
หนี้ภาคครัวเรือน
ช่วงปีนี้เห็นงานสัมมนา หรือว่านักวิชาการ นักวิเคราะห์พูดถึงเรื่องหนี้ภาคครัวเรือนกันบ่อยมาก ตกลงแล้วน่ากลัวขนาดไหน
ปูกะตอย : สวัสดีจ้า
โนฮาว : สวัสดีครับ
ปูกะตอย : สงสัยปีนี้ ลมหนาวจะมาเร็ว รู้สึกมั้ย
โนฮาว : รู้สึก แต่ถามจริงๆ เถอะ บ้านเรานี่หนาวขนาดไหน
ปูกะตอย : แม้ ก็อยากจะโชว์เสื้อกันหนาวบ้าง อะไรบ้าง
โนฮาว : จ้า แม่นางแบบหน้าหนาว
ปูกะตอย : เปลี่ยนเรื่องดีกว่า ไม่งั้นจะยาว ช่วงปีนี้เห็นงานสัมมนา หรือว่านักวิชาการ นักวิเคราะห์พูดถึงเรื่องหนี้ภาคครัวเรือนกันบ่อยมาก ตกลงแล้วน่ากลัวขนาดไหน
โนฮาว : โดยส่วนตัว เรื่องระดับหนี้ภาคครัวเรือน ก็แล้วแต่มุมมองนะว่าสูงไปมั้ย หรือว่ายังอยู่ระดับไม่น่ากลัว แต่ที่เห็นๆ ก็คือว่า ช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา คนไทยก่อหนี้กันมากขึ้นนะ เพราะว่ามีอะไรหลายๆ อย่างเข้ามา
ปูกะตอย : แล้วทำไมต้องก่อหนี้
โนฮาว : เอาแบบนี้ พอดีไปอ่านงานวิจัยของแบงก์ชาติ บอกเอาไว้ว่าเหตุผลของคนไทยก่อหนี้เพิ่มขึ้น อย่างแรก มาจากว่าครัวเรือนต้องการรักษาระดับการบริโภคตัวเองเอาไว้ คือ ถ้ารายได้ไม่พอกับรายจ่าย ก็ต้องไปก่อหนี้มาใช้จ่าย หรือมาลงทุน เพื่อให้พอกับรายจ่าย
ปูกะตอย : แล้วเศรษฐกิจดี ไม่ดีเกี่ยวมั้ย
โนฮาว : เกี่ยวตรงๆ เลย คือ ถ้าเศรษฐกิจดีๆ ทุกอย่างขยายตัวดี แถมสถาบันการเงินก็เต็มใจปล่อยสินเชื่อ ทำให้ภาคครัวเรือนเข้าถึงเงินทุนได้ง่าย เช่นเดียวกับเวลาเศรษฐกิจชะลอตัว อะไรๆ ก็ฝืดเคือง รายได้หด ภาคครัวเรือนก็ต้องการกู้เงินเพิ่มขึ้นเพื่อมาใช้จ่าย
ปูกะตอย : สามารถเป็นหนี้เพิ่มขึ้นได้ ไม่ว่าเศรษฐกิจจะเป็นยังงัย แม่เจ้า
โนฮาว : และอีกอย่างนะ อย่างบ้านเราเป็นประเทศกำลังพัฒนา ภาคการเงินก็กำลังพัฒนาขึ้น ทำให้เกิดการบริการทางด้านการเงินหลากหลาย ภาคครัวเรือนก็เข้าถึงและเข้าใจเรื่องเงินๆ ทองๆ ขึ้น การก่อหนี้ก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วย
ปูกะตอย : มิน่า ข้างบ้านผ่อนทั้งทีวี มอไซค์ มือถือ
โนฮาว : แถมทุกวันนี้บรรดาสถาบันการเงินก็ปล่อยสินเชื่อ หรือให้กู้ได้แสนจะง่ายดาย นั่งๆ อยู่บ้านหนี้ยังลอยมาถึงเลย คิดดูสิ ก็เพราะว่าสถาบันการเงินมีการแข่งขันการปล่อยสินเชื่อสูงมาก แล้วอย่างนี้ใครจะอดใจไหว จริงป่ะ
ปูกะตอย : รถคันแรก มือถือเงินผ่อน ซื้อของปีนี้เริ่มผ่อนปีหน้า
โนฮาว : รู้ดีนี่ ถ้ารู้อย่างนี้แล้ว เวลาจะเป็นหนี้ก็คิดให้ดีๆ นะครับ เพราะถ้าเป็นหนี้แบบไร้เหตุผล จะเกิดผลเสียต่อตัวเราในวันข้างหน้าแน่นอน เป็นหนี้หัวโต งั้นวันนี้ไปก่อนนะ บาย







