วงจรธุรกิจ (1)

บทเรียนหนึ่งที่นักศึกษาธุรกิจทั้งรุ่นเด็ก รุ่นกลาง รุ่นเก๋า ต้องร่ำเรียนกันหัวแตกคือ ทฤษฎีวงจรธุรกิจ (บิซิเนส ไลฟ์ ไซเคิล) อันประกอบไปด้วย 7 ขั้น เมล็ดพันธุ์ต้นกล้าเติบใหญ่หยั่งรากขยายฐานกลางคนออกจากธุรกิจ และคำถามที่นักศึกษาส่วนใหญ่วนเวียนหาคำตอบกันไม่ได้คือแล้วเราจะใช้ประโยชน์อะไรได้จากทฤษฎีนี้

เช่นนั้นเราลองมาแจกแจงดีกว่าว่าแต่ละขั้นมีความสำคัญอย่างไร

1.ขั้นเมล็ดพันธุ์ ระยะนี้คือช่วงที่ธุรกิจของคุณเป็นแค่ไอเดีย เป็นช่วงที่คุณเดินหน้าไปขายฝันให้กับกลุ่มคนที่หวังให้มาซัพพอร์ตการเงินให้คุณ

ความท้าทาย : สร้างการยอมรับในหมู่ผู้บริโภค (รวมทั้งเจ้าของเงินทุน) เสาะหาตลาดกลุ่มเป้าหมาย ต้องใช้เงินทุนและเวลาสูง

มุ่งเน้น : ควักทักษะเก่าเก็บที่คุณมีเพื่อหาช่องว่างทางการตลาดที่คุณสามารถสอดแทรกตัวเข้าไปได้

แหล่งเงินทุน : กระเป๋าแบนๆ ของเจ้าของกิจการเอง เนื่องจากระยะนี้ไม่มีธนาคารไหนให้เครดิตกู้ยืม หรืออาจอาศัยเงินจากคนรู้จักได้นิดหน่อย

2.ขั้นต้นกล้า บริษัทจัดตั้งอย่างเป็นทางการและได้รับการรับรองตามกฎหมาย สัญญาณที่บ่งชี้ว่าคุณเข้าขั้นสเตจนี้คือลูกค้าคนแรกแวะเวียนเข้ามาในธุรกิจ

ความท้าทาย : ประหยัดค่าใช้จ่าย ไม่เสียเงินสุรุ่ยสุร่ายไปกับสิ่งที่ไม่ตรงกับการพัฒนาสินค้าและบริการหลัก และต้องศึกษาความต้องการที่แท้จริงของผู้บริโภคเพื่อนำมาปรับปรุงผลิตภัณฑ์ในอนาคต

มุ่งเน้น : ขยายฐานลูกค้าให้มากที่สุด ขณะเดียวกันต้องเริ่มเรียนรู้การบริหารเงินทุนหมุนเวียนภายในบริษัท เพราะยอดขายในระยะเริ่มต้นจะมีความผันผวนสูง

แหล่งเงินทุน : เจ้าของ เพื่อน ครอบครัว ผู้ผลิตสินค้าให้ ลูกค้า และธนาคารเล็กๆ

3.ขั้นเติบใหญ่ ธุรกิจคุณผ่านขั้นเตาะแตะเข้าสู่วัยเด็กเต็มตัว รายได้และจำนวนลูกค้าเพิ่มต่อเนื่อง และบริษัทของคุณเริ่มถูกบริษัทคู่แข่งมุ่งหมายจะโค่นล้มเพื่อแย่งชิ้นเค้กการตลาดคืนมา

ความท้าทาย : ปัจจัยภายนอก เช่น นโยบายรัฐบาล การจ้างซีอีโอมืออาชีพจึงเริ่มมีความจำเป็น ขณะที่ผู้ประกอบการควรทบทวนแผนธุรกิจตั้งแต่ครั้งตั้งไข่อีกครั้ง

มุ่งเน้น : จัดระเบียบองค์กรให้ชัดเจน เช่น แบ่งแผนกการบัญชี แผนกการตลาดให้ชัดเจน อย่าให้คนเดียวควบทุกตำแหน่ง เพราะเมื่อเขาลาออก ธุรกิจจะรวนจนอาจถึงขั้นล้มครืน

แหล่งเงินทุน : ธนาคาร รายได้ หุ้นส่วน กู้ยืมเงิน