลักแสนในปีแรก เพิ่มขึ้นถึงหลัก 105 ล้านเหรียญสหรัฐ (ราว 3,360 ล้านบาท) ภายในเวลาแค่ 1 ปี

ซูเปอร์เซลล์ยังมีแนวโน้มดีขึ้นอย่างต่อเนื่องในปีนี้ เพราะเพียงแค่ไตรมาสแรกก็มีรายได้ถึง 178 ล้านเหรียญสหรัฐ (ราว 5,700 ล้านบาท) และล่าสุดยังสามารถดึงดูดผู้เล่นรายใหญ่ในแวดวงไอทีของญี่ปุ่นและเตรียมเจาะตลาดเกมในเอเชียต่อไป

“บริษัทที่คนทั่วโลกยังคงหันกลับมามองแม้จะผ่านไป 30 ปีแล้ว และพูดถึงเกมต่างๆ ที่พัฒนาขึ้นมาซึ่งมีผลต่อชีวิตของพวกเขา นั่นคือบริษัทแบบเดียวกับที่ผมรู้สึกกับนินเทนโด” มาซาโยชิ ซัน ซีอีโอของซอฟต์แบงก์ กล่าว